Δέσε με μην φύγω.

Δέσε με μην φύγω, καθώς σβήνω,
δέσε την ανάμνησή μου με εικόνες αμίλητων πραγμάτων,
κάποιο χρώμα, κάποια μέρα, κάποιο αντικείμενο απλό ·
Σφίξε πολλά εύθραυστα νήματα στα μέρη της ψυχής μου,
ίσως, τελικά, όλα μαζί άθραυστα την συγκρατήσουν.
Και αν δεν θες, προτιμώ,
την μορφή μου σε τυρβώδη καπνό ν’ αφήσω,
εξωτικές περιδινήσεις υποδεικνύουσες του «πριν»,
ξένες μορφές αγνώριστες του ποιος ήμουν
και του ποιος θα μπορούσα.
Αγγίζω σκόρπια σημεία, διστάζοντας τον χρόνο,
πατάω την στιγμή και την κρατώ,
για λίγο την σταματώ απ’ την ροή της.
Λιώσε με με εικόνες αμίλητων πραγμάτων,
κάψε το αίμα μου με παλιές φωτογραφίες,
την παρουσία μου εξάχνωσε, αχνή υπόνοια,
ψίθυρος στον αέρα, ανάμεσα σε τόσα άλλα,
να ακουστώ στο μέλλον τυχαία μια φορά, σε μια χαμένη γωνιά,
από μία συγκεκριμένη γωνία, στιγμιαία ξανά,
σαν ιστορία χαμένη μεσ’ τα κύματα.


Ορέστης

Photography credits: Mary Zacharaki


 

 

 

 

 

 

©Ορέστης, Topicap 18/6/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s