Οι δεκατέσσερις στάσεις έγιναν τρεις. Οι άσχημες μέρες πέρασαν. Θα ξαναέρθουν, το ξέρω. Εκλιπαρώ τον Θεό να αργήσουν. Αλήθεια. Μιλάω με αλήθειες. Θα ήθελα να μιλάω με αλήθειες για να πω την αλήθεια. Λάθος στιγμές διαλέγω για αλήθειες και τα ψέματα δεν θα έπρεπε να βγαίνουν από το στόμα μου κάθε τότε και τώρα.

Οι τρεις στάσεις κατέληξαν μία, μα αργεί πολύ. Αργεί πολύ να έρθει. Ξέρεις τι να κάνεις, πως δεν ξέρεις. Τώρα, λοιπόν, άλλος συρμός με λιγότερες στάσεις. Δεν ξέρω αν προτιμώ τις πολλές ή τις λίγες. Στη ζωή που ζω για λίγο, μάλλον τις πολλές. Μπήκα στο συρμό και κάθε ταρακούνησα με ενοχλεί ελαφρώς. Πότε μίλησε για αυτά τα ταρακουνήματα που με ενοχλούν για να μιλήσω για κάτι τόσο ανούσιο τώρα;

Κρίμα που καθορίζουμε εμείς τι είναι σημαντικό και τι όχι. Πολύ απλά δεν ξέρουμε τη διαφορά και υποδυόμαστε τα θύματα. Θύματα σε ένα έργο γραμμένο για κωμωδία. Είμαστε, όμως, κάτι που δεν έχουμε ιδέα. Γιατί δεν έχουμε ιδέα πως μπορούμε να έχουμε ιδέες ώστε να γίνουμε κάποιοι.

Έφτασα πια εκεί που ήθελα. Αύριο το πρωί θα κάνω πάλι τις ίδιες στάσεις, το ξέρω. Μα έτσι πρέπει. Έτσι θέλω να πρέπει. Και αν το κείμενό μου με πειράζει και αν δε βρίσκω συνοχή και αν απροσάρμοστη με θεωρείς, λέξεις αταίριαστες ίσως καταφέρουν να βγάλουν λίγα από τα τόσα συναισθήματα μου, κρυφά και μη. Αν καταλάβεις τη σύνδεσή του των προτάσεών μου, βοήθησε με να καταλάβω τι σκεφτόμουν.


ℳoschaz

Photography credits:Despina Niki


 

 

 

 

 

 

 

 

©Moschaz, Topicap 7/12/19

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: