Κόσμος γεμάτος.

Η ατμόσφαιρα με τις χιλιάδες έτοιμες κατακτήσεις
ευνοεί την ευκολότερη απόδοση της τρέλας,
λέξεις αλλόκοτες, στάσεις περίεργες,
εκφράσεις ακατάληπτες,
σιωπές σαν πινέζες στο δίκτυ της επικοινωνίας ·
Όσες φορές το μαλακό σκοτάδι πριν την νύκτα
ένιωσα πως με κυνηγά ύπουλα, αυτές μετανιώνω,
τις όσες φορές φωνές λαμπρές,
ζεστές σαν ομαδική φωτιά,
έδιωξαν με την κιτρινωπή τους λάμψη την υφή του λυκόφωτος,
σηκώνοντας αχνές σκιές της μικρής αυτής εστίασης,
φιγούρες χορευτικές στο πλατό που προτιμούσα άδειο.
Μια σειρά από στιγμές, μόνος, κοστίζουν,
η ακινησία της μοναχικής σιωπής, κοστίζει,
τι άραγε περισσότερο
από την αίσθηση αδρότητας των σκιών αυτών;
Και αν ξεχαστείς στην άφωτη δική σου εστία,
ένας βράχος ακόμη που κοιτά μακριά,
κώνος καθαρού σκοταδιού για ολόκληρο τον χρωματιστό ουρανό,
οι φωνές παραμένουν άνεμος που χαϊδεύει τα αυτιά,
η ατομική τους ζεστασιά άγγιγμα στην πλάτη,
κορδέλα ελαφριά στα δάκτυλα,
το καθαρό φάσμα πορτοκαλί-μπλε του ορίζοντα και πάνω,
τα σύννεφα, αχνά,
σχήματα που αδράχνεις και χωράνε εντός σου.


Ορέστης

Photography credits: Mary Jane


 

 

 

 

 

 

 

 

©Ορέστης, Topicap 5/5/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s