Πριν από δύο ώρες είπα «ναι» στο θάνατο. Ήμουν κουρασμένος, πλέον, από τη ζωή. Απογοητευμένος από τους ανθρώπους.
Έχω ζήσει πολλά. Ήδη λέω ιστορίες από τα «ευτυχισμένα μου νιάτα».
Η γιαγιά μου θέλει να κάνει ευθανασία, γιατί δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε πρακτικό για τους άλλους, ούτε καν για τον εαυτό της. Δε ζει.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Και σε ποιον θα λείψω;
Όλοι με έχουν αφήσει. Ή θα λείψω σε λίγους, οικογένεια και… έχασα τους φίλους μου. Τους θυσίασα, μάλλον.
Βαρέθηκα όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα να μου κυριεύουν το κεφάλι. Θέλω να σταματήσει πια αυτό. Θέλω να βάλω τέλος στον πόνο.
Μια ώρα και πενήντα λεπτά πριν, με βρήκαν ματωμένο στο μπάνιο. Δεν πρόλαβα να πεθάνω. Φοβήθηκα να κόψω εκείνη τη φλέβα που προεξείχε επιδεικτικά.
Όπως και να’ χει, δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Απλά προστίθεται στη λίστα με τις αποτυχίες σου.

Ένα χρόνο αργότερα:

Αγαπητό ημερολόγιο,

Σαν σήμερα ήθελα να πεθάνω.
Ε, λοιπόν, μάντεψε πόσοι νιώθανε το ίδιο. Πόσοι το τόλμησαν τελικά.
Έχασα φίλους στην κλινική. Φίλους που δεν φοβήθηκαν όπως εγώ.
Και όταν πήγα στις κηδείες, όταν μίλησα με φίλους τους, κατάλαβα.

Δε θα σε σώσει κανείς, εάν δεν σώσεις τον εαυτό σου.
Η συμπεριφορά του κόσμου εξαρτάται από τη δική σου οπτική. Κανέναν δε συμπάθησα επειδή ήταν όμορφος.
Συμπάθησα και ερωτεύτηκα άτομα που θεωρούσαν τον εαυτό τους όμορφο.
Είχαν σωθεί.


EL


 

 

 

 

 

©EL, Topicap 13/6/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: