Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Η γνωστή μας ΔΕΠ-Υ δεν είναι άλλη από τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Τα τελευταία χρόνια η σχετική έρευνα και θεραπεία στα παιδιά έχει προχωρήσει με μεγάλα άλματα, δε συμβαίνει όμως το ίδιο και για τους ενήλικες. Υπάρχουν πολλοί που στα δικά τους παιδικά χρόνια τα πράγματα δεν είχαν προχωρήσει τόσο και κανείς δεν έκανε διάγνωση. Μπορεί λοιπόν η ΔΕΠ-Υ να μας φέρνει στο νου κυρίως παιδιά, έλα όμως που αυτή η διαταραχή δε «σταματάει», απλά το άτομο μαθαίνει να ζει με αυτήν.

Έχω φιλαράκια με ΔΕΠ-Υ και ξέρω ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα εύκολα. Κάποιες φορές η παρορμητικότητα τους θα με αφήσει παγωτό, γιατί μπορεί σε μια άσχετη στιγμή να κάνουν την πιο φευγάτη πρόταση. Με τον ίδιο ενθουσιασμό που θα πιάσουν μια δραστηριότητα, έτσι και θα την αφήσουν. Θα πεταχτούν με ταχύτητα αστραπής από το ένα θέμα στο άλλο και κάποιες φορές ενώ σε προσέχουν όταν μιλάς την επόμενη στιγμή σε συνδέουν με Κάιρο, χωρίς καν κι οι ίδιοι να το καταλάβουν και χωρίς να το θέλουν. Και πρέπει να τους απευθύνεις το λόγο τουλάχιστον τρεις φορές μέχρι να ζωντανέψουν και να σε ακούσουν. Όμως δε θα το κάνουν για να σε εκνευρίσουν, απλώς το μυαλό τους λειτουργεί αλλιώς. Και δεν είναι θέμα μόνο μερικών κάπως σπαστικών -για τους άλλους- συνηθειών. Πολλά πράγματα είναι δύσκολα για τους ίδιους πρωτίστως. Σκέψου να έχεις να κάνεις μια δουλειά και το μυαλό σου να αρνείται να συνεργαστεί ή να νιώθεις άσχημα που δεν παρακολουθείς αυτό που σου λέει ο άλλος. Πολλά από αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν μην έχοντας ιδέα για την κατάσταση τους ή νιώθοντας πιο αργοί και «χαζοί» από τους συνομηλίκους τους. Άντε τώρα να τους εξηγείς ότι τους αγαπάς όπως είναι, και ότι φαντάζεσαι τον εγκέφαλο τους ανάμεσα σε ροζ και κόκκινα πυροτεχνήματα που σκάνε ολημερίς, εν μέσω όλων των άλλων γκρίζων και βαρετών. Άντε τώρα να εξηγείς ότι δε χρειάζεται να συγκρίνονται ούτε να προσπαθούν να μοιάσουν σε κανέναν. Γιατί είναι χωρίς αμφιβολία γαμάτα τυπάκια, με ψυχή μάλαμα και που με τα οποία δεν μπορείς να βαρεθείς ποτέ των ποτών. Αν μη τι άλλο, η καθημερινότητα μαζί τους θα βρίσκει πάντα τον τρόπο να σε εκπλήσσει!


Photography credits: Despina Niki


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: