Όλοι μέσα μας έχουμε περισσότερες από μία εκδοχές, αν όχι όλοι, εγώ -πάντως- σίγουρα. Το αγγελάκι και το διαβολάκι που βλέπουμε συχνά στις ταινίες να μαλώνουν. Στη δική μας περίπτωση έχουμε την Κατερίνα και το Κοκκινόμαλλο. Ποιο είναι το αγγελάκι και ποιο το διαβολάκι δεν ξέρω. Το αφήνω πάνω σας.

-Τέρμα, έχεις καταντήσει αηδία…. Σήκω!
-Δε μπορώ, δεν έχω δύναμη πια….
-Κοκκινόμαλλο, κόψε τις μαλακίες, μπορείς! Έχεις πολλή δύναμη μέσα σου, το έχεις αποδείξει.
-Κατερίνα, αλήθεια δε μπορώ. Ξέρεις… ξέρεις όσα δεν ξέρει κανείς, σκέψεις που προσπαθώ με μανία να διώξω, εσύ τις ξέρεις. Έχω πληγωθεί πολύ και από πολλές πλευρές….
-Ξεκόλλα, επιτέλους. Όλη μέρα γράφεις μαλακίες, πίνεις, καπνίζεις και αρνείσαι να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα.
-Τι να κάνω πια, δεν ξέρω… Τα ‘χω παίξει, τα ‘χω κάνει σκατά, αλλά ξέρεις κάτι; Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο, δε θα άλλαζα τίποτα απολύτως.
-Καλός μαλάκας είσαι, ρε Κοκκινόμαλλο. Ναι, σκατά τα έχεις κάνει αλλά να μην ψήνεσαι και να το διορθώσεις, με ξεπερνά…
Καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες, πάρα για κάτι που δεν έκανες.
-Κι εσύ τι ακριβώς έκανες; Πάτησες κάτω τον εαυτό σου, μας έβαλες σε δεύτερη μοίρα για να βγουν άλλοι λάδι. Μεγάλο κατόρθωμα, ρε, μπράβο… Τι να σου πω!
-Ναι, εσύ πάντα μας υπερασπίσουν, δεν διστάζεις να τα βάλεις με τους δυνατότερούς σου, όμως κάποια πράγματα είναι πάνω από εμάς, όχι από φόβο, από υπερβολική αγάπη για τους ανθρώπους. Τους αγαπάμε τους ανθρώπους, παραδέξου το και σταμάτα να το παίζεις μισάνθρωπος γιατί δεν πείθεις, ρε κοπελιά…. Θυμήσου λίγο πόσα χρόνια έκανες να με βγάλεις στην επιφάνεια. Πόσα χρόνια με έκρυβες από τον ίδιο σου τον εαυτό. Έπρεπε να αρρωστήσεις, δηλαδή, πρώτα και μετά να με δεχτείς;
-Εντάξει, δεν είμαι τέλεια αλλά -γαμώ το κέρατο μου- μη με κοπάνας συνέχεια.
-Δε σε κοπανάω, να σε βοηθήσω προσπαθώ.
-Να με βοηθήσεις; Πλάκα κάνεις; Όποτε πάω να στρώσω τη ζωή μου, έρχεσαι εσύ με αυτόν τον παρορμητικό χαρακτήρα που διαθέτεις και τα καταστρέφεις όλα! Δεν το έχεις κάνει μια και δυο….
-ΟΚ… Κάτι άλλο; Με κούρασες…. Καληνύχτα!
-Καληνύχτα, Κοκκινόμαλλο, προσπάθησε να κοιμηθείς…. Θα πάθεις τίποτα στο τέλος. -Κατερίνα, σου είπα με κούρασες. Γεια…


Κοκκινόμαλλο Τέρας

Artwork by: Maria Karatza


 

 

 

 

 

 

 

 

©Κοκκινόμαλλο Τέρας, Topicap 22/7/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: