Πρώτη μέρα.
Έξω η κατάσταση γίνεται δραματική. Όλοι μάς υπόσχονται και προσεύχονται στην καλυτέρευση της, όμως κανείς δεν κάνει τίποτα. Έστω ένας δεν υπάρχει πλέον που να μην θέλει να φύγει μακριά. Αν κάτσω να μετρήσω τα προβλήματά μου θα κουραστώ, οπότε κλέβω λίγο χρόνο από την πραγματικότητα και χαμογελάω.

Πράγμα πρωτόγνωρο και αντιφατικό για πολλούς ή μάλλον για όλους. Καθώς ξετυλίγω την απόδειξη μου κοιτώ το μέλλον με φόβο και ανυπομονησία, διότι ποιος γνωρίζει τι θα ξημερώσει… Είμαι τυχερός που μπορώ να κοιτώ και το μέλλον και το παρελθόν ταυτόχρονα. Αν πάει οκτώ, θα φάω δύο μπουκιές για τη μάνα μου και μόνο. Βλέπεις, αν δεν φάω δεν τρώει πλέον… Άντε καλό ξημέρωμα.

Δεύτερη μέρα.
Ακόμα χειρότερα σήμερα. Αμφιβάλω αν ποτέ καταφέρω να τα βγάλω πέρα με αυτή την απόδειξη. Όλο κάθομαι μετράω, μετράω και τελειωμό δεν έχει η ρουφιάνα. Πάντα εδώ είναι να με βασανίζει, κάθε μέρα κάθε ώρα, κανονικός ζυγός συναισθημάτων κατέκτησε. Έβγαλε και ήλιο σήμερα και τον βαριέμαι και αυτόν τελευταία, θέλω κρύο όπως κάνει στην καρδιά μου. Θέλω όλη η γη να χάσει την καρδιά της για να επικρατήσει το συμφέρον. Το θέλω. Ο εγωκεντρισμός, η εκμετάλλευση και στα συναισθήματα… Ακόμα έχω μέρες, λες να προλαβαίνω;

Μια γεύση από το διήμερο σκέψης που θα είχε προγραμματιστεί κανονικά για μένα αλλά κάτι άλλαξε. Τι θα γινόταν όταν η απόδειξη της ζωής θα τελείωνε και η πληρωμή θα απαιτούσε την ολοκλήρωση της; Επόμενη μέρα θα υπήρχε; Πότε δεν θα μάθω, ελπίζω και κάνεις άλλος.

Photography credits: Kerasia Mp

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: