Μουτζουρώνω. | Topic-U

Μουτζουρώνω τη φιγούρα μου, μηδενίζω το παιχνίδι. Αρχίζω πάλι… Με ξαναζωγραφίζω. Η τοποθεσία άγνωστη, ηλικία, χρόνος όλα άγνωστα! Η ατμόσφαιρα δεν είναι χαρούμενη. Μα γιατί; Αφού εγώ ζωγραφίζω, δεν θέλω το καλό μου; Απογοήτευση. Η κούραση ζωντανεύει τις σκέψεις, το μυαλό σταμάτησε να προσπαθεί. Ίσως ήρθε το τέλος, τελευταία πινελιά. Μουτζουρώνω τη φιγούρα μου, μηδενίζω … Συνεχίστε να διαβάζετε Μουτζουρώνω. | Topic-U.

Ενός λεπτού πληγή.

Ενίοτε κλείνω τα μάτια μου όταν βρίσκομαι στο αστικό και σε θυμάμαι. Ζούμε σε ένα λάκκο σχεδόν αποπνικτικό, κι όμως πάνε περίπου 687 μέρες και λίγες ώρες που δεν έχω ακούσει τη φωνή σου. Τόσο στενός ο λάκκος μας, και αυτή καταφέρνει να μου κρυφτεί, να μην φτάσει ποτέ στο αυτί μου. Καμιά φορά χάνεται … Συνεχίστε να διαβάζετε Ενός λεπτού πληγή..

Ναι, πέτυχα!

Όταν με έκραζες δεν πίστευες πως σήμερα θα πετύχαινα τα όνειρά μου. Μου πες πως δεν αξίζω άλλο παρατσούκλι από το "αχαΐρευτος". Όταν σου πα πως δεν ξέρω τι θα κάνω στην ζωή μου με υποτίμησες με το βλέμμα σου και το πίστεψα. Όταν ονειρεύτηκα, αμέσως μου το διέλυσες, όπως μόνο εσύ ήξερες μέχρι τότε. … Συνεχίστε να διαβάζετε Ναι, πέτυχα!.

«Για τη ζωή που μας αξίζει»

Μόνη συντροφιά η τέχνη Και δυο γάτες. Τα γραπτά μου, ο μόνος τρόπος έκφρασης. Δε μάθαμε να λέμε τις σκέψεις μας Μάθαμε, όμως, να νιώθουμε Μάθαμε ν' αγαπάμε Μάθαμε να παλεύουμε Μαζί παλεύουμε για τον κόσμο που μας αξίζει Καθένας με τρόπο δικό του Για τη ζωή που μας αξίζει 13/VI/19 Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας Photography credits: … Συνεχίστε να διαβάζετε «Για τη ζωή που μας αξίζει».

Ταινία επιστημονικής αγάπης.

Είδα εκείνη την ταινία που λέγαμε να δούμε μαζί. Δεν μ'άρεσε. Μάλλον επειδή την έβλεπα μόνη μου. Βασικά, εκείνη με έβλεπε και στεναχωριόταν που πάει χαμένη με δυο μάτια κενά και χαμένα να την κοιτούν, αναπολώντας όλες εκείνες τις ταινίες που είχαμε δει μαζί. Μπορεί να ήταν απαίσιες. Δεν καταλάβαινα. Το μόνο που καταλάβαινα ήταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Ταινία επιστημονικής αγάπης..

Όσα είναι αρκετά.

Ποτέ δεν ήθελα από σένα πολλά, ένα ανήσυχο βλέμμα και μια δυνατή αγκαλιά. Αυτά τα δύο θα ήταν αρκετά. Θα σου ζήταγα άλλη μια φορά, κι ας ξέρω πώς δε θα βγει πουθενά. Κι ας ξέρω πως πλέον μόνο πονά. Απλά να, Αν ερχόσουν, για λίγο ίσως να ήταν καλά. Ίσως να ήταν όπως παλιά. … Συνεχίστε να διαβάζετε Όσα είναι αρκετά..

Κρατώντας με μ’ ενα ποίημα.

Χωρίς ανάσα ολόκληρα τραχιά χιλιόμετρα, με κοφτές αναπνοές -μισές- ανάμεσα στις ώρες, δεμένα τα πνευμόνια, ένας συνήθης κόμπος, το αίμα νερωμένο, ακατάσχετος ρυθμός, μια καρδιά χαμένη σ’ έναν παραμορφωμένο χρόνο και τα σώματα μας φιγούρες σε θολά σποραδικά καρέ. Ένας ήλιος οξύνει τις κορφές των πεύκων, αδρές γωνίες των δρόμων, ακανόνιστοι κρυφοί χάρτες ξεκινούν από … Συνεχίστε να διαβάζετε Κρατώντας με μ’ ενα ποίημα..

Το νόημα των γενεθλίων.

Λατρεύω τις ημέρες γενεθλίων. Το παράξενο, όμως, είναι ότι αγαπώ τις μέρες των άλλων ατόμων, ιδιαίτερα κοντινών, ίσως περισσότερο από τη δική μου. Οι περισσότεροι δεν με καταλαβαίνουν. "Μία μέρα είναι, όπως όλες οι άλλες. Γιατί το κάνεις μεγάλο θέμα;" , "Εμένα δεν μου αρέσουν τα γενέθλια. Γιατί να γιορτάζουμε με τόση χαρά το γεγονός … Συνεχίστε να διαβάζετε Το νόημα των γενεθλίων..

Μια αμυγδαλιά.

Έχω στον κήπο μια αμυγδαλιά Με το που δει τις πρώτες ακτίνες φωτός τον Γενάρη με τις αλκυονίδες μέρες, βιάζεται κι αμέσως πετάει μπουμπούκια Μονό για να της τα κάψει το κρύο λίγες μέρες αργότερα. Έχω στο στερνό μια καρδιά. Χτυπάει σαν τρελή, μόλις ένα ελάχιστα πιο τρυφερό χάδι την αγγίξει Και σκιρτάει, κάθε φορά … Συνεχίστε να διαβάζετε Μια αμυγδαλιά..

Ο προσωπικός μου φιλόσοφος.

Ένα αφιέρωμα στον προσωπικό μου φιλόσοφο. Από τα 15. Μέχρι τώρα. «Είναι.. λουλούδια μέσα στη λάσπη ρε, πρώτα θα δακρύσω και μετά θα τ’ ακουμπήσω, κάτι τέτοιο, πιο καλά δεν μπορώ να το προσεγγίσω. Και.. εγώ δεν είμαι λουλούδι μέσα στην λάσπη, εντάξει; Μπορεί να έκανα πέντε πράγματα για να νιώσω ξεχωριστός Ίσως να έκανα … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο προσωπικός μου φιλόσοφος..

Να σου πω κάτι ένα λεπτό;

Από μικρός άκουγα για τις σχέσεις μεταξύ δύο ανθρώπων και μου φαινόταν μαγικό γεγονός. Αν θες, οι καταστάσεις και το περιβάλλον μου έδειξαν πόσο τρωτές και ευαίσθητες είναι, δυστυχώς. Προφανώς και δεν ξέρω πολλά. Ίσως (ή σίγουρα) είμαι από τους ανθρώπους που δεν θα άκουγες, όμως μια σκέψη σου μου εκμυστηρεύτηκε πως αναρωτιέσαι τι σκέφτεται … Συνεχίστε να διαβάζετε Να σου πω κάτι ένα λεπτό;.

Μεθυσμένη Αγάπη. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Αγάπη Μεθυσμένη αγάπη κάνει βήματα και παραπατά Μεθυσμένη αγάπη λέει λόγια τρυφερά που κατά βάθος εννοεί, μα φοβάται υπερβολικά Μεθυσμένη αγάπη γελά δίχως αστείο να κυλά Μεθυσμένη αγάπη δακρύζει και τον λόγο αναζητά Μεθυσμένη αγάπη εξομολογείται μυστικά που δεν θα έλεγε πουθενά Μεθυσμένη αγάπη θέλει να πει σ' αγαπώ, μα στις αισθήσεις της ξαναγυρνά … Συνεχίστε να διαβάζετε Μεθυσμένη Αγάπη. | #Topic_Week.

Κοντά μεσάνυχτα. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Προσμονή. Κάπου σε ένα παγκάκι, κοντά μεσάνυχτα. Το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι. Προσμένω την άφιξή μου σε έναν παράδεισο σιωπηλά, λες και κάποιος μου είπε πως εκεί ανήκω. Προσμένω μια αγάπη άγρια και εσένα να μου πεις πως θες να διαβάσεις τα γράμματα που σου έχω γράψει. Προσμένω ένα βράδυ ήρεμο, χωρίς να τρέμω … Συνεχίστε να διαβάζετε Κοντά μεσάνυχτα. | #Topic_Week.

Άδειασμα. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Απογοήτευση.  Εύχομαι να μπορούσα να σε μισήσω, ή έστω να ρίξω δάκρυα για χάρη σου Μα η απογοήτευση είναι άδειασμα Και να ξέρεις πως όλα τα "δεν πειράζει" που ξεστόμισα, ήταν μαχαιριές που έκαναν πληγές στο σώμα μου, απ' τις οποίες δεν έτρεξε ούτε στάλα αίμα Έδωσαν απλώς διέξοδο στα συναισθήματα που είχα αρχίσει … Συνεχίστε να διαβάζετε Άδειασμα. | #Topic_Week.

Μόνη… χωρίς τον εαυτό μου. | «Topic_Week»

Συναίσθημα: Μοναξιά Συνήθως, το αίσθημα της μοναξιάς το περιγράφουμε ως την απομάκρυνσή μας από τους γύρω μας, σωματική ή ψυχική. Αναρωτήθηκες ποτέ αν νιώθεις μοναξιά επειδή δεν σου λείπει κάποιος άλλος, αλλά ο ίδιος σου ο εαυτός; Ποιος εαυτός, θα με ρωτήσεις. Μήπως ξέρω ποιος είναι ο αληθινός μου εαυτός; Κι όμως, ξέρεις, όπως όλοι. … Συνεχίστε να διαβάζετε Μόνη… χωρίς τον εαυτό μου. | «Topic_Week».

Το μάτι του κυκλώνα. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Θυμός Η ψυχολόγος μου επιμένει ότι στο μάτι του κυκλώνα κουρνιάζει ένας απύθμενος θυμός. Της χαρίζω ένα στραβό χαμόγελο ενώ η φωνή μέσα μου γελάει ειρωνικά. Δεν ξέρω αν μπορώ να εξηγήσω με λόγια πως είναι κάτι πιο βαθύ που με στοιχειώνει. Πως ο θυμός έρχεται και φεύγει. Πως όλα έρχονται και φεύγουν. Πως, … Συνεχίστε να διαβάζετε Το μάτι του κυκλώνα. | #Topic_Week.

Αναγκαία στάση. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Πληρότητα Οι απόμακρες φωνές στο κεφάλι μου βυθίζουν στο θόρυβο όποια όνειρα έκανα για ένα βράδυ ευκολότερο παρά τα χέρια που δεν βρίσκονται κουρνιασμένα στο δάσος των μαλλιών μου. Η μάχη μόλις χάθηκε, η βάρκα ήδη βουλιάζει ο ζυγός ξανά στο προσκήνιο, να κλίνει χαιρέκακα προς το βάρος ενός κενού που δεν μπαλώθηκε και … Συνεχίστε να διαβάζετε Αναγκαία στάση. | #Topic_Week.

Βόλτα με μια ξένη. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Εξάντληση Το πράσινο "λιβάδι" που διάλεξα να διασχίσω μαζί της πλέον βάφεται κόκκινο από το αίμα που στάζει η καρδιά μου εξαιτίας της παρέας της. Αυτή είναι πάντοτε εκεί να περιμένει να περάσω τα όρια της φύσης μου και να με σκεπάσει. Όταν σούταρα και σπατάλησα όλη μου τη φύση (την ενέργεια) σε αυτό … Συνεχίστε να διαβάζετε Βόλτα με μια ξένη. | #Topic_Week.

Εις μνήμην.

Αργά τα άγρυπνα βράδια μου όταν ακούω πλέον μόνο τις σκέψεις μου και έχω χάσει πια την ελπίδα να ανταμώσω με όσους νοστάλγησα, εμφανίζεται στην μνήμη μου ένας άνεμος που με αναστατώνει. Ορμητικά παρασέρνει στο διάβα του κουβέντες κενές από βεβιασμένα χαμόγελα, αριθμούς βαρυσήμαντους που χάνονται ανάμεσα στην πληθώρα των ψηφίων τους, διαδρομές γεμάτες αγνώστους … Συνεχίστε να διαβάζετε Εις μνήμην..

Επαναλήψεις.

Θα θελα να σου πω ότι μου λείπεις, αλλά θα έλεγα ψέματα. Θα θελα να μου πεις πως μ'αγαπάς, αλλά τότε θα έλεγες εσύ. Θυμάμαι πόσο πολύ σε λάτρεψα εκείνο το πρωί. Τώρα; Εδώ εγώ, εσύ εκεί. Εσύ εκεί, εγώ αλλού. Εγώ αλλού, εσύ παντού. Εσύ παντού, εγώ πουθενά. Πάμε ξανά. Θα 'θελα να σου … Συνεχίστε να διαβάζετε Επαναλήψεις..

H μέρα που δεν έπρεπε να έρθει.

Αν μπορούσα να μιλήσω ουσιαστικά σε κάποιον θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος. Οι αποφάσεις μου -και η όψη μου- με κάνουν να μην μπορώ αλλά τις πιστεύω με κάθε δύναμη που απομένει στο μυαλό μου. Δεν ξέρω πώς να γράψω αυτό που θέλω όμως δεν θ' αφήσω τις εμμονές μου να κερδίσουν... Έξω η παράνοια από … Συνεχίστε να διαβάζετε H μέρα που δεν έπρεπε να έρθει..

Πρωινή μου σκέψη.

Πρωινό τσιγάρο στην αυλή Ο καφές πάλι έλειπε από την κίτρινη κούπα Στο μυαλό μου πολλά τριγυρίζουν Άραγε να είσαι καλά; Άλλοι μέρα με τη μέρα μας μαθαίνουν Μοιραστήκαμε στιγμές Και τι μένει στο τέλος; Όμορφες εικόνες στη μνήμη μας Μέσα απ' τα μάτια σου με μαθαίνω 13/11/2018 Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας Photography credits: Panagiotis Vikatos   … Συνεχίστε να διαβάζετε Πρωινή μου σκέψη..

Άφησε…

Άφησε με, με το βλέμμα να σου πω όσα με λόγια δεν σου λέω. Γιατί σου μιλάω, σου εξηγώ μα κάποια πράγματα θα γίνει κουραστικό να τ’ αναφέρω ·άφησέ με, ενώ εγώ σου αφήνω ελεύθερους υπαινιγμούς και επιβεβαιώσεις, να μην ξεχάσεις όσα μένουν, ίσως οδηγούν ή και καθορίζουν την πληγή, που σαν αιμάτωμα τυφλώνει το … Συνεχίστε να διαβάζετε Άφησε….

Μικρές στιγμές… | Σαν Σήμερα

Η σημερινή ημέρα (10/9) είναι αφιερωμένη στην καταπολέμηση ενός φαινομένου που μαστίζει στην εποχή μας και βρίσκει αντίκρισμα σε κάθε ηλικία και κοινωνική ομάδα. Μιλάμε για ένα φαινόμενο που κανείς μας δεν έχει την δικαιοδοσία να αγγίξει λόγω της άκρως προσωπικής και λεπτής του φύσης. Γι' αυτό δεν θα προσποιηθούμε τους ειδήμονες, ούτε θα προσπαθήσουμε … Συνεχίστε να διαβάζετε Μικρές στιγμές… | Σαν Σήμερα.

