Παγερή σιωπή
συσπά το
πρόσωπό σου,
ενώ πυροδοτώ
τον εκρηκτικό
μηχανισμό μου.
Οι κρότοι
καταπνίγονται
σε αίμα, λάσπη
και κύκνεια
άσματα.

Τα τραύματά μου
ανθίζουν,
εκλιπαρώντας
το χάδι σου.
Εκπυρσοκροτώ,
κραυγάζοντας
ακατάληπτα
για επούλωση
ή έρωτα.

Είμαι στίχος
του ποιήματος
που αποκήρυξες.
Είμαι βόμβα,
που ανυπομονεί
να της κόψεις τα
μπλε και κόκκινα
καλώδια.


Μαρία Κ.

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 23/2/20

1 σχόλιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: