Κάθε άνθρωπος έχει έναν φάρο, τον δικό του φάρο. Αλλά αυτός ο φάρος είναι λίγο διαφορετικός, δεν εκπέμπει απλά φως, εκπέμπει το φως της ελπίδας –ή την έλλειψη αυτής– για τη ζωή, τον εαυτό του, τους γύρω του και για ό,τι άλλο ο καθένας προσπαθεί για να τον κρατήσει φωτεινό και διακριτό στο σκότος της “θαλάσσιας” αβύσσου, κοινώς ζωής μας τον τελευταίο καιρό. 

Το δύσκολο όμως στην συντήρηση του φωτός του φάρου δεν είναι τόσο η έλλειψη του κατάλληλου δρόμου προς εκείνον, γιατί ο δρόμος δεν χάνεται ποτέ, πάντα θα υπάρχει (αλίμονο μας αν χανόταν, την ίδια στιγμή θα χανόμασταν και εμείς), όσο η έλλειψη της θέλησης κάποιου να τον διαβεί. «Μα καλά, ποιος ηλίθιος δεν θέλει να ακολουθήσει το δρόμο, αφού είναι ακριβώς μπροστά του;!», θα έλεγε κανείς. Αυτός όμως που θα το έλεγε θα ξεχνούσε πως ο δρόμος ναι μεν δεν κουνιέται, αλλά εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοικτά για να τον δούμε; Έχουμε αρκετή ενέργεια για να τον περπατήσουμε;

Το πρόβλημα πλέον είναι πως δεν μπορείς καν να δεις το δρόμο για τον φάρο, ώστε ύστερα να φτάσεις εκεί και να τον τροφοδοτήσεις, συγχρόνως τροφοδοτώντας και την ίδια σου την ύπαρξη. Δεν υπάρχει η θέληση να γυρίσεις το κεφάλι σου προς την κατεύθυνση του και να τον κοιτάξεις, με αποτέλεσμα να ξεχνάς πως ήταν ποτέ εκεί. Τον έχεις στο μυαλό σου σαν κάτι που υπήρχε (και μερικές φορές αν δεν είσαι από τους τυχερούς δεν ξέρεις καν πως υπήρχε εξ’ αρχής) μα πλέον καταστράφηκε, από την τρικυμία των φοβερών συγκυριών. 

Προς τι όμως αυτή η έλλειψη θέλησης; Ποιος είναι αυτός που μας απασχολεί από το να τον αντικρίσουμε; Ποιος μας ξεζουμίζει την ενέργεια; Και η απάντηση κυρίες και κύριοι είναι “εμείς”. Εμείς επιτρέπουμε στην πραγματικότητα να μας βάζει κάτω και να μας χτυπάει δίχως έλεος. Εμείς δεν έχουμε την δύναμη πλέον να σωθούμε. Και αν είμαστε λιγάκι ειλικρινείς θα παραδεχόμασταν πως δεν την είχαμε και ποτέ αυτήν τη δύναμη. Δεν μας την έμαθαν, βέβαια. Μόνο κάποιοι τυχεροί που αυτομόλησαν (γιατί εφόσον η νόρμα είναι η μιζέρια και η τυφλή συμμόρφωση στην απαισιοδοξία, δεν μένει χώρος για έναν συγκρατημένα αισιόδοξο) καταφέρουν να την αποκτήσουν. Τη δύναμη της ελπίδας. Γιατί δεν αρκεί να δούμε πως υπάρχει ο φάρος, πρέπει να βρούμε το κουράγιο και να τον κατακτήσουμε, να τον κάνουμε δικό μας. Και αυτό είναι το πραγματικά προκλητικό αλλά συγχρόνως και το απαιτούμενο. 

Βλέπετε, μόλις κατακτήσουμε αυτήν τη δύναμη, μόλις κατακτήσουμε τον φάρο του εαυτού μας δεν πρόκειται να τον χάσουμε ποτέ. Ναι, μπορεί να φύγουμε, να τον ξεχάσουμε για καιρό αλλά δεν θα χαθεί ποτέ από την μνήμη μας, το φως του θα σιγοκαίει περιμένοντας υπομονετικά ανατροφοδότηση. Συγχρόνως θα μας φωτίζει δειλά το δρόμο μας για να παλεύουμε με τα τρομακτικά “κύματα” της καθημερινότητας. Αν απλά τον έχουμε επισκεφθεί εφήμερα κάποια στιγμή ή ακόμη χειρότερα έχουμε επισκεφθεί τον φάρο κάποιου άλλου με την ψευδαίσθηση πως αυτό αντικαθιστά τον δικό μας, τότε θα ζούμε μια ζωή ψεύτικη, λίγη, κενή. Και δεν θα μπορούμε να γεμίσουμε το κενό μας, γιατί απλά θα αγνοούμε την ύπαρξή του.

Με λίγα λόγια, άπαξ και ανάψουμε τον φάρο μια φορά και τον ενστερνιστούμε, ακόμη και αν λείπουμε για καιρό αυτός εκεί θα είναι και θα περιμένει, και με την όποια κάθε φορά δύναμη που του απομένει, θα μας βοηθάει. Έστω και με το αμυδρό φως του κάποιες φορές. Μεγάλη προσοχή όμως! Γιατί το χειρότερο είναι να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου πως έχεις δει τον φάρο σου, πως έχεις ελπίδα αλλά στην πραγματικότητα ήδη πνίγεσαι, ήδη είσαι κάτω από το νερό και πλέον η άνωση δεν μπορεί να σε βοηθήσει, πρέπει να βρεις τη δική σου δύναμη να ανέβεις, τη δική σου δύναμη της ελπίδας. Και δυστυχώς, αυτή πρέπει να την κατακτήσεις μόνος σου, όσο δύσκολο και αν είναι.

Μαρία Ρ.

Photography credits: Nikos Tsip.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: