Θα ήθελα να αγγίξω τον ανοιξιάτικο ουρανό,
να κόψω ένα κομμάτι του και να το πλέξω σε στεφάνι με άνθη, φορεμένο στο κεφάλι μου.
Θα ήθελα να χορέψω στο δάσος, με τις νεράιδες και τα ξωτικά να συνοδεύουν με μουσική και καλή διάθεση.


Θα ήθελα με μια βαθιά ανάσα να βουτήξω στον ωκεανό και να μην ξαναβγώ ποτέ. Τα πόδια μου να ενωθούν σε όμορφη ουρά γοργόνας και τα μαλλιά μου μαζεμένα με μαργαριτάρια να τα στολίζουν.
Θα ήθελα να γίνω άλογο, να τρέξω ελεύθερη σε ένα καταπράσινο λιβάδι, με κόκκινες τουλίπες και νεραντζιές ολάνθιστες να μυρίζουν άνοιξη.
Θα ήθελα να γίνω ένα κίτρινο τριαντάφυλλο, να στέκομαι περήφανη στον κήπο με πασχαλίτσες και πεταλούδες να σουλατσάρουν πάνω μου.

Θα ήθελα να αγκαλιάσω τους φίλους μου και να κάτσουμε όλοι μαζί σε ένα στρογγυλό τραπέζι, πίνοντας καφέ και γελώντας.
Θα ήθελα να γευτώ τον έρωτα, να νιώσω δέρμα πάνω στο δέρμα μου.
Θα ήθελα να μπω σε ένα λεωφορείο και να πάω στη θάλασσα, να αφήσω την αρμύρα να χαϊδέψει το πρόσωπό μου.

Θέλω να ζήσω την άνοιξη, να ξαπλώσω σε ένα σεντόνι από λουλούδια και να αφεθώ στα αρώματα και τις αισθήσεις.


Νικήτα

Photography credits: Marina Lazari


 

 

 

 

 

 

©Νικήτα, Topicap 1/5/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: