Υπό το παραλήρημα της ζέστης
μάσησα κλωνάρι από θυμάρι,
το συμπυκνωμένο άρωμα πικρό
λόγχισε το μυαλό μου με τα ηλιοκαμμένα βράχια,
τους αλμυρούς ανέμους
και το ξανθωπό τοπίο.

Το γέμισε μέχρι αβάσταχτο μπλε της θάλασσας,
με έπνιξε εντός του στεγνού μου στόματος.
Η γλώσσα μου ξερή σαν την ωχρή βλάστηση,
το σάλιο μου άμμος άνυδρη,
στρογγύλευε την λέξη που μουρμούριζα,
μια λέξη σκοτεινή και αταίριαστη,
μα για αυτό πιο αιχμηρή.
Γεύτηκα ένα ολόκληρο καλοκαίρι,
όπως το λαμβάνουν οι λευκοί βράχοι,
όπως το απολαμβάνει μια γεύση μυστική.
Και το έφτυσα όπως κάθε άλλο,
ξέπλυνα τις αισθήσεις μου με γυάλινο νερό.

Photography credits: Despina Niki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: