Στη Γραμμή 2. | Topic-U

Μια κοπέλα απέναντί μου, όμορφη, μελαγχολική, τα μαλλιά σε μαντίλι, το κεφάλι γερμένο στο παράθυρο και τα χείλια μισάνοιχτα. Από εκείνους τους ανθρώπους που φαντάζεσαι ότι όταν σηκωθούν να περπατήσουν, θα είναι σαν να μην πατάνε στη γη. Τι να σκέφτεται, άραγε; Θα μπορούσε να σκέφτεται το τίποτα ή τα πάντα.

«Εμείς κι εσείς τους μπάτσους τους τρώμε για πρωινό»

Δίπλα μου μια κυρία με καρότσι, γεμάτη ευγνωμοσύνη που έκανα απλά μια θέση πιο κει για να βολευτεί καλύτερα. Χείλια φουσκωμένα και αρώματα. Κορίτσι που δεν ήθελε να μεγαλώσει.

«Οι πράσινοι και οι κόκκινοι τους μπάτσους τους τρώνε για πρωινό»

Εγώ, κανονική, καθημερινά ρούχα, μεγάλη τσάντα στον ώμο, τα μαλλιά σε χαμηλό κότσο. Θα μπορούσα να γυρνάω από τη σχολή, από τη δουλειά, από κάποιο άχρωμο γραφείο.

«Οι πράσινοι και οι κόκκινοι δεν αστειεύονται, ρε μαλάκα»

Γλιστράει μέσα από τον κόσμο. Είτε υπάρχει είτε όχι είναι για τους άλλους το ίδιο. Για μένα τίποτα δεν είναι το ίδιο. Τα πάντα τα προσλαμβάνω διαφορετικά. Θα ήθελα να ξέρω αν αυτή η φαρδιά φόρμα και το ξεθωριασμένο φούτερ είναι δημιουργήματα της φαντασίας μου. Ασυνείδητα ή όσο ποτέ συνειδητά περπατάω πίσω της για όσο περισσότερο γίνεται. Διαλέγει όμως διαφορετική έξοδο. Φυσικά και το κάνει. Αμέσως μετά τη δική μου έξοδο ακολουθεί πάλι είσοδος. Είναι παγίδα και είναι αναπόδραστο. Εκείνη μπορεί να διαλέξει την ελευθερία. Φυσικά και το κάνει.


Αγγελική

Photography credits:Panos Kympou


 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 30/11/19

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s