Η πραγματικότητα με τρομάζει. Γι’ αυτό φτιάχνω ιστορίες με αλληγορίες, για να ξεχνιέμαι. Σήμερα θα σου πω την αγαπημένη μου.

Όταν έχω προβλήματα πάω στο μπαρ του Τζακ. Δεν είναι δικό του όμως είναι το αστέρι του μαγαζιού. Μόνο αυτός φτιάχνει σωστά τα κοκτέιλ. Όπως πάντα, όταν πάω και έχει λίγο κόσμο. Μέσα έχει μια οσμή που ο Τζακ τη λέει γλυκιά θλίψη. Πάω στην μπάρα και τον περιμένω να μου μιλήσει. Πότε δεν τον ενοχλώ, αυτός ξέρει πότε είναι η σειρά μου. Έρχεται και με ρωτάει:
-Το απλό; Με βλέμμα κουρασμένο αλλά ευτυχισμένο ταυτόχρονα.
-Όχι, φέρε το σπέσιαλ, λέω και πιάνω τα μαλλιά μου κότσο και με κοιτάει απογοητευμένα.

Ποιο είναι το σπέσιαλ; Άκου, αλλά μην το δοκιμάσεις, σκοτώνει… Ένα σφηνάκι απελπισία, μισό όνειρα, λίγη στημένη ανασφάλεια και ένα φύλλο από καθαρή ελπίδα με κόκκους εξάρτησης γύρω από το χείλος του ποτηριού. Η γεύση του είναι απαίσια αλλά σε μαγνητίζει η επίγευση. Πάντοτε ήθελα να πιω ένα ποτό με κάποια στο μαγαζί του Τζακ. Βλέπεις, η παρέα είναι ανεκτίμητη και τα κοκτέιλ του Τζακ μοναδικά. Δεν το προτείνω γιατί φοβούνται να έρθουν. Με σκοτώνει που είμαι καταδικασμένος να πίνω μόνος μου. Το σημείο του μαγαζιού είναι εύκολο και το δείχνω. Στρίψε από το διάφραγμα μου αριστερά και θα το βρεις. Εγώ εκεί θα με. Ο Τζακ θα με σερβίρει. Μόνο εσύ λείπεις για να γίνει το θαύμα.


Κόλιας

Artwork by:  Maria Karatza


 

 

 

 

 

 

©Κόλιας, Topicap 8/4/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: