ένα. 
εγώ
από τη φύση μου φιλασθενη
εσύ
η πιο ανίατη απ όλες τις αρρώστιες.

δυο. 
ακόμα κι όταν δεν σε σκέφτομαι
κάθεσαι στο πίσω μέρος του μυαλού μου, περιμένεις υπομονετικά τη σειρά σου
κατά τις δύο το πρωί και στον πρωινό καφέ δεν μπορεί, κάποτε θα σε θυμηθώ, πού θα πάει – 

τρία. 
μ’αρεσει να μένω σπίτι
αλλά θα θελα να φεύγαμε μαζί
δεν έχει σημασία πού.
μαζί.

τέσσερα.
δεν ξέρεις πως υπήρχα μέσα σου πολύ πριν γνωριστούμε;
έτσι, οπότε με σκέφτεσαι το νιώθω
το λέγαμε τηλεπάθεια

πέντε.
νιώθω να με ξεχνάς.

έξι.
μου ‘χει λείψει το γέλιο σου και μόνο αυτό. 

ήταν το πιο ωραίο τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ μου. 

εφτά.
θα συνεχίσω να λέω ψέμματα, δεν θα παραδεχτώ ποτέ την αλήθεια
εσύ μου το ‘μαθες αυτό.

οκτώ.
θα ήταν καλύτερο η περιοχή σου να σβηνόταν απ’ τον χάρτη 
φοβάμαι πως μια μέρα θα πάρω το πρώτο τρένο και θα ‘ρθω να σε βρω 

εννιά. 
υπάρχουν πράγματα που δεν θέλω να ακούω
ένα από αυτά είναι οτιδήποτε έχει να κάνει με εσένα. 
έχω ξεμείνει από δικαιολογίες για να σε σκέφτομαι. 

δέκα.
δεν θα τηλεφωνήσω ποτέ ξανά

Πένυ

Photography credits: ΕΛ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: