Καθώς κοιτάζω τον ουρανό την νύχτα, παρατηρώ τα
αστέρια… νιώθω ξαφνικά δέος… φόβο και θαυμασμό
μαζί. Υπάρχει, άραγε, κάποιος, κάπου, κάποτε που θα
αισθανθεί το ίδιο; Υπάρχει κάποιος που θα ήθελε να
ανακαλύψει κάτι καινούργιο και διαφορετικό;

Ο κόσμος θα ήταν ομορφότερος αν παρατηρούσε πράγματα που
πιστεύει πως είναι δεδομένα ενώ στην πραγματικότητα
είναι τα πιο ανεξήγητα.
Οι άνθρωποι θα ήταν αγαπημένοι
και ενωμένοι αν διαπίστωναν πως η ζωή είναι μικρή και
έχει πολλές γεύσεις ευτυχίας. Είναι η αγκαλιά που θα
δώσεις, το φιλί που θα γευτείς, ο πόνος που ίσως σε
κυριεύσει κάποια στιγμή αλλά θα γίνει εν τέλει
λυτρωτικός.

Καθώς κοιτάζω τα αστέρια νιώθω ότι υπάρχει μια δύναμη
που με έλκει να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου. Δεν είναι
για μένα απλοί πλανήτες, αλλά κάτι το μοναδικό και
αξιοθαύμαστο που πολλοί αγνοούν. Ο άνθρωπος μοιάζει
με τα αστέρια. Υπάρχουν τόσοι πολλοί που στην όψη
φαίνονται όμοιοι, μα αν κοιτάξεις πιο βαθιά κάτι
διαφορετικό θα σου προσφέρουν. Από τα ξεχωριστά
μάτια που λάμπουν σαν τα άστρα, αντανακλάται η
μοναδική ψυχή του καθενός. Μην φοβάστε να κοιτάξετε
τον ουρανό την νύχτα, μπορεί να δημιουργήσει σκέψεις
και συναισθήματα που ποτέ άλλοτε δεν νιώσατε.


Εύα

Photography credits: George Dragas


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: