Αέναος χειμών

Αέναος χειμών

Μιαν άνοιξη φτωχιά από ελπίδα δεν τη θέλω∙ αγουροξυπνημένη από αχούς βομβαρδισμών, δε μπόρεσε ν’ ανθίσει ακόμη φέτος. Τα σύννεφά της πνίγουνε τον ήλιο∙ αργά αργά, σφίγγουνε τις αφράτες προεκτάσεις τους γύρω από τον τιτάνιο αστέρα του. Για κοίτα, θράσος! Δε φοβούνται μη λιώσουν. Θα ήταν, άραγε, πολύ, αν σου ζητούσα έτσι να μ’ έσφιγγες κι εσύ; Από… αγάπη. Αρρωστημένο ν’ αναμένω πως αγάπη σημαίνει σφίξιμο∙ πίεση∙ κτήση. Μα είναι που έτσι μου τη δίνουν και συνήθισα στο ψέμα. 

Κι ούτε που άνθισαν τα εαρινά λουλούδια, παντού τριγύρω μου αγκάθια που τρυπούν τις σάρκες μας. Η τρώση συμβολίζει την ένωση∙ ένωση με όλη την παθογένεια που εμείς γεννούμε κι ύστερα έρχεται η μέρα που το κύημά μας στρέφεται εναντίον μας∙ αργά για αποκλήρωση. Εσύ, που η φαντασία μου γλαφυρά και μαεστρικά σε γέννησε, θα στεκόσουν ποτέ απέναντί μου; Πολέμιος της πορθήσεως του οχυρού της ανασφάλειας∙ δε θα τη νικήσω αυτή την αντίζηλο, όσο την αξιώνεις ως την πιο αγαπημένη σου ερωμένη∙ δεν την αποχωρίζεσαι ποτέ… 

Ευαλωτότητα∙ δεν άρκεσε ευαίσθητη προς το άδικο να είμαι, δείχνω κι ευάλωτη προς το απαγορευμένο, ευκολόπιστη προς το παράλογο, ευφραδής, όταν η μόνη έξοδος κινδύνου είναι η βάρκα της σιωπής και η βύθιση στη λήθη. Να που σβήνουν οι φωνές, μαζί τα βογκητά και οι ηδονές των εραστών, αγάπη μου, και ηχούν μόνο χαλασμοί. Απαγορεύεται η ευχαρίστηση και δη η ηχηρή, από τις 0:00 έως τις 24:00 καθημερινώς. Εξαργυρώσαμε σιωπές πληρώνοντας με λίγο θάνατο.

Κι εγώ που κραυγάζω από έμβρυο «Μη!», μου κλέψανε το «μη» και το στριμώξανε σε στραβές παρτιτούρες, ανάμεσα στο ρε και στο φα∙ κάνουν τον πόνο μουσική και τον πωλούν για να πλουτίσουν, από άλλους ανθρώπους – τι γελοίο! – που κι εκείνων τον πόνο αρπάξαν’. Ο ένας αγοράζει  τον πόνο του άλλου. Μα, αλήθεια, ποιος κοστολόγησε οδύνη με οδύνη; Θύμισέ μου, να σου δώσω την παρτιτούρα που σου έγραψα: ολόκληρη μπαλάντα χωρίς καθόλου μη! Μόνο ρε και φα∙ «ρε αγάπη μου, φά-ε μια κουταλιά αισιοδοξία αγάπη μου…» – κι εσύ να μη θες να φας, παρά μόνο να πιείς δηλητήριο, του Μυθριδάτη αντιγραφέας. 

Έχω ανάγκη από ενός γέλιου τη δροσιά∙ γέλιο, όμως, δεν πουλάει κανείς, γιατί δε βγάζει κέρδος. Μόνο οι ποταμοί γελούν, κι αυτό γιατί τρέχουν και δε γυρίζουν πίσω∙ ακαριαίες οι ροές τους, να καταπιούνε δε μπορούν την ασχήμια που ξεπλένουν στο διάβα τους. Α, γελούν και τα πουλιά∙ γελά όποιος μπορεί να δραπετεύσει. 

Η ραπτομηχανή μου κόλλησε∙ δε μπορώ να μας ράψω φτερά για να φύγουμε, αγάπη μου… Κι ούτε και θα ‘χε νόημα, αν σκεφτείς, φτερά υφαντά να μας ντύσω σ’ έναν ουρανό που μόνο βρέχει∙ θα μουσκεύανε… Μα δε βρέχει∙ είναι όσοι δραπετεύσανε απ’ τον κόσμο αυτό, που μας κοιτούν απεγνωσμένοι και κλαίνε που πήραν εισιτήριο άνευ επιστροφής και δε μπορούνε να μας σώσουν∙ είναι δάκρυα αλμυρά αυτά που πέφτουν στα μέτωπά μας. Μπα, εγώ στη θέση τους θα γέλαγα με πάθος που γλίτωσα. 

Αγάπη μου, ορκίστηκα κι απόψε να σου γράψω λόγια λαγνείας ατελείωτα, μα φως δε θα ‘χω ακόμη για πολύ- ούτε λαγνεία. Ήδη η Σελήνη ξαγρυπνά μαζί μου ώρες, να φωτίζει ως νυσταγμένη μάρτυρας τούτο το πάλλευκο χαρτί που το ‘λουσα με σκέψεις σκοτεινές. 

Μ’ ευχή θα κλείσω και θα φιλήσω το γράμμα μου αυτό, ξέρεις, από μπροστά, για ν’ ανταμώσει τα δικά σου χείλη, όταν το ανοίξεις και το φιλήσεις κι εσύ. Άμα το ανοίξεις∙ άμα σου φτάσει∙ άμα δεν τρυπηθεί στο μικρό του ταξίδι από τις σφαίρες που εκτοξεύουν όσοι έχουν βολευτεί στο απυρόβλητο∙ άμα έρθει στ’ αλήθεια η άνοιξη. Μα, να σου πω ένα πικρό μυστικό, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως ποτέ δε θα λάβεις το γράμμα, πρώτη φορά δε θέλω να ‘ρθει η άνοιξη. Ας μην τη λέμε, έστω, έτσι. Πια, ό,τι εποχή και να ‘ρθει, χειμώνα θα ‘χουμε για πάντα στις ψυχές μας. Γι’ αυτό κι εγώ, θα τηνε νανουρίσω προτού η ίδια κοιμηθώ, πριν ρουφηχτεί κι εμένα η φωνή μου στη λήθη του αέναου χειμώνος. 

Photography credits: Panos Kimpoy


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: