Drunk Story #1 – Κρασί.

Σαν έφηβος κι εγώ, είχα ιδιαίτερη αδυναμία στο περιπτερόκρασο. Αυτό το 1,5 λίτρο κόκκινο δηλητήριο με 2 ευρώ.

Η ιστορία μας ξεκινάει πίσω από τα Βραχάκια, βράδυ, όπου έχω πάει με μία φίλη μετά τις διακοπές για χαλαρή έξοδο. Αγοράζουμε πέντε πουράκια ξινό μήλο με 1 ευρώ και άλλα πέντε με γεύση αγριοκέρασο, μη μπουχτίσουμε κιόλας…
Αρχίζω και πίνω. Διψάω, άρα ξαναπίνω. Τελειώνει το τσιγάρο, άρα ξαναπίνω.
Η φίλη μου κάνει πως πίνει για να γελάσει περισσότερο μετά.
Φτιάχνω κεφάλι, ξαναπίνω , γιατί τότε έχει γεύση νερού.
Δεν καταλάβαινα ότι το κρασί δεν κατέβαινε στη στάθμη όταν «έπινε» εκείνη.
Ούτε που θυμάμαι τι λέγαμε, πάντως σίγουρα γελούσα.

Μετά από 1,5 λίτρο κόκκινο νερό το οποίο κατέβασα αποκλειστικά, ακούμε ψαλμούς με φωνές αντρών. Σε μια γλώσσα που έμοιαζε ελληνικά. Στις 12 ακριβώς.
Τρέχουμε στα κατσάβραχα, τρομοκρατημένες μην μας θυσιάσουν στο βωμό τους οι Δωδεκαθεϊστές.

Γυρνώντας προς το σπίτι ένιωθα μια αναγούλα, κανείς δεν το περίμενε. Και όταν νιώθω αναγούλα, άμεση συνέπεια είναι η στοματική έξοδος του εσωτερικού μου κόσμου, ανεξαρτήτως συνθηκών. Έτσι, λοιπόν, το πρώτο βαγόνι του τραμ βάφεται κόκκινο και αν ο οδηγός δεν είχε το προσωπικό του θάλαμο, θα άλλαζε χρώμα και ο ίδιος.
Οι υπόλοιποι επιβάτες ήταν μαζεμένοι πιο πίσω, αλλά δεν πρόλαβαν να με παρατηρήσουν πολύ, καθώς στην επόμενη στάση κατέβηκα κυρία για να πάω σπίτι.


ḚL

Photography credits: Marina Lazari


 

 

 

 

 

©EL, Topicap 10/2/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s