Κόκκινο Γυμνό. | #The_Canvas_Project

Nu couche, 1917 | Amedeo Modigliani

Μούσα μου,

Ξέρεις πως μόνο εσένα αγαπάω πραγματικά. Ίσως σου ‘χα αναφέρει πως σιχαίνομαι τα γράμματα και πως μόνο η ζωγραφική με γέμιζε. Τώρα όμως που ψοφάω, θέλω να σου γράψω κάτι. Μην το σκίσεις σαν τα άλλα όμως…

Αυτό το αξίζεις, μωρό μου. Τα μισά ναρκωτικά τα ήπια για να αντέξω την απουσία σου και τα άλλα μισά τα ήπια μην αυτοκτονήσω από την έμπνευση. Πλέον η αρρώστια με ‘κανε να τα κόψω όλα… Εσύ δεν είσαι εδώ όμως… Μόνο ο πίνακας σου πλέον αξίζει. Εσύ μέσα στα ναρκωτικά και την έμπνευση. Μπερδεμένη και ταλαιπωρημένη με περιμένεις να σε σώσω.

Τέλος, σε αγαπάω όσο τίποτα. Είσαι και θα είσαι πάντα δική μου. Πεθαίνω για σένα και το αποδεικνύω με την βοήθεια της αρρώστιας. Εξάλλου, χωρίς εσένα νόημα δεν έχει…

Σε αγαπάω.
Τα λέμε πάνω…

Ο ζωγράφος-ερωμένος σου.

 

[Μετά θάνατον] Δεν πέρασαν δύο μέρες και ανέβηκε. Ακόμα δεν μου μιλάει αλλά θα το κάνει πού θα πάει; Βλέπεις, θύμωσε. Μην ανησυχεί κάνεις για μας επιτέλους. Αν και μας λείπει η πρώτη, φτιάξαμε μια οικογενειούλα στον παράδεισο.


₭όλιας


 

 

 

 

 

©Κόλιας, Topicap 26/2/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s