Η μάνα άκουσε ξαφνικά τον βρόντο της φωνής του έντρομου γιου της, «Ήρθαν να πάρουν τη γαία μας».

Δεν είναι λίγες οι ζωές που σκούζουν, χωρίς κάποιος να τις ακούει. Ο διασαλευτής είναι έτοιμος να σβήσει πάλι με το θανατηφόρο όπλο του το ηλιόλουστο χαμόγελο των ανυποψίαστων αγγέλων, που ξεδιπλώνουν τα λυγερά κορμιά τους στα απαλά πέταλα των λουλουδιών. Φαίνεται πως κι εκείνα αγκαλιάζουν με λαχτάρα τα πιο αθώα πλάσματα, όπως  η μάνα τα θρέφει στα στήθη  με όλη της την αγάπη. 

Η φυγή αντανακλάται από τον φόβο των ματιών, σαν μία αφύλακτη σπίθα φωτός που γλιστράει και χάνεται. Οι άνθρωποι αιωρούνται σε ξένους τόπους, χωρίς πατρίδα, όπως ένα φύλλο  παρασύρεται από το ανεμοσούρι. 

-Ποιος θαρρείς πως είσαι, άνθρωπε πολεμοχαρή; Κυνηγάς τον πλούτο, νομίζοντας πως είναι σφαίρα;
-Οδηγείς στον γκρεμό τους αθώους, χωρίς συνείδηση!

Η ειρήνη, αγαθό πολύτιμο κι ας είναι αυτονόητη. Θα ΄ρθει ο καιρός που θα την αρπάξουν μέσα από τα ακίνητα δάχτυλα, αν δεν το έχουν κάνει ήδη.

Η διδαχή για τη συστηματική φροντίδα της γης είναι πρακτικά αντίθετη με την ακηδία για τη διαφύλαξη της ειρήνευσης.

-Εύχομαι ετούτος ο κόσμος να αφυπνίσει τον αόρατο θησαυρό του και να τον χαρίσει παντού, έχοντας διαμαρτυρηθεί για την μικροψυχία όσων  πορεύονται με τον πόλεμο.

Εύα

Photography credits: Λούνα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: