Ζέστη σε κάθε γωνία της πόλης. Οι άνθρωποι τρέχουν και δε φτάνουν, άλλοι ευγενικοί άλλοι αγενείς μέχρι αηδίας. Χρόνος για σκέψη και εσωτερική αναζήτηση σχεδόν μηδενικός, μικρά ξεσπάσματα, μα ίσως δεν φτάνουν… Θετικό κλίμα, μικρά βήματα, σταθερά, με κατεύθυνση στόχους και όνειρα. Τα πλησιάζω και για πρώτη φορά δε με αποφεύγουν, δεν απομακρύνονται μόλις κάνω βήματα προς το μέρος τους. Ποιος να το έλεγε…!

Λίγα χρόνια πριν, αν κάποιος να μου περιέγραφε τη ζωή μου σήμερα δεν θα το πίστευα! Αντιπαθώ τις αλλαγές και τις τρέμω. Όταν είναι για καλό όμως τις αγκαλιάζω, με φόβο αλλά καλή διάθεση. Ένα ακόμα βράδυ και λίγες ώρες ξεκούρασης απομένουν, ο πυρετός ανεβαίνει σιγά σιγά. Δεν θα μπει εμπόδιο σε όσα πρέπει και θέλω να κάνω. Το κεφάλι μου βαραίνει και τα μάτια μου πονάνε. Η παραίτηση δεν μου ταιριάζει αυτήν τη στιγμή, έστω και για λίγο μπορεί να τα διαλύσει όλα. Όχι… Μπορώ. Μπόρεσα άλλα κι άλλα, πιο δύσκολα, εδώ θα κολλήσω; Αύριο ξημερώνει μια Τρίτη στο κέντρο της Αθήνας, με πυρετό ή χωρίς, με καύσωνα ή χωρίς. Προσηλωμένη στους στόχους μου που με φέρνουν όλο και πιο κοντά στο να πραγματοποιηθούν όνειρα που ποτέ δεν πίστεψα ότι θα κατάφερνα, θα επανέλθω στον κόσμο των ζωντανών, με δύναμη και θέληση.

Κάθε μέρα και ένα βήμα πιο κοντά σε κάτι καινούργιο, σε κάτι όμορφο, σε κάτι που μου δίνει ακόμα ένα κίνητρο να χαμογελάω.

Photography credits: Panos Kimpoy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: