Φύγανε πλέον όλοι
γνωστοί και άγνωστοι
ξέμεινα,
ζαλισμένος απ’ το ποτό
σκέφτηκα
τους παραλίγο.

Τον έρωτα που ξέφευγε,
πάντοτε για λίγο
τις νύχτες που απέφευγα,
για το επόμενο πρωί
αγάπη που δεν μοίρασα,
μην χρειαστεί αλλού.

Όταν η σιγουριά με άφησε
μόνο, παρατημένο
όλοι τους γύρισαν πικροί,
θύματα δίχως αντίρρηση
της ευκολίας που διάλεξα
χωρίς να μου ταιριάζει.

Photography Credits: Kornilia H.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: