Πιάνω τον εαυτό μου να μετανιώνει για σκέψεις, λόγια, πράξεις τροφοδοτούμενα από μια ζωή γεμάτη στερεότυπα. Δεν είναι εύκολη η λήθη των λανθασμένων προτύπων που ακολουθούσες για χρόνια. Και είσαι μόλις είκοσι χρονών. Προσπαθείς μόνη να μάθεις τα «αυτονόητα». Λένε πως όσα έχεις κάνει και νιώθεις την ανάγκη να σβήσεις είναι ακριβώς εκείνα που σε διαμορφώνουν προς το καλύτερο. Εγώ όμως δε πιστεύω πως με βελτιώνει η αυτόματη σκέψη πως μια γυναίκα με εξουσία είναι σκύλα ή πως αν κάποιος εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση δεν έχει προσπαθήσει για τίποτα.

Διαβάζω ένα βιβλίο αυτό το καιρό. Δε θα το δεις σε insta story μου‧ μου αρέσει πολύ για να το μοιραστώ. Σταμάτησα στη σελίδα 116 για να γράψω αυτούς τους προβληματισμούς. Σταματάω συχνά όσο το διαβάζω, αποτελεί τροφή για σκέψη που 9 φορές προτιμά να κατοικεί στο μυαλό και μια να φιλοξενείται από μια εφαρμογή που εν τέλει ίσως απλώς γεμίζει την χωρητικότητα του κινητού μου.

Photography Credits: Eleni Karagianni

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: