Χρόνια προσπαθώ
ο ποιητής τι είπε
να καταλάβω. 

Μάλιστα, του είπα:

«Ωχ αδερφέ μου, 
ποιον νοιάζουν όλα τούτα
που θες ν’ αλλάξεις; 

Ασχημομούρη, 
μην ελπίζεις πια τζάμπα
κύκνος να γίνεις.

Το μελάνι σου
γι’ αγάπες δίχως μέλλον
όλο ξοδεύεις. 

Με κρεβάτι άδειο, 
τι να τα κάνεις τ’ άστρα;
Πεινά το κορμί». 

Όσοι απαγγέλλουν, 
σε βραδιά ασέληνη
φεγγάρια θωρούν!

Όλοι μοναχοί,
παντρεύτηκαν τους στίχους,
κουμπάρα η θλίψη.

Μ’ ερυθρό κρασί
αραιώνουν το νερό!
Όλοι τους τρελοί.

Γράφουν λυπηρά, 
νομίζοντας πως έτσι
είν’ η ευτυχία.

Πλανεμένοι μου, 
δώστε μας ποιήματα
χαράς θρεφτάρια…

*Το χαϊκού είναι είδος ποίησης με δεκαεπτά συλλαβές κατανεμημένες σε τρεις στίχους με πέντε-εφτά-πέντε συλλαβές, αντίστοιχα. Η συνίζηση εφαρμόζεται κανονικά στο μέτρημα. 

Photography credits: Panos Kympou