Εφιάλτες, εφιάλτης, ωραία λέξη… περίπου. Είναι σαν όλα αυτά τα άσχημα που έχει η ζωή, σε πονάνε αλλά και τα ποθείς στα κρυφά. Ξέρεις… αυτά τα τραχιά πτωτικά αισθήματα που κάνουν ηχώ. Ο εφιάλτης, λοιπόν, είναι μια λέξη σχετικά προβλέψιμη, ίσως ακόμη και ζεστή.

Εφιάλτης, καταρχάς, σημαίνει ότι θα καταφέρω να κοιμηθώ το βράδυ, ότι θα καταφέρω να κλείσω τα μάτια μου, να μαυρίσει το μυαλό μου και να μειωθεί η ένταση των ήχων γύρω μου, έως ότου εξαφανιστούν. Σημαίνει ότι δε θα ψάχνω βαλεριάνες και άλλα θαυματουργά μαντζούνια κάθε φορά που βλέπω περίεργο μαγαζί στο δρόμο.

Ας πούμε ότι κοιμάμαι, ότι κοιμάσαι. Ένας εφιάλτης σημαίνει πολλά ή τουλάχιστον μπορεί να σημαίνει πολλά, εξαρτάται από το πόσο πιστεύεις ότι τα μαντζούνια σε βοηθήσαν να κοιμηθείς και όχι η μια κάποια αυτοπροβολή που μπορεί να είχες κάνει πριν στον καθρέφτη του μπάνιου, λες και σου παίρνουν συνέντευξη για το πώς η ενδοσκόπηση αποτέλεσε έμπνευση για το νέο σου δίσκο ή η σκέψη ότι, ναι, σήμερα θα κοιμηθείς επειδή φυσικά ήπιες τίλιο με δενδρολίβανο μέσα…

Εξαρτάται από το αν πιστεύεις ότι όλα έχουν να κάνουν με καταπιασμένους πόθους και κρυφές ηδονές ή αν πιστεύεις ότι είσαι η χαμένη Αναστασία που βλέπει μια παράλληλη ζωή να εξελίσσετε χωρίς να ξέρει ότι είναι δικιά της. Μπορεί να είσαι η μετεμψύχωση του Βαν Γκονγκ που εμφανίστηκε και πρόσφατα έχω εδώ να πω.

Ή η μετεμψύχωση κάποιου όχι και τόσο σπουδαίου ή βασανισμένου ανθρώπου.

Ή μπορεί να μην είσαι τίποτα από όλα αυτά.

Αν κρίνω, βέβαια, από την εσωτερική σου φαγούρα και τους ψυχαναγκασμούς σου, αν όχι ο Βαν Γκονγκ, είσαι σίγουρα κάποιος τέτοιος εξορισμένος.

Πίσω στους εφιάλτες.

Εφιάλτης είναι σαν κάτι που δε το κοιτάς για να μη το πάθεις, γιατί φοβάσαι μην ξυπνήσεις μια μέρα και η πραγματικότητά σου είναι διαστρεβλωμένη, σουρεάλ, ανάποδη, τρεκλίζεις, ψάχνεις, τρέμεις, πολλά περνάν από το μυαλό σου αλλά φοβάσαι ακόμη και να δώσεις προσοχή στις σκέψεις, μήπως γίνουν και αυτές πραγματικές, χωρίς προηγουμένη προειδοποίηση.

Ή αν μισό-δεις τις σκέψεις, κατά λάθος, νιώθεις όπως όταν οι κούριερ σου λένε πως χτύπησαν κουδούνι και εσύ τους βλέπεις από το μπαλκόνι απλά να αφήνουν ειδοποίηση, για να πας να το πάρεις το δέμα σου. Εμείς προσπαθήσαμε και εσύ δεν προλαβαίνεις ή είσαι πολύ χάλια για να βγεις από το σπίτι, οπότε μια μέρα σου έρχεται μια άλλη ειδοποίηση στο κινητό, αυτή τη φορά ούτε καν χαρτάκι, ότι το δέμα επιστράφηκε. Μα πώς, αφού εσύ το έχεις πληρώσει.

Αγανάκτηση, Εκνευρισμός, Λύπη(-ση)

Και έτσι, ένας τέλειος κύκλος ήττας γυρνά και γυρνά και γυρνά κάνοντας πραγματικότητα αυτόν τον εφιάλτη που λες. Αυτό, ναι, που φοβόσουν καν να σκεφτείς μη σου τύχει. Και όμως, σου έτυχε, μου έτυχε, μας έτυχε [και εδώ είναι που θα πω τη κλασσική μου φράση μείωσης του πόνου: «Ω, σύμπαν!». Ακόμη περιμένω να μου απαντήσει (πάντως)]. Και αυτό είναι ακριβώς αυτό που πιστεύω εγώ ότι είναι ένας καλοφτιαγμένος, κινηματογραφικός με ατμοσφαιρική φωτογραφία εφιάλτης.

Photography credits: Nikos Tsip

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: