Και σήμερα ξύπνησες κουρασμένη, νομίζοντας πως θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Έφτιαξες έναν καφέ. Ξεκίνησες τη μέρα σου χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Οι απαιτήσεις μιας -όχι και τόσο εύκολης- καθημερινότητας για ακόμα μια μέρα δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις.

Ρίχνεις λίγο νερό στο πρόσωπό σου και πιέζεις τον εαυτό σου να ανταποκριθεί σε μια ακόμα δύσκολη μέρα. Νιώθεις τη ζωή σου να είναι μονότονη, δεν ξέρεις πως στο χέρι σου είναι να αλλάξει αυτό. Ούτε που φαντάστηκες ποτέ πως κάποια πολύ συχνά σε βλέπει στον ύπνο της. Κάποιο πλάσμα, σε κάποια γωνιά αυτής της πόλης δε βλέπει την ώρα να σε δει, να μυρίσει το άρωμά σου και να ανταλλάξει έστω δύο κουβέντες μαζί σου για να της φτιάξει η μέρα. Και να σου το έλεγε κάποιος, ούτε που θα το πίστευες, ε; Το ξέρω.

Μακάρι τα πράγματα να ήταν πάντα όσο εύκολα θα θέλαμε. Ακόμα και πιο εύκολα να μπορούσε κανείς να σου εκφράσει το θαυμασμό του, κάτι μου λέει πως θα σε δυσκόλευε να το δεις και να το καταλάβεις. Ξέρω καλά πώς είναι αυτό το συναίσθημα, όλοι έχουμε νοιώσει έτσι, πίστεψε με. Και να θυμάσαι κάτι, αν μπορούσες να δεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια αυτών που θα έκαναν τα πάντα για ένα σου χαμόγελο, είμαι σίγουρη θα σε λάτρευες.


Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας

Artwork by:Maria Karatza


 

 

 

 

 

 

©Κοκκινόμαλλο Τέρας, Topicap 21/1/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: