Μιλήστε, να μην ξεχαστεί! | Topic-U

Συνέβη κάτι τραγικό. Κάτι ειδεχθές. Κάτι ντροπιαστικό. Ένας 27χρονός πέθανε. Το ζήτημα είναι πως, με μεγάλη μου θλίψη και απογοήτευση, μπορεί να μην γνωρίζετε για τι μιλάω. Πριν αρκετές μέρες έγινε ένα συλλαλητήριο στην πόλη του Βόλου, σχετικά με την καύση των σκουπιδιών που μαστίζει την πόλη και την υγεία των κατοίκων της. Εκείνη την ημέρα, λοιπόν, ξυλοκοπήθηκε ένας πολίτης από αστυνομικούς. Και δώστε λίγη προσοχή, παρακαλώ, στον πληθυντικό που χρησιμοποίησα. Όχι από έναν, άλλα από πολλούς! Και με σοβαρά χτυπήματα.

Δεν θα μιλήσω για τα αίτια του θανάτου του δεν είναι δουλεία μου. Θα ασχοληθώ μόνο με το γεγονός πως δεν υπάρχει αρκετή ομιλητικότητα γύρω από το θέμα σε πανελλαδικό επίπεδο. Θα ήθελα να εκφράσω, έτσι, ορισμένους προβληματισμούς μου, που πλέον όσο περνάει ο καιρός ανησυχητικά πληθαίνουν.

Από τότε που άκουσα για το περιστατικό αλλά αργότερα και για τον θάνατο του, προφανώς στεναχωρήθηκα που έφυγε ένας αθώος νέος άνθρωπος. Όμως μετά ήρθαν και με χτύπησαν και άλλα συναισθήματα που θα τα αναλύσουμε λίγο παραπάνω γιατί έχει σημασία.

Αρχικά ένιωσα φόβο. Γιατί στις μέρες που ζούμε θα μπορούσα κάλλιστα να ήμουν εγώ στην θέση του και αντίστοιχα όλοι εσείς που διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Πλέον εάν βγεις από το σπίτι σου κινδυνεύεις. «Αυτό ίσχυε και πριν» θα πείτε, «μπορεί να σε πατήσει αυτοκίνητο ή να συμβεί οτιδήποτε». Ναι, άλλα πλέον -θα σας πω- πως προστίθεται και κάτι ακόμη με πολύ μεγαλύτερη ορμή από ό,τι παλιότερα. Πλέον μπορεί αυτοί που έχουν ορκιστεί να σε προστατεύουν να κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν λέω πως όλοι είναι το ίδιο, άλλα αυτό δεν θα έπρεπε πλέον να αποτελεί δικαιολογία για να μην μιλάμε και για την άλλη μερίδα που ξυλοκοπάει αθώο κόσμο.

Για να συνεχίσουμε, λοιπόν, ύστερα ένιωσα ανησυχία. Για πάρα πολλά πράγματα. Αρχικά, οι αστυνομικοί που τον έδειραν ήξεραν πως αν το κάνουν δεν θα υπάρχουν κυρώσεις. Το λιγότερο που θα πάθαιναν είναι να ακουστεί το περιστατικό για λίγο καιρό και μετά να ξεχαστεί. Ήξεραν πως δεν πρόκειται να τους πειράξει κανείς. Εκεί έπαθα το πρώτο σοκ (μακάρι όμως να ήταν μόνο ένα).

Ύστερα θύμωσα με αυτό που μόλις σκέφτηκα και προβληματίστηκα. Ξέρετε όμως μετά σε τι συμπέρασμα κατέληξα και εκεί είναι που φοβήθηκα περισσότερο; Εμείς οι πολίτες υποσυνείδητα (που είναι και το πιο επικίνδυνο) θεωρούμε πως το να ξυλοκοπηθεί ένας άνθρωπος σε ένα συλλαλητήριο – και όχι μόνο – αποτελεί κάτι το φυσιολογικό. Μην το αρνηθείτε, γιατί ισχύει. Και είναι ότι πιο λυπηρό. Και το πιο επικίνδυνο, πολλοί δεν το έχουν συνειδητοποιήσει καν, γιατί κανείς δεν μιλάει για αυτό. Εννοώ πως η πλειονότητα απλά είτε σιωπά επειδή φοβάται, είτε απλά αδιαφορεί. Δεν κατακρίνω τον φόβο αλλά την αδιαφορία ναι, όλοι θα έπρεπε να την κατακρίνουμε.

Και φτάνω σε κάτι που δεν κατάλαβα γιατί ένιωσα και νιώθω ακόμη, τουλάχιστον στην αρχή δεν μπορούσα να το κατανοήσω. Αυτό ήταν ντροπή. Ένιωσα κατά κάποιον τρόπο υπεύθυνη. Υπεύθυνη που δεν έκανα κάτι πιο νωρίς για να μην πεθάνει αυτός ο άνθρωπος. Τώρα θα πείτε πως αυτό που μόλις είπα ίσως να μην στέκει και πολύ, αλλά αφήστε με να ολοκληρώσω, θα καταλάβετε τι εννοώ.

Ό,τι κάνουμε σε αυτή την ζωή, όποια απόφαση και να πάρουμε, και συμπεριλαμβάνω και την αδράνεια, έχει αντίκτυπο στην ζωή μας. Το θέμα είναι πως όταν μιλάμε για προσωπικές επιλογές, όλα καλά, μόνο εμάς επηρεάζουν. Όμως εκτός από ξεχωριστά όντα είμαστε και πολίτες. Έχουμε δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις! Και είναι υποχρέωσή μας να βγούμε από την αδράνεια, να ενημερωθούμε, να συζητήσουμε.

Οπότε καταλήγω και λέω κάτι που μπορεί να μην αρέσει σε πολλούς αλλά είναι η αλήθεια, τουλάχιστον από την δική μου οπτική γωνία. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι και θα έπρεπε όλοι να νιώθουμε ντροπή που με την αδιαφορία μας και την σιωπή μας συναινέσαμε στο να ξυλοκοπηθεί αυτό το παιδί. Αφήσαμε να πιστεύουν πως δεν θα υπάρξουν κυρώσεις. Είμαστε όλοι υπόλογοι. Αυτό λοιπόν είναι και το νόημα αυτού του άρθρου. Έστω και ένας να καταλάβει πως φταίει, πως βρίσκεται σε αδράνεια και πως πρέπει να σηκωθεί από τον καναπέ του και να αρχίσει να μιλάει, η δημοκρατία θα έχει επιτύχει, ίσως κάτι μικρό αλλά όχι ασήμαντο!

Θα σκέφτεστε «άντε και να μιλήσω, τι θα αλλάξει;». Ναι, άλλα όταν σκεφτόμαστε όλοι έτσι προφανώς και δεν θα αλλάξει κάτι. Όταν όλοι μας νομίζουμε πως είμαστε μονάδα και όχι σύνολο δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ τίποτα! Για αυτό σας παρακαλώ, ειλικρινά, ξυπνήστε! Μην μένετε αδρανείς, μην σιωπάτε, γιατί αυτό που κάνουμε τώρα θα επηρεάσει αυτό που θα βρούμε μπροστά μας μετά και μην σκεφτείτε ούτε για μια στιγμή πως δεν θα υπάρξουν συνέπειες από τις πράξεις μας. Ίσως να μην έρθουν αύριο, μεθαύριο, τον άλλον μήνα, αλλά κάποια στιγμή θα έρθουν. Και θα είναι τόσο ηχηρές που θα μετανιώνουμε.

Σας ζητάω να ενημερωθείτε, να ευαισθητοποιηθείτε, να ανοίξετε το στόμα σας και να μιλήσετε με τον διπλανό σας. Μιλήστε! Και όχι μόνο τώρα αλλά και πάντα. Πάρτε ενσυνείδητες αποφάσεις, κινητοποιηθείτε. Δεν σας υπόσχομαι πως θα αλλάξει κάτι σύντομα, δεν σας υπόσχομαι καν πως θα αλλάξει κάτι γενικότερα. Το μόνο που σας υπόσχομαι είναι πως εάν μιλήσετε -αλλά πραγματικά να μιλήσετε- θα διαδοθεί. Το μόνο που έχουμε είναι η φωνή μας και οι πράξεις μας. Χρησιμοποιήστε τα για καλό, βγείτε επιτέλους από το κουτάκι σας γιατί θα το μετανιώσουμε όλοι μας πικρά στο μέλλον. Μιλήστε για την ελευθερία, την δημοκρατία, μιλήστε για τους ανθρώπους, για ιδανικά. Μιλήστε για καλό. Μιλήστε!

Υ.Σ: Ότι έγραψα αποτελεί προσωπική μου γνώμη. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πανάκεια και δεν θα έπρεπε όλοι να συμφωνούν με αυτή. Ξέρω, πολλοί θα πουν πως δραματοποίησα υπερβολικά τα γεγονότα άλλα είναι όμως έτσι; Το μόνο που ζητώ είναι ενημέρωση επί του θέματος. Τίποτα άλλο. Εάν έχεις φτάσει έως εδώ μην μείνεις άπρακτος. Συνειδητοποίησε τις ευθύνες σου και πράξε, μίλα!


Μαρία Ρ.

Photography credits: Marina Lazari


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 24/7/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s