Για την γυναίκα των ονείρων μας
που πάντα μας χαμογελάει γαλήνια
κάνοντας τον ύπνο μας πιο πιστευτό
και το μαξιλάρι φιλικότερο
ακόμα και αν αυτό το χαμόγελο
δεν ξυπνήσει ποτέ μαζί μας.

Για τα μπουκάλια που αδειάσαμε
μήπως και γίνουν τα βράδια ευκολότερα·
και ο ύπνος γίνει λήθαργος
απαλλαγμένος πλέον από σκέψεις
που φοβούμαστε να ξημερώσουν.

Για τις αγκαλιές που στερηθήκαμε
κυνηγημένοι από ηχηρά ξυπνητήρια
που διώχνουν μακριά τις τούφες
από τα ανακατεμένα σου μαλλιά.

Για αυτούς που φύγανε
χωρίς να ψελλίσουν καληνύχτα·
και ας ηχεί μέσα μας αδίστακτη
κάθε νύχτα που το στρώμα σκληραίνει.

Για όσους έρχονται που φαντάζουν λαμπεροί
ή όσους φεύγουν πλέουν σκουριασμένοι
λίγο πριν τα βλέφαρα βαρύνουν
και οι φιγούρες γίνουν μια.

Για όσα ελπίζουμε το αύριο να φέρει
και ας ήταν το σήμερα πολύ σύντομο
και το χθες πολύ μακρινό.

Καληνύχτα.


Σίσυφος

Photography credits: Jenni Zampeli


 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 20/2/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: