Κλείνω το ταμείο για φέτος, ωραία. Έγιναν πολλά και εγώ άλλαξα. Βρήκα την αγάπη μέσα μου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξω πολύ. Πλέον ξέρω τι θέλω και πώς θα το αποκτήσω. Βρήκα την αυτοπεποίθηση να ξεπεράσω τα προβλήματα της ψυχολογίας μου και να δεχθώ όλες τις καταστάσεις της ζωή μου. Οι πληγές είναι κλειστές και οι ουλές σαν να σβήστηκαν χρόνο με τον χρόνο. Κατάφερα να μην με νοιάζει το παρελθόν τόσο, ευχαριστώ τον διαλογισμό ιδιαίτερα γι’αυτό.

Δέκα χήνες θα προσεγγίσουν το πορτοφόλι μου, ωραία, ώρα για επενδύσεις αγροτικής φύσεως. Εκεί, στη γη του προγόνου μου θα ζήσω. Σε βαρέθηκα, Αθήνα, και σένα και τα προάστιά σου, μόνο για να σε επισκέπτονται είσαι τελικά, όχι για να περάσω τη ζωή μου μέσα σου. Το μόνο που λείπει τώρα είναι οι ερωτικές συνδέσεις, πλέον ούτε γι’αυτό ανησυχώ και πολύ, διότι ξέρω ότι αν σταθώ στα πόδια μου θα έρθουν, αυτό περιμένει η κατάσταση μου έδειξαν οι συνθήκες. Ούτε σχέσεις ούτε τίποτα εγωιστικό δεν αναζητώ. Μια αγκαλιά, τρακοσιες αναλύσεις, βόλτες, μπύρες και παθιασμένο σεξ πάνω στα αστέρια θα ‘θελα. Θα έρθει η ιέρειά μου, πού θα πάει; Όταν έρθει θα το ξέρω, όταν έρθει θα το ξέρει και αυτή και θα ανέβουμε στα αστέρια, δεν με πιστεύεις; Απλά περίμενε και θα δεις…


Αφού εγώ έφυγα από το τέλμα μου, μπορείς και ‘συ. Σεβασμό στο εγώ σου δώσε, τόσο όσο δεν θα διαβάλει το στόχο και την ηθική σου. Πάλι τα ίδια σου λέω, με λίγα λόγια, όπως πέρσι. Μονάχα ευθεία, δεν έχει στροφή. Γιάννο, Ντίνο, Νίκολα, Γιόρι, Κόνραντ και Ειρήνη σας ευχαριστώ πολύ, χωρίς εσάς ακόμα στο τέλμα θα βρισκόμουν. Ο Γιάννος και ο Ντίνος μού δίδαξαν τι πάει να πει χάνω αλλά προσπαθώ συνέχεια μέχρι να κερδίσω, ο Νικόλας με τον Κόνραντ μου μάθαν’ το θάρρος τι πάει να πεί και το Ειρηνάκι τι σημαίνει αγάπη άνευ όρων και από μακριά. Τα λόγια μου είναι μικρά σε σχέση με την αξία αυτών που πράξατε, αλλά θα τα λέω όπως και να έχει, είστε ήρωες για μένα, πώς να το κάνουμε δηλαδή…

Ξαναεπαναλαμβάνω, μονάχα ευθεία δεν έχει στροφή, γιατί αν στρίψεις χάνεις τον στόχο και αν χάσεις τον στόχο κάτε με η ζωή σου χαραμιζεται ή ακόμα δεν έχει αρχίσει, όπως η δικιά μου εικοσι τρία χρόνια παρά τέσσερις μήνες και έξι μέρες. Οπότε ραντεβού στην αλκιόνη ή στην Γαύδο ή όπου με βγάλει το κεφάλι και το χαρτί στην τσέπη μου, πάντα εδώ για όλους, πάντα αληθινός και πάντοτε ταπεινός, μα όχι πεινασμένος πλέον (ευτυχώς). Ευχαριστώ μπάρμπα Άλεξ με τις βαριές ρίμες, η κατάθλιψη πέρασε «όμορφα» και μονότονα εξ αιτίας σου. Ο Νικόλας πάει διακοπές σε λίγο, ο Γιάννος είναι αυτός που πρέπει, ο Γιόρης τη ζωή την κερδίζει εύκολα και τα άλλα δύο άτομα είναι μακριά μου αλλά τους σέβομαι όσο με σεβάστηκαν και λίγο παραπάνω. Τελευταία φορά το λέω, μονάχα ευθεία, δεν έχει στροφή, όπως πέρσι δηλαδή, αλλά πλέον είναι πολλά τα πενηντάρικα και οι στόχοι μου σαφείς.

Εσύ πώς πας; Θέλω να μου αναλύσεις την κατάσταση κάτω από το φως του φεγγαριού στο σημείο που θα σε γνωρίσω ή θα σε ξαναδώ και για να μην ξεχνιόμαστε, τέχνη über alles.

Photography credits: Mary Jane

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: