Είναι θέμα κόμπλεξ; Είναι λόγω αισθημάτων κατωτερότητας; Είναι ανασφάλεια λόγω παλιάς κατεστραμμένης σχέσης;  Έρχεται κάποια στιγμή που σταματάς πλέον να πιστεύεις στα ιδανικά πρότυπα αγάπης, γιατί πολύ απλά μετά από καιρό συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχουν. Σε μια “σχέση” για να υπάρχει αρμονία και να κυλάνε όλα ομαλά πρέπει να υπάρχει αλληλοσεβασμός, αλληλοκατανόηση, αλληλοεκτίμηση, αλληλο αλληλο αλληλο αλληλο… βλέπεις;

Δεν είπα σεβασμός, δεν είπα κατανόηση, δεν είπα εκτίμηση, αλλά είπα αλληλο -μαζί με το κάθε ένα, για να μην επαναλαμβάνομαι κιόλας. Αυτό το πολύ μικρό συνθετικό είναι που προσδίδει τόσα γερά θεμέλια σε μια σχέση. Έρχομαι λοιπόν στο συμπέρασμα πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα το α μ ι β α ί ο. Πάντα ο ένας θα δίνει και πάντα ο άλλος θα παίρνει. Τώρα θα μου πεις ότι αυτή η άποψη είναι απόλυτη και σίγουρα δεν ισχύει συνεχώς, όμως εγώ θα σου απαντήσω το εξής: Το μόνο που ίσως να διαφέρει είναι το βάρος που εναποτίθεται στον καθένα, δηλαδή ο ένας θα δίνει 60% και ο άλλος 40% ή ένας θα δίνει  51% και αντίστοιχα ο άλλος  49%. Δηλαδή ποικίλουν τα ποσοστά χωρίς ποτέ να υπάρχει ισορροπία, πάντα κάποιος θα προσφέρει έστω και λίγο περισσότερο, θα νιώθει περισσότερο, θα εκφράζεται περισσότερο και ο άλλος θα προσφέρει λιγότερο, θα νιώθει λιγότερο, θα εκφράζεται λιγότερο. Η “λύση” σε όλο αυτό, που ουσιαστικά δεν είναι λύση αλλά ένα μπάλωμα το οποίο γίνεται όλο και πιο ανίκανο στο να εμποδίζει την εξάπλωση του διχασμού και της ανισορροπίας, είναι ο συμβιβασμός. Αυτός που προσφέρει, απλά του αρέσει να το κάνει γιατί αγαπάει και ο άλλος που δέχεται, του αρέσει να του προσφέρουν γιατί αγαπιέται. Έρχεται μια στιγμή όμως που αυτός που δίνει κουράζεται… Δηλαδή θέλει -και λογικότατο- την ανάλογη συμπεριφορά πίσω.

Πολλοί λένε ότι η ειλικρίνεια είναι το κλειδί της επιτυχίας σε μια σχέση. Πώς ισχύει όμως αυτό απ’ τη στιγμή που όταν αποφασίσεις να μιλήσεις σκληρά (γιατί η ειλικρίνεια και η αλήθεια είναι σκληρές) στο τέλος παραμένεις μόνος; Παραμένεις έρμος, εγκαταλειμμένος, αδικημένος και ανίκανος να μιλήσεις; Γιατί λοιπόν σε αυτό το σημείο η ειλικρίνεια δεν βοηθάει; Θα σε προλάβω στην απάντηση του τύπου: αυτό το άτομο δεν είναι το κατάλληλο για σένα.. Ξέρεις όμως πολύ καλά ότι δεν μπορείς να ελέγξεις τα συναισθήματά σου, δεν είναι ένα απλό κουμπί που πατάς delete και χάνονται, δεν μπορείς να ξεχάσεις την πρώτη φορά που σε αγκάλιασε, την πρώτη φορά που τον αντίκρισες κατάματα… Αυτά τα υπέροχα γυαλιστερά μάτια… Η ειλικρίνεια, εν τέλει, τα διαλύει όλα. Δεν μπορεί να την αντέξει ο ένας; Δεν μπορεί ο άλλος; Δεν μπορούν και οι δύο; Ερωτήματα αναπάντητα. Πώς μπορεί πραγματικά ένας άνθρωπος που τάχα έλεγε ότι σε αγαπάει να σε ξεγράψει τόσο εύκολα από  τη ζωή του; Πώς γίνεται η δική σου ειλικρίνεια και η έκφραση των παραπόνων σου να τον έδιωξαν παντελώς; Δεν επιβεβαιώνομαι σε αυτά που υποστηρίζω πιο πάνω; Ότι ίσως -και χρησιμοποιώ το ίσως γιατί υπάρχουν δύο απόψεις από την κάθε πλευρά, οι οποίες συνήθως είναι αντικρουόμενες- ο ένας πάντα δίνει κάτι παραπάνω και όταν έρθει η ώρα να ζητήσει κάτι το ανάλογο πίσω μένει μόνος, χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς παρηγοριά, χωρίς… αγάπη.

Το θέμα όμως είναι, τι γίνεται από εδώ και πέρα; Ένα πουλί με σπασμένα και τσακισμένα φτερά δεν μπορεί να ξαναπετάξει, συνεπώς ένας άνθρωπος που ξέρει ότι έδωσε τα πάντα σε μια σχέση, που ξέρει ότι αγάπησε με όλη του τη ψυχή και το μόνο που πήρε ως απάντηση στην ειλικρίνεια και στην πίκρα του ήταν ένα αντίο, πώς μπορεί να ξανά αγαπήσει; Και κυρίως, πώς μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα ξανά αγαπηθεί ή μάλλον… αν θα αγαπηθεί; Έρχονται σίγουρα δεύτερες ευκαιρίες, κάθε μέρα είναι αναμφισβήτητα μια καινούρια ευκαιρία, όμως αυτό το άτομο δεν εμπιστεύεται κανέναν πια, αυτό το άτομο δεν μπορεί να είναι βέβαιο για κανέναν πια και σαφώς αυτό το άτομο δεν μπορεί να πιστέψει σε κανένα «σ’αγαπώ», σε κανένα «θα με για πάντα εδώ ό,τι και να γίνει»… Γιατί τα άκουγε συχνά αυτά, μόνο που μια μέρα ξύπνησε με πληγές και μώλωπες χωρίς να ήταν κανείς εκεί.

Ι.Π

Photography credits: Despina Niki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: