Τυφλός ήταν ο Έρωτας, κι ήταν σκοτάδι όταν τον γνώρισε η Ψυχή.
Σφυρηλατήθηκε η εικόνα τους για εμάς, όχι για εκείνους.
Ποτέ δεν είδαν ο ένας τον άλλον, μέχρι που γνωρίστηκαν.
Τι μένει άραγε όταν οι ερωτευμένοι βγάλουν τα γυαλιά του πάθους
Και δουν πρώτη φορά ο ένας τον άλλον;

Δε βλέπω τίποτα, παρά το έκπτωτο Άστρο της Αυγής
που άφησε τον Παράδεισο, δικό του για να φτιάξει
Την ξεπεσμένη ζήτησε Ψυχή
Είναι τα χάδια τους φωτιά που καταστρέφει
Και τα φτερά δεν ξέρουν πού πετούν.

Αν δεν ξεπέσει, δεν αναγεννιέται η Ψυχή.
Δεν είσαι Έρωτας αν πρώτα πόλεμος της κόλασης δε γίνεις.
Δεν εξαγνίζεσαι χωρίς την αμαρτία.

Τον Έρωτα και την Ψυχή αν συναντήσεις
Είσαι κι εσύ τυφλός, και είναι η καρδιά σου που τους βλέπει.


₭ΑΤΕΡΙΝÂ


 

 

 

 

 

 

 

©Κατερίνα, Topicap 28/2/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: