Ρίξε την ψυχή σου σαν γαλάζιο βότσαλο
θα την πιάσω με χέρια θαλασσινά,
θα την αγκαλιάσω από όλες τις μεριές, ισοτροπικά.

Τους ψιθύρους που μαζεύω σαν φωτεινές γραμμές
μπορείς να τους δεις σαν δίκτυο στον ουρανό,
άστρα όχι σημειακά, αλλά όμοια με χορδές και νήματα.
Την απαλή μουσική τους την διακρίνεις
το υπόκωφο κυανό τους ύφος,
καθώς σε τυλίγουν,
σε βυθίζουν,
όλα τα απορροφάς σαν κάτι νέο, ζωτικό.
Την μυρωδιά του ήλιου το πρωί,
ή το βλέμμα που το απόγευμα πορτοκαλίζει,
δεν θα ξεχάσεις,
γιατί αρκεί, τον ελάχιστο κόκκο από κάτι να κρατήσεις,
να μαζέψεις τον εαυτό σου
και να με όλη σου την δύναμη να ρίξεις
την βολή προς μέλλον,
γαλάζιο σε γαλάζιο.

Photography credits: Despina Niki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: