Απότομο ξύπνημα.

Ξεπήδησαν από τις αύλακες στο μαξιλάρι,
μικρές γυμνές ηλιαχτίδες
όρμησαν στα κλειδαμπαρωμένα βλέφαρα
να ελευθερώσουν δύο μάτια θολωμένα.

Τρύπωσε από το κλειστό παράθυρο
ο αέρας ενός φρέσκου ήλιου
και αγκάλιασε σφιχτά το σώμα
ενός καμένου από αμφιβολία εραστή.

Από το κύμα των μαλλιών της αναδύθηκε,
έντονη από τα χέρια που την έστυψαν
η μυρωδιά του πιο ανοιξιάτικου καρπού
που άνθισε στο χαμόγελό της.

Τελευταίο ήρθε το άγγιγμα
των χεριών που του φύτευσαν βαθιά
τον μικρό σκονισμένο σπόρο
για να τον συντροφεύσει στην επόμενη βροχή.

Εκείνος έμεινε ακίνητος·
ανάμεσα στις ομίχλες που τον τύλιγαν
όσα πέρασαν και πόνεσαν
όσα έρχονται γεμάτα, αλλιώτικα πρωινά.


Σίσυφος

Photography credits: Kerasia Mp


 

 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 23/4/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s