Έφτιαξα καφέ μαύρο
χωρίς ζάχαρη,
μόνο με τις ενοχές
να τον πικρίζουν,
πάλι όμως νύσταζε
η συνείδησή μου.

Δεν μετράω συλλαβές,
δεν θέλω να με απαγγείλουν,
μόνο να με θυμάσαι,

απογοητευμένη
μετά το βαρύ ξενύχτι
πριν φτιάξεις γλυκό καφέ.

Η ποίηση δεν έχει μετρική,
ούτε η ζωή αναλογίες
εσύ χάνεσαι
και εγώ, μαζί σου

στίχοι δεν σώσανε ποτέ
άμετρους ανθρώπους.

Να πιείς για να μεθύσεις,
να δεις τον απέναντι ομορφότερο
το μέσα ελαφρύτερο,
ή και βαρύτερο
αν σε βολεύει ηθικά
πριν ξεράσεις και κοιμηθείς.

Σου μιλώ κάπως απότομα,
συγγνώμη
θα φτιάξω δεύτερο καφέ,
τώρα θα βάλω ζάχαρη
δεν είναι οι ενοχές
για χόρταση.

Photography Credits: Νικήτα