Ποίημα της Μαρίας Λαϊνά (από τη συλλογή Ρόδινος Φόβος, 1992):
Φόβος
χειρότερος πάντα
ρόδινος φόβος
πριν τι, από τι
ο φόβος του φόβου
ο φόβος μη σε παραλύσει

Η συνέχειά του (δική μου): 

Ο φόβος για τα ειλικρινή ψέματα
σαν εκείνον για τις κάλπικες αλήθειες· 
μοιάζει τιποτένιος 
μπροστά στο φόβο της ανεπάρκειας
-αν σκεφτείς πως ολάκερη η πλάση 
να χορτάσει δε μπορεί μιαν ανθρωπότητα· 
ο φόβος, λοιπόν, της απληστίας. 
Γιατί, ο φόβος του παρελθόντος που ξυπνάει νυσταγμένο, 
ο φόβος της βελόνης του πικάπ που κόλλησε;  
Φοβάσαι, αν δεν έχεις διδαχθεί από τις πτώσεις σου.
Πιο πολύ φοβάσαι, αν δεν έχεις καν πέσει, 
γιατί δεν ξέρεις πώς είναι. 
Ο φόβος της αιτιατικής πτώσης, 
του να μιλούν για ‘σένα, χωρίς εσένα.
Ο φόβος της πνιγμονής και της απώλειας των αισθήσεων, 
ο φόβος της ασθένειας που σε ρουφά λαίμαργα σα βδέλλα. 

Πολύ χειρότερος ο φόβος του ν’ ασχημύνουν οι ομορφιές, 
να ρυτιδώσουν οι παρειές της νεότητος
κι από τρυφερά βερίκοκα να γίνουν φλούδες πορτοκαλιού. 
Ο φόβος ενός πρωινού που θα ξυπνήσεις δίχως σκοπό. 
Ο φόβος της ανοργασμίας, ο φόβος της στέρησης. 
Ο φόβος της αδεσποτίας·
του να μην αφήσεις κάποιον πίσω σου 
πριν διασχίσεις τον Αχέροντα
ή μάλλον, να μη βρεθεί ένας 
να σου βάλει τον αναγκαίο οβολό στο στόμα 
και να αφήσει εσένα στην όχθη του ποταμού,
αιώνιο επιβάτη του φόβου, 
ενός οχήματος για ταξίδια αμφιβόλου εκβάσεως. 
Ο φόβος, λοιπόν, της μοιρολατρίας.  
Ο φόβος της ρήξης, ο φόβος του σαχ
με τον εαυτό και όχι μόνο.  
Ο φόβος για το αναμενόμενο ρέκβιεμ,
ο φόβος της έκλειψης· 
το φεγγάρι με τον Ήλιο ξανά συγκρουόμενο. 
Ο φόβος για μια μάχη, για ένα ματ
που όπως λέει ένα ρουμπαγιάτ*
για την επόμενη αυγή δεν είναι υποσχόμενο:
ο φόβος της άγνοιας του μέλλοντος. 
Μα, όπως έχω ξαναγράψει, εκ των τεράτων πιότερο, 
φοβού τον ίδιο το φόβο. 

*αναφορά στο ρουμπαγιάτ (=περσικό τετράστιχο λυρικό ποίημα)
 του Ομάρ Καγιάμ: 
«Τη μέρα την αυριανή, φωνή καμιά δε σου την τάζει. 
Γι’ αυτό φεγγάρι μου θνητό με την ψυχή σου γλέντα, 
αδειάζοντας στη φωτοφεγγαριά. 
Μπορεί ένα μεσονύχτι να ψάχνει το φεγγάρι να μας βρει και να ‘μαστε φευγάτοι»

Photography credits: Λούνα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: