Θυμάστε σε εκείνο το επεισόδιο από το παρά πέντε που πήγαν στην Ντάλια και της έδωσαν την περιβόητη μπλούζα που έγραφε «Ήμουν κι εγώ στο ασανσέρ!»; Μια τέτοια πιστεύω θα έπρεπε να παίρνει και όποιος ερωτεύεται, όποιος πραγματικά ερωτεύεται. Γιατί είναι κατόρθωμα να ξεπεράσεις έναν έρωτα (μιλάω, φυσικά, για αυτούς που έμειναν ανεκπλήρωτους ή -τέλος πάντων- δεν κατέληξαν ειδυλλιακά) και θα σας εξηγήσω τι εννοώ. 

Αρχικά, σε χτυπάει εκεί που δεν το περιμένεις. Μια ωραία πρωία αλλάζει η ζωή σου από εκείνη την στιγμή και έπειτα. Αγχώνεσαι λιγάκι, αλλά σιγά-σιγά ενθουσιάζεσαι. Ο έρωτας σε γεμίζει με αμέτρητα συναισθήματα. Κάποια πρωτόγνωρα, κάποια άλλα συνηθισμένα, κάποια ίσως ξεχασμένα, αλλά αν είσαι τυχερός θα σε γεμίσει με πολλή αγάπη. Και όχι, δεν εννοώ αγάπη προς τον άλλον όπως θα περιμένατε, αλλά προς εσένα τον ίδιο. 

Να μην σας μπερδέψω, θα έρθει και η άλλη η αγάπη, αλλά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως αν ερωτευθείς κάποιον θα αγαπήσεις και τον εαυτό σου, έστω και παροδικά. Και θα το κάνεις γιατί θέλεις στα μάτια του ατόμου αυτού να είσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Έτσι, ασυναίσθητα, γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος μέρα με την μέρα. Άλλη ιστορία το πόσο θα κρατήσει…  Μπορεί να σκεφτείτε τώρα πως λέω βλακείες και ίσως να είχατε και δίκιο αν το κάνατε, απλά σκεφτείτε το λιγάκι, αν το έχετε ζήσει. 

Ο έρωτας σε κάνει τρωτό, ζηλιάρη, ανυπόμονο, θυμωμένο, ενθουσιασμένο και έτοιμο να παλέψεις για εκείνον που θέλεις. Σίγουρα όμως θα έχετε ακούσει πως ο έρωτας/αγάπη πονάει. Για να δούμε όμως, είναι όντως έτσι; Με όσα σας είπα παραπάνω νομίζω πως οι περισσότεροι θα καταλήγατε εύκολα στο «ναι». Και αν σας πω όμως πως έχουμε άδικο; Αν σας πω πως δεν είναι ο έρωτας που πονάει, δεν είναι η αγάπη που μας τυφλώνει, αλλά εμείς οι ίδιοι που το προξενούμε στους εαυτούς μας;

Εμείς έχουμε την ευθύνη. Εκνευριστικό το ξέρω. Και εγώ όταν το συνειδητοποίησα δεν πέρασα και πολύ όμορφα, αλλά είναι η αλήθεια. Εμείς προσδοκούμε, προσπαθούμε, δίνουμε, βοηθάμε, θέλουμε αλλά τον άλλον τον ρωτήσαμε; Εάν είστε από τους τυχερούς και ήταν αμοιβαίο χαρείτε το και για μας τους υπόλοιπους, χαρείτε το σαν να μην υπάρχει αύριο.

Για ‘μας τους υπόλοιπους, λοιπόν, που δεν ήταν όλα τόσο ρόδινα, είμαστε παραπάνω από πρόθυμοι να ρίξουμε την ευθύνη στον άλλον, να θυμώσουμε, να φωνάξουμε, να πούμε πράγματα που πονούν και θα τα μετανιώσουμε. Και όλα αυτά επειδή οι προσδοκίες μας δεν συνάδαν με την πραγματικότητα. Δεν φταίνε οι άλλοι που μας πληγώνουν, εμείς φταίμε που τους το επιτρέπουμε. Τίποτα δεν μπορεί να μας επηρεάσει εάν εμείς δεν του κάνουμε χώρο. Οπότε αν ήταν να επιρρίψουμε τις οποιασδήποτε ευθύνες σε ποιον θα το κάναμε; 

Για να καταλήξω όμως εκεί που θέλω, αν με ρωτούσε τώρα κάποιος «μετάνιωσες που ερωτεύτηκες και πόνεσες τόσο πολύ;» θα του έλεγα πως όχι! Γιατί -αν μη τι άλλο- μέσα από αυτή την εμπειρία ένιωσα τόσα πράγματα, που ίσως και να μην καταφέρω να νιώσω ξανά, αλλά σίγουρα έχουν χαραχθεί στην μνήμη μου. Ένιωσα ζωντανή και γεμάτη χαρά. Για το μόνο που μετανιώνω είναι που δεν ήξερα καλύτερα και είπα πράγματα που δεν έπρεπε, έκανα λάθος επιλογές. Θα έλεγα ψέματα, όμως, αν δεν έλεγα πως είναι αυτές που με έφεραν εδώ που είμαι σήμερα.

Κατέληξε άσχημα; Θα απαντήσω λέγοντας πως οποιοδήποτε γεγονός συμβεί στην ζωή μας, εμείς επιλέγουμε πώς θα το χρωματίσουμε, τι πρόσημο θα του δώσουμε. Οπότε θα έλεγα πως απλά κατέληξε, όπως όλες οι ιστορίες κάποια στιγμή. Και εμείς θα καταλήξουμε κάποτε, τα πάντα – ερμηνεύστε το με το δικό σας τρόπο – θα καταλήξουν κάποτε. Το ζητούμενο είναι το τι κρατάμε από αυτά, οι εμπειρίες που θα αποκομίσουμε. Στο τέλος είναι αυτά που μας διαμορφώνουν και ίσως αν δεν τα είχαμε ζήσει δεν θα ήμασταν οι ίδιοι. Καταλήγω λέγοντας πως ο πόνος καμιά φορά είναι εκεί για ορισμένους λόγους, όχι τελεολογικούς, απαραίτητα, αλλά σίγουρα αναπτυξιακούς. 

Εσύ, μετάνιωσες που ερωτεύτηκες;


Μαρία Ρ.

Photography credits: Marina Lazari


 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 13/8/2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: