Ο ψαράς.

Όταν ο ήλιος ανατέλλει θαμπός
από τις σκέψεις που με θόλωσαν το βράδυ
στην άκρη της αγουροξυπνημένης θάλασσας
μια ρημαγμένη βάρκα ξεπροβάλλει.

Μέσα της μια φιγούρα πνιγμένη
στον αφρό του επόμενου κύματος
περιμένει τις ηλιαχτίδες να στεγνώσουν
τα γεμάτα αλμύρα δάκρυά της.

Τα χέρια του γεμάτα χαρακιές
από σκοινιά που άφησε απρόσεκτα
και μαζί με το δέρμα του απογύμνωσαν
τις όποιες του ελπίδες για ψαριά.

Τα χείλη του πλέον ξεθωριασμένα
ψημένα από την δίψα νοσταλγούν
χυμούς από στιγμές που έστυβε
όποτε δεχόταν να πιάσει στεριά.

Τα δίχτυα απλωμένα γύρω του
σκισμένα σε κάθε γωνιά
λες και δεν μπόρεσαν ποτέ
να κρατήσουν ένα ψάρι.

Το πρόσωπο γεμάτο ουλές
ενθύμια τρικυμιών που ακόμα μαίνονται και βυθίζουν όποια σκέψη του
τολμάει να επιπλεύσει.

Προτού ξημερώσει αποκαλύπτεται
στα δίχτυα του οι νυχτερινές μου σκέψεις στα μάτια του η ίδια θάλασσα
να σβήνει όσα τολμούν να τα ζεστάνουν.

Χαμένος σε ναυάγια άλλων ημερών
παλεύω να χωνέψω τι απέγινα
και πως σε ολόκληρη θάλασσα απέτυχα να παιδεύσω πλάι μου ένα ψάρι.

Τα δίχτυα πλέον σπαρταρούν άναρχα
η βάρκα έτοιμη να βουλιάξει
στον τελευταίο του αναστεναγμό αναπολεί όλες εκείνες τις φορές που γύρισε στη θάλασσα.


Σίσυφος

Photography credits: Panos Kimpou 


 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 25/6/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s