Κάποια γράμματα γράφτηκαν για να μη διαβαστούν ποτέ,
αυτός ήταν ο αρχικός και τελικός σκοπός τους.
Γράφτηκαν έχοντας και μη ταυτόχρονα προορισμό.
Αποτέλεσαν απλώς μια εξομολόγηση
που φοβήθηκες να κάνεις,
αλλά τόλμησες να γράψεις.

Γιατί δε περιμένεις απάντηση από ένα τσαλακωμένο χαρτί
και αυτό σε ανακουφίζει.


Σε εκείνο το γράμμα,
δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις τα ίδια σου τα γράμματα,
ενώ οι λέξεις είναι γεμάτες με ορθογραφικά λάθη.

Δεν γράφεις εσύ,
αλλά ο πόνος και η προδοσία που σε έχουν κατακτήσει.
Το δίδυμο αυτό νοιάζεται μόνο για το πώς θα σε ξεφορτωθεί.
Εκείνα δε φοβήθηκαν να εισβάλλουν μέσα σου,
μα εσύ φοβάσαι να τα πολεμήσεις.

Και τώρα;
Έφτιαξες το όπλο σου χωρίς να ξέρεις να το χρησιμοποιήσεις.
Είσαι ένας ευτυχισμένος άοπλος.
Έτσι κερδίζονται οι μάχες νομίζεις;

Μπορεί εγώ να ξέρω
πως βαθιά μέσα σου ελπίζεις να έφτανε στον αληθινό παραλήπτη,
μα εσύ ξέρεις πως είναι πολύ βαρύ για να πάει μόνο του.

Υ.Γ.1: Μόνο όταν φτάσεις στο σημείο να γελάσεις μαζί του, θα είσαι έτοιμος για μια νέα αρχή.

Υ.Γ.2: Δεν θα διαβάσεις αυτό το γράμμα, γιατί δειλιάζεις μπροστά στον ίδιο σου τον εαυτό, ακόμα και τον παρελθοντικό.


Moschaz

Photography credits: Despina Niki


 

 

 

 

 

 

©Moschaz, Topicap 11/4/20

1 σχόλιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: