Χέρια, 2000 | Χρήστος Μποκόρος

Κάθε φορά που εκδήλωνε τις σκέψεις
και τα συναισθήματά του
Φλόγες άναβαν στο κορμί του και του έκαιγαν τη σάρκα
Κάθε φορά που έφερνε αντίρρηση
και ερχόταν σε αντιμαχία
Φλόγες άναβαν στο κορμί του και του έκαιγαν την σάρκα
Κάθε φορά που τολμούσε να κοιτάξει τους φόβους του κατάματα
και αυτοί τον κοιτούσαν πίσω
Φλόγες άναβαν στο κορμί του και του έκαιγαν τη σάρκα
Μια μέρα, κοίταξε τα χέρια του
Καμένο δέρμα και εγκαύματα, πλαισίωναν δεκάδες μικρές φλογίτσες
Με περηφάνια άφησε την αίσθηση της φωτιάς να του ζεστάνει την καρδιά,
«Κι ας πονάει κάθε φορά που οι φλόγες ανάβουν στο κορμί μου
και μου καίνε τη σάρκα,
Έχω πολεμήσει όσα με κρατάνε πίσω
Έχω αφήσει τον πάγο να λιώσει
Και η φωτιά μέσα μου είναι που με κάνει δυνατό.»


₦ικήτα


 

 

 

 

 

 

 

©Νικήτα, Topicap 29/2/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: