Σκέψεις ενός χασμουρητού.

Για την γυναίκα των ονείρων μας που πάντα μας χαμογελάει γαλήνια κάνοντας τον ύπνο μας πιο πιστευτό και το μαξιλάρι φιλικότερο ακόμα και αν αυτό το χαμόγελο δεν ξυπνήσει ποτέ μαζί μας. Για τα μπουκάλια που αδειάσαμε μήπως και γίνουν τα βράδια ευκολότερα· και ο ύπνος γίνει λήθαργος απαλλαγμένος πλέον από σκέψεις που φοβούμαστε να … Συνεχίστε να διαβάζετε Σκέψεις ενός χασμουρητού..

Για να σε συναντήσω.

Μια για μένα Μια για σένα Μια για τα όνειρα μου Μια για τις φρίκες μου Μια λοξή για το κεφάλι μου Ως πότε θα κοσμούν το χέρι μου; Τα 《σοβαρέψου, κάνε κάτι για σένα》 Ακούγονται σαν μουσική στα αυτιά μου. Καθώς το μαχαίρι σκίζει ελαφρά το δέρμα Το δάκρυ πέφτει πάνω σαν αλάτι Λεω … Συνεχίστε να διαβάζετε Για να σε συναντήσω..

Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;)

Μαυρίλα, αρνητικές σκέψεις, φόβος.... Τι σε φοβίζει; Δεν ξέρεις.... Ποτέ δεν έμαθες τελικά. Νιώθεις πως δεν αντέχεις. Και τι να κάνεις; Δεν έχεις επιλογή πια. Πρέπει για ακόμα μια φορά να πιεστείς, να περάσει και αυτή η μέρα. Αύριο είναι μια άλλη μέρα. Μα γιατί να το λέμε αυτό; Γιατί να συμβιβαστούμε στην ιδέα ότι … Συνεχίστε να διαβάζετε Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;).

Προβάδισμα.

3...2...1... Πιστόλι εκκίνησης. Νόμιζα ότι ο εναρκτήριος πυροβολισμός ήχησε και για τους δυο μας Τώρα σε βλέπω από μακριά. Νόμιζα ότι ξεκινήσαμε μαζί. Μα τώρα είσαι πίσω μου Χρειάστηκε να περάσω πολλά εμπόδια να πάρω γερό προβάδισμα να κοιτάξω πολλές φορές πίσω μου μέχρι να καταλάβω ότι εσύ δεν είχες κάνει καν βήμα. Κάτσε εκεί … Συνεχίστε να διαβάζετε Προβάδισμα..

Να πεθάνω νέα.

Αν πεθάνω νέα, μην κλάψετε φοβούμενοι την δική σας μοίρα, μη με αγαπήσετε ξαφνικά, μη πείτε πως ήμασταν φίλοι Αν πεθάνω νέα, στεναχωρηθείτε που με γνωρίσατε, και όχι που υπήρξα τόσο λίγο Αν πεθάνω νέα, κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και φωνάξτε ''Δεν θέλω να γίνω άλλη μία Μόσχα'' Αν πεθάνω νέα, φέρτε μου … Συνεχίστε να διαβάζετε Να πεθάνω νέα..

Everybody loves, everybody hurts… | Topic-U

«Ο Έρωτας νικά τη μάχη», θα ακούσουμε τη φωνή της λογικής στην Αντιγόνη να λέει και κάπου εκεί να θυμηθούμε και τον Άμλετ να μας δίνει το ερώτημα: να ζεις ή να μη ζεις; Γιατί να υπάρχει αυτός ο συσχετισμός όμως; Ο Έρωτας δεν είναι εύκολος. Η πληγωμένη καρδιά ενός ανθρώπου είναι μία πόρτα η … Συνεχίστε να διαβάζετε Everybody loves, everybody hurts… | Topic-U.

3×1×2×2×2= ( ; )

Παιδεύω τον τρίτο γαλλικό ενώ κοιτάω στο ράφι το ποτό. Είπα θα το κόψω το ρημάδι, ούτε σήμερα θα πιω. Με ρωτάς "Τότε γιατί το 'χεις εδώ;". Τι να σου πω; Το 'χω λίγο με το μαζοχισμό. Αν ήταν εύκολες οι μέρες μου, δεν θα 'χα ανάγκη τα βράδια μου. Κι αν μ' είχες μάθει … Συνεχίστε να διαβάζετε 3×1×2×2×2= ( ; ).

Ξημέρωσε χωρίς τη Νύχτα.

Περπάτησα πολλούς δρόμους χωρίς να ακούω λέξη, και θα πουν, μα ποια σιωπή αντέχει τόσο; Θα’ χουν δίκιο, αλλά αυτές οι πέντε λέξεις θα βάλουν κι’ ένα τέλος. Η σιωπή είναι αβάσταχτο που θίγεται, ακόμα και στις πιο λεπτές της αποστάξεις, σπάει απ’ ένα μικρό ακιδωτό ποσοστό αμφιβολίας, ελάχιστη πρόσμιξη χρειάζεται για εύθραυστο γυαλί. Αρκετά … Συνεχίστε να διαβάζετε Ξημέρωσε χωρίς τη Νύχτα..

Drunk Story #1 – Κρασί.

Σαν έφηβος κι εγώ, είχα ιδιαίτερη αδυναμία στο περιπτερόκρασο. Αυτό το 1,5 λίτρο κόκκινο δηλητήριο με 2 ευρώ. Η ιστορία μας ξεκινάει πίσω από τα Βραχάκια, βράδυ, όπου έχω πάει με μία φίλη μετά τις διακοπές για χαλαρή έξοδο. Αγοράζουμε πέντε πουράκια ξινό μήλο με 1 ευρώ και άλλα πέντε με γεύση αγριοκέρασο, μη μπουχτίσουμε … Συνεχίστε να διαβάζετε Drunk Story #1 – Κρασί..

Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά.

Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά Ή ίσως και να τα παραλείπω σκόπιμα Σε μια προσπάθεια να αφήσω απροσδιόριστο το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν ξέρω πώς να ολοκληρώσω μια πρόταση Χωρίς να καταλήξει σε αποσιωπητικά Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά Και απαιτεί καλή γνώση του εαυτού μου, ίσως και λίγη φαντασία, για να καταλάβει κανείς αν ρωτάω … Συνεχίστε να διαβάζετε Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά..

Βρίσκομαι στα μάτια σου.

Σε έψαξα στον πάτο ποτηριών μόνο για να τα δω να στοιβάζονται γύρω μου, μια φυλακή από βράδια ανάλαφρα και ζαλάδες που μόλις έκρυβαν τον θαμπό πρωινό ήλιο. Σε έψαξα τις μέρες με φουσκωμένη θάλασσα με το αλάτι στα ρουθούνια φρέσκο τα πανιά μου ανοιχτά διάπλατα, μα σαν πήγαινα να σαλπάρω ο αέρας έπεφτε και … Συνεχίστε να διαβάζετε Βρίσκομαι στα μάτια σου..

Ο όρκος μου (μας).

Ορκίστηκα πως θα αλλάξω Παλιές συνήθειες θα αποτινάξω Ορκίστηκα να πάω αλλού Όπου πει η ψυχή μου "τι καλύτερο αντ' αυτού;" Ορκίστηκα πως θα εκφράζομαι Ευτυχώς βρίσκω ανθρώπους που μ' ασπάζονται Ορκίστηκα πως θα σε ξεχάσω Το ίδιο λάθος δεν πρόκειται να διαπράξω Ορκίστηκα πως θα σε καταλάβω Αν όχι, ούτε απ' το σπίτι μου … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο όρκος μου (μας)..

Τόσα χρόνια, μιαν ανάσα.

Λοιπόν, βλέπω παρέα με την κολλητή μου μια ρομαντική κομεντί στην οποία όλοι κλαίνε ανεξαιρέτως, ενώ αμέσως μετά τη βλέπω να στέλνει μήνυμα στο αγόρι της με την ίδια τρυφερότητα που θα του έλεγε καληνύχτα από κοντά. Η τρυφερότητα αυτή παραμένει η ίδια εδώ και χρόνια, κι ας τον βλέπει από κοντά ελάχιστες φορές το … Συνεχίστε να διαβάζετε Τόσα χρόνια, μιαν ανάσα..

Γωνίες.

Νόμιζα πως με είχα ξεχάσει σε κάποια γωνία του μυαλού μου, έτσι ένα βράδυ ξεκίνησα και τις έψαξα μία-μία μπας και με βρω. Σε κάποιες βρήκα σκόνη, σε άλλες μοναξιά. Σε κάποιες είδα φως και σχεδόν μπορούσα να ακούσω το γέλιο, να γευτώ την ευτυχία. Σε άλλες δεν μπορούσα να δω τίποτα πέρα από σκοτάδι … Συνεχίστε να διαβάζετε Γωνίες..

Ψάχνω να σε Χάσω.

Τον κυνηγάει σαν επανάληψη, απ’ τις ανάσες ανεβαίνει, λαβές που δεν αποβάλλονται, η μορφή της μεσημεριανή ομίχλη, το βάρος της επανερχόμενες φράσεις σαν δεσμά, όσα προσπαθεί αυτός την πραγματικότητα να πείσει δεν είναι παρά υπολείμματα όσων αυτή αφήνει γκρεμισμένα, ρητορείες τυφλών για την φύση της πέτρας. Ούτε τον ενδιαφέρει, ούτε αμφιβάλλει, μα σαν φυλακισμένος λόγων … Συνεχίστε να διαβάζετε Ψάχνω να σε Χάσω..

Ο «άντρας» μου.

Ο άντρας μου δεν πίνει μπύρες με το κομπολόι στο χέρι. Δε λέει ανέκδοτα για να με σαγηνεύσει, ούτε καν μιλάει. Δε ντύνεται με στυλ, ούτε καν φοράει ρούχα. Ο άντρας μου αγαπάει τους φίλους αλλά και τους εχθρούς μου. Κοιμάται κάθε βράδυ αγκαλιά μου και με ξυπνάει με φιλιά. Μου γλύφει τα δάκρυα όταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο «άντρας» μου..

Τελευταία πρώτη ανάσα.

Το να ζεις με ανασφάλειες θυμίζει έναν αυτόχειρα που κάθε φορά που τραβά την σκανδάλη παίρνει την πρώτη του ανάσα. Σε αναγκάζει να κάνεις κομμάτια τον εαυτό σου, από μέσα προς τα έξω, γιατί τείνεις να ξεχνάς ότι ματώνεις ακόμα κι όταν δεν φαίνεται. Το να ζεις με ανασφάλειες είναι σαν να συγκατοικείς σε ένα … Συνεχίστε να διαβάζετε Τελευταία πρώτη ανάσα..

«Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα».

Είναι ένα από τα μαύρα βραδιά σήμερα. Τα χέρια μου στρίβουν τα προβλήματα μου Ο λαιμός μου κατεβάζει ούζα μπας και ξεχάσω Δέκα βήματα και βρέθηκα δίπλα στο σπίτι του αδελφού μου Αυτός δεν νοιάζεται που δεν μπορώ να επεξεργαστώ τον κόσμο σας. Μετά φεύγω και πάω στην σπηλιά μου Το ενθύμιο που έχω ακόμα … Συνεχίστε να διαβάζετε «Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα»..

Κάποιος, κάπου.

Και σήμερα ξύπνησες κουρασμένη, νομίζοντας πως θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Έφτιαξες έναν καφέ. Ξεκίνησες τη μέρα σου χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Οι απαιτήσεις μιας -όχι και τόσο εύκολης- καθημερινότητας για ακόμα μια μέρα δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις. Ρίχνεις λίγο νερό στο πρόσωπό σου και πιέζεις τον εαυτό σου να ανταποκριθεί σε … Συνεχίστε να διαβάζετε Κάποιος, κάπου..

Όσα δεν έκανες.

Ενός λεπτού σιγή μου είπες μα δε σώπασες Τις λέξεις που αγαπάς να μου λες δεν ξεστόμισες Και πίστεψες πως το χαμόγελό μου μας ευλόγησε Μα έκλαψες και ας μην πόνεσες. Το χώμα που έπλασες δεν πότισες Το νόημα μου έθαψες Έψαξες να βρεις κάτι που δεν γνώρισες Το ''ποίημα'' αυτό ξαναδιάβασες και εν τέλει … Συνεχίστε να διαβάζετε Όσα δεν έκανες..

Τα κατάφερα (;)

Και τελικά, τα κατάφερα. Έφυγα. Πέρασα κάπου εκτός. Μακριά. Από την πόλη που μεγάλωσα, τα μέρη που έκανα σπίτι, τους φίλους που μου έμαθαν τι σημαίνει αγάπη - και εκείνους που μου δίδαξαν το μίσος. Τα κατάφερα και τώρα ζω μόνη μου. Στο δικό μου σπίτι. Αλλά μόνη μου. Και ήταν αρκετό. Και είναι αρκετό. … Συνεχίστε να διαβάζετε Τα κατάφερα (;).

Στα μικρά που χάνουμε.

Όσα προλάβεις να σκεφτείς, στα κενά που σκεπάζουν οι νύκτες στα διάκενα των συρμών και ανάμεσα στα «έχω», όσα πεπερασμένα προλάβεις, δεν είναι παρά πνοές θαμπές, μικρές χαραγματιές στον καθρέφτη που βάζουμε μπροστά μας, να κόβει όσα θα βλέπαμε, κι’ όσα μας κρατούν. Μένει εκεί αυτός, αλλόκοτα ανθεκτικός να θυμίζει πως το κεντρικό μας θέμα … Συνεχίστε να διαβάζετε Στα μικρά που χάνουμε..

Οριακά δίπολα.

Για άλλον δαίμονες, για άλλον αδελφές. Η μαστούρα του πρωινού για το βάλτο της νύχτας. Οι διακυμάνσεις στο εγώ, στο συναίσθημα. Μα το έντονο γέλιο με το κλάμα ίδιο ήχο έχουν. Θα φάω πολύ σήμερα. Χθες βαριόμουν. Θα γίνεις λιώμα ή θα μείνεις νηφάλιος; Θα διαβάσεις μέχρι αηδίας ή καθόλου. Το οριστικό «αντίο» δεν υπάρχει, … Συνεχίστε να διαβάζετε Οριακά δίπολα..

Μην περιμένεις κανέναν…

Κάπου διάβασα πως κάποτε θα έρθει κάποιος και θα μου αλλάζει όλη τη ζωή. Τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο, τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα, το πώς βλέπω τον ίδιο μου τον εαυτό. Κάποιος που θα έχει τόση ισχύ πάνω μου, που με το που μπει στη ζωή μου θα συνταράξει τα θεμέλιά μου... … Συνεχίστε να διαβάζετε Μην περιμένεις κανέναν….

Πέρα από το πέπλο.

Ξύπνησα ένα βαρύ χειμερινό πρωινό και τα σύννεφα έκρυβαν κάθε ίχνος ηλιαχτίδας μα η κοιμισμένη αναπνοή σου δίπλα μου φώτισε ολόκληρο το δωμάτιο. Έτρεξα να φτιάξω την πρώτη στάλα καφέ μήπως ανασηκωθούν ελάχιστα τα ράθυμά μου βλέφαρα μα αυτά άνοιξαν διάπλατα από την επίγευση του πρώτου απαλού φιλιού το πρωί. Ο θόρυβος της κίνησης ηχούσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Πέρα από το πέπλο..

Ε, και;

Εγώ θα σου πω Πώς είναι η κατάσταση Γιατί; Διότι βγήκα έξω. Πλέον δεν έχεις τρόπο να κρυφτείς Ξέρω όλη την αλήθεια μου Δεν με ορίζεις πλέον Σε φαντάζομαι και σε λυπάμαι ταυτόχρονα. Αυτό που έχεις σου αξίζει Βλέπεις, η δύναμη σου φάνηκε Νόμισες πως παλάβωσα ή εσύ με έκανες να το πιστεύω Όμως άσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Ε, και;.

Εσύ πώς παίζεις Jenga;

«Καλή χρονιά!» ευχόμαστε και ξαναευχόμαστε τις τελευταίες 3 - 4 μέρες σε φίλους, σε συγγενείς, σε άγνωστους και περαστικούς. Η ευθυμία των γιορτών και ο ερχομός της νέας χρονιάς μάς γεμίζει ευχάριστα συναισθήματα. Πολλοί είναι αυτοί που απολαμβάνουν ακόμα τη χριστουγεννιάτικη άδειά τους αλλά ακόμα και αυτοί που έχουν γυρίσει στη ρουτίνα τους είναι υπό … Συνεχίστε να διαβάζετε Εσύ πώς παίζεις Jenga;.

Σε εκείνα.

Σε εκείνες τις σιωπηλές στιγμές Σε εκείνα τα κλεφτά αμοιβαία βλέμματα Σε εκείνα τα συχνά βουρκωμένα μάτια Σε εκείνες τις καρδιές που αγνόησα Σε εκείνες τις θωρακισμένες αγκαλιές Σε εκείνα τα όνειρα που πραγματοποίησα, αλλά και σε εκείνα που δεν ακούμπησα Σε εκείνα τα κρύα χέρια που μ'άρεσε να ζεσταίνω Σε εκείνες τις μυστικές συναντήσεις … Συνεχίστε να διαβάζετε Σε εκείνα..

Γίνε αυτό που εύχεσαι.

Το 2020 ξεδιπλώνει τις πρώτες του ημέρες και οι ευχές δίνουν και παίρνουν. Άλλες τυπικές, άλλες εγκάρδιες, άλλες σύντομες, άλλες μακροσκελείς. Τα ίδια όμως δε λέμε και κάθε χρόνο; Τι αλλαγή περιμένουμε ακριβώς να φέρει ο καινούριος χρόνος; Τι ευχόμαστε συνήθως; Προσωπικά, πέρα από “υγεία πάντα, κι όλα τ’ άλλα έρχονται” δεν έχω να πω … Συνεχίστε να διαβάζετε Γίνε αυτό που εύχεσαι..

Εξομολόγηση.

Μερικές φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν έφυγες και άλλες πως δεν ήρθες ποτέ. Η αλήθεια είναι πως δεν μπόρεσα να καταλάβω την ανάγκη της παρουσίας, μέχρι να νιώσω τον πόνο της απουσίας. Σαν ποτέ να μην ήταν εδώ κάποιος μέχρι να έρθεις εσύ.Σαν ποτέ να μην μου έλειψε κάποιος μέχρι να … Συνεχίστε να διαβάζετε Εξομολόγηση..