Σχέση χημείας ή ανθρώπων;

Η χημεία φέρνει δύο άτομα πιο κοντά. Τα οποία ενδεχομένως να αποκτήσουν δεσμό. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ τους, αλλιώς μπορεί να είναι για πάντα χώρια ή ο χρόνος σύνδεσης να είναι μικρός.Μπορεί ο δεσμός να είναι ισχυρός, μπορεί και να σπάει εύκολα. Αυτό εξαρτάται από το πόσο ισχυρή είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ των ατόμων. … Συνεχίστε να διαβάζετε Σχέση χημείας ή ανθρώπων;.

Μπορει(ς);

Μπορεί να μη με στηρίζεις Μπορεί να μην είσαι ικανή για στήριγμα Μπορεί να αρνείσαι να αντικρίσεις τις ικανότητές σου Μπορεί η άρνηση να είναι άλλη μια κακή συνήθειά σου Μπορεί να σου αρέσει να υπάρχεις μέσα σε μια συνηθισμένη ζωή Μπορεί η ύπαρξη σου κάποια στιγμή να μεταμορφωθεί σε ζωή Μπορεί αν έπαιρνε άλλος … Συνεχίστε να διαβάζετε Μπορει(ς);.

Λόγω συναισθήματος…

Ίσως το πολύτιμο μας αγαθό, που δε φαίνεται, δε μετριέται, δεν μοιάζει με κανενός άλλου και είναι όμορφο σε όλες του τις εκφάνσεις: Τα συναισθήματα μας. Κι όμως, γιατί τα αντιπαλεύουμε; Γιατί προσπαθούμε να τα καταπνίξουμε; Γιατί ορισμένες φορές ευχόμαστε να μην υπάρχουν; Και γιατί προσπαθούμε να τα εντάξουμε σε κανόνες; Ναι, όταν νιώθεις ένα … Συνεχίστε να διαβάζετε Λόγω συναισθήματος….

Άγραφα σοκάκια.

Πάντοτε έβρισκα ελκυστικά τα τσιγάρα που δεν κάπνισα, τα χείλη που δεν φίλησα, τους ανθρώπους που δεν γνώρισα. Περίεργο. Ποτέ μου δεν έκλαψα για στίχους που δεν έγραψα, λέξεις που δεν ζύγισα, χαρτιά πασαλειμμένα, καταδικασμένα στην αφάνεια. Ευτυχώς. Ίσως έτσι ακόμα αναγνωρίζω τα σοκάκια που δεν θα περπατήσω, τις γάμπες που δεν θα βλέπω το … Συνεχίστε να διαβάζετε Άγραφα σοκάκια..

Συγγενείς παραλογισμοί.

Τα χέρια μου μουδιασμένα. Ένα αίσθημα πνιγμού τόσο όμορφο και άσχημο ταυτόχρονα που η ψυχή μου το θαυμάζει. Η καρδιά μου σαν σχοινί τεντώνεται και σκίζεται στην άκρη -ίσα ίσα κόπηκε μα πόνεσα απίστευτα. Δεν μπορώ να ορίσω τα λεγόμενα μου, δυστυχώς!Όμως διαχειρίζομαι την σκληρότητά τους. Αν μου έδινες ακόμα μια ευκαιρία να βρίσω την … Συνεχίστε να διαβάζετε Συγγενείς παραλογισμοί..

Ποτισμένο φως τρέλας.

Αν την έβλεπαν θα την περνούσαν για τρελή. Παίζει με το φως. Μπλέκει από απόσταση τα δάχτυλά της ανάμεσά του και μετά περιμένει να φανεί προσποιούμενη πως δεν ξέρει τι θα συμβεί. Παρατηρεί με απίστευτη προσοχή τα σύννεφα να κινούνται απορώντας για πού άραγε ταξιδεύουν. Τα ζηλεύει τόσο πολύ αν και δεν νομίζει πως είναι … Συνεχίστε να διαβάζετε Ποτισμένο φως τρέλας..