Γράφω απόψε, αποδεχόμενη καμίας ανοχής
Άφοβα ανοίγω πάλι το πουγκί εκείνο της ψυχής 
Εκ των τεράτων πιότερο φοβού τον ίδιο το ΦΟΒΟ

Στο εξής εγώ τις επαφές μαζί του σύριζα τις κόβω
Και γράφω για την αδελφή, τη μάνα, τη ΓΥΝΑΙΚΑ,
τη ΜΑΙΑ και συνάδελφο -μπορεί- σε χρόνια δέκα.
Για σένα που σου κλείσανε με ΑΠΕΙΛΕΣ το στόμα
Για σένα που ο Γολγοθάς δεν τέλειωσε ακόμα
Για σένα που τα χέρια σου τρέμουν στη θύμησή ΤΟΥ
Για σένα που ο ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ θα δείξει την ΟΡΓΗ του
Για σένα που θύμα έγινες του αναίσχυντου χεριού ΤΟΥ
Του γλοιώδους βλέμματος, του νου του ποταπού ΤΟΥ 
Για σένα που γυμνώθηκε η ΣΑΡΚΑ και το πνεύμα
Με του θεριού μια εντολή κι ένα ΧΥΔΑΙΟ νεύμα
Στην πίσσα που σου έχυσε θα είναι οι χαρές
Λιγότερες, φαντάζομαι, απ’ τις ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ
Νύχτες εκείνες με το όνειρο ΒΙΑΙΟ κι ολοζώντανο
Τη βλοσυρή ανάμνηση- δηλητηριώδες βότανο
Το ΑΓΓΙΓΜΑ που πέρασε τα όρια του ανεκτού 
Έγινε ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟ, αίτιο του εμετού 
Τι κι αν δεν άφησε σημάδια στο δέρμα 
Φρόντισε να ποτίσει την ΥΠΟΛΗΨΗ με αίμα 
Όμως, ήρθε πια καιρός να φύγουν οι λεκέδες 
Να ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ των γυναικών οι αθεόφοβοι γλεντζέδες
Ιδού η τέχνη, της αλήθειας ορκισμένη πένα
Να σου πει, μονάκριβή μου, πως τα ΧΕΡΙΑ σου είναι με τα δικά ΜΑΣ ΕΝΩΜΕΝΑ
Ας δοξαστεί για μια φορά τ’ όνομα του ΔΙΚΑΙΟΥ 
Και ας πάψει η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ «του φύλου του ωραίου»… 


Photography credits: Eleni Karagianni


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: