Μπορώ μόνο να σου γράψω.
Τα λόγια μας πνοές,
σωπάσαμε
οι μνήμες μας εικόνες,
ξεθωριάζουν.
Λυπάμαι που απέτυχα.


Οι στίχοι μου χάρτινοι πύργοι,
κατέρρευσαν
η αγκαλιά σου κύμα καλοκαιρινό,
βουλιάξαμε
.
Να ξέρεις έφτασα κοντά.
Τα χάδια που αρνήθηκα,
θέλησα
τα μάτια που σου έκρυψα,
βούρκωσαν.
Θα ήθελα να ήσουν εδώ.
Όσα πρόωρα μας έλειψαν,
μακριά μας
όσα άδικα στερηθήκαμε,
μπροστά μας.
Πόσο κοντά βρεθήκαμε.
Μα τώρα όλα σταμάτησαν,
πίσω μας
ψάχνουμε τι έμεινε,
ανάμεσά μας.
Για πόσο εντέλει έχασα,
τον πρώτο εκπληρωμένο στίχο
για πόσο δεν κατάφερες,
το ανεκπλήρωτο να διώξεις.

Photography credits: Despina Niki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: