Θαλασσοπνιγμένα δειλινά.

Ένιωσα το κύμα ν ’ανασαίνει πλάι μου, αμέσως έτρεξα κοντά του να ακούσω τις φωνές που ο αέρας έπνιξε και τα ψάρια να σπαρταράνε ανήμπορα, σαν εραστές που βρέθηκαν γυμνοί να φτάνουν στα όρια της ηδονής τους. Τα μάτια μου ακολούθησαν το καλάμι από τα ξεθωριασμένα χέρια να πηδά στο σίγουρο ναυάγιο της θάλασσας να … Συνεχίστε να διαβάζετε Θαλασσοπνιγμένα δειλινά..

Μοναχική συζήτηση.

Α: Είκοσι λεπτά χρειάστηκαν για να φανταστώ πώς θα ήταν. Δώδεκα ώρες να καταλάβω τι συμβαίνει, όμως μου χρωστάει το "αφεντικό". Πες του πως είτε τα δώσει είτε δεν τα δώσει, φυλακισμένος είμαι μόνο στο σώμα και τα μάτια μου αλήθεια αντικρίζουν. Β: Ως πότε θα παραλογίζεσαι; Δες πώς θα ανοίξει το παράθυρό σου για … Συνεχίστε να διαβάζετε Μοναχική συζήτηση..

Άθελα…

Έξαλλη έγινα πάλι. Μάλωσα με τα θέλω μου. Τι πεισματάρικα που είναι! Προσπαθώ να τα πείσω πως δεν τα θέλω. Μα αρνούνται να με ακούσουν. Έχω και την ματαιοδοξία που με συμβουλεύει συνεχώς να μην τους δίνω αξία. Τι πιστεύουν δηλαδή; Πως αν τα κατακτήσω θα καταφέρω κάτι; Όλα είναι απολαύσεις της στιγμής. Αξίζει τόσος … Συνεχίστε να διαβάζετε Άθελα….

«-και πάλι πίσω».

Απ' τα λάθη στα σωστά -και πάλι πίσω. Απ' τη θλίψη στη χαρά -και πάλι πίσω. Απ' το ποια είμαι στο ποια θέλεις να είμαι -και πάλι πίσω. Και πίσω... Και πίσω... Μια ζωή έτρεχα για να προλάβω τους δείκτες ενός ρολογιού που δεν υπήρχε. Κι αυτό με πήγαινε πίσω. Μια ζωή έσπαγα και ένωνα … Συνεχίστε να διαβάζετε «-και πάλι πίσω»..

Το σημείο. | Topic-U

Ξαπλώνω. Αφήνομαι. Όχι σε κάποιο κρεβάτι. Ούτε στο δάπεδο. Μήτε στο γρασίδι. Αλλά στην πιο καλοφτιαγμένη επιφάνεια που μπορεί ανθρώπινο σώμα να ξαπλώσει. Στην επιφάνεια της θάλασσας. Εναποθέτω στα ευγενή της χέρια σώμα και ψυχή. Δεν επεμβαίνω. Δεν έχω βούληση. Αφήνω τα κύματα να με παρασύρουν και να με οδηγήσουν όπου προτιμούν. Κλυδωνίζομαι. Η αναταραχή … Συνεχίστε να διαβάζετε Το σημείο. | Topic-U.

Για μια συνείδηση.

Αφομοιώνονται όσα με πόνο κρατάς; Όσα, είπαν, πως πρέπει -σαν αλυσίδες, σκλαβικά- να μην πετάξεις , λες και συνήθως υπάρχει επιλογή. Μα το «πρέπει» κτυπά την δυνατότητα, σαν προσβολή, γνωρίζει πως πρακτικώς δεν έχει επιρροή. «Είπαν», ακούς, ψιθυρίζουν σαν ξένο σώμα, μια παραμόρφωση σαν παράσιτο που τρώει την σάρκα, κάτω από έναν ήλιο που μουρμουρά … Συνεχίστε να διαβάζετε Για μια συνείδηση..

Καλλιτεχνικές ανησυχίες.

Στο σχολείο μου μάθαν να διαβάζω, να γράφω, να υπολογίζω. Οι παρέες μου μου έμαθαν να αγαπάω, να σέβομαι και να ζητάω συγγνώμη. Οι δάσκαλοι μου έμαθαν πως οι κόποι σου ανταμείβονται κάποιες φορές, άλλες νικάει αυτός που προσποιείται καλύτερα. Η ζωή του καλλιτέχνη, όμως, έχει τη δική της πλευρά. Δεν αρκεί να σηκώνεσαι όταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Καλλιτεχνικές ανησυχίες..

Οι άνθρωποι που καπνίζουν για να πεθάνουν.

Θα τους δεις στις στάσεις των λεωφορείων και στα σκαλιά εταιριών να ρουφάνε τον καπνό με μανία. Κάθε που σβήνουν ένα τσιγάρο, αμέσως αναζητάνε το επόμενο. Δεν είναι σοβαροί, συνήθως γελάνε πολύ. Τα μάτια τους είναι γεμάτα ζωή, και πάντα μιλάνε για τα πιο ενδιαφέροντα θέματα. Φαίνονται όταν περπατάνε (πολλές φορές κι όταν απλώς στέκονται) … Συνεχίστε να διαβάζετε Οι άνθρωποι που καπνίζουν για να πεθάνουν..

Πατρικό «συμπλήρωμα».

Τέσσερις λέξεις σε μια φράση σου [θα φύγω μια μέρα] Αποκάλυψαν τον τρόμο στα μάτια μου Έχω την δικιά σου ευθύνη τώρα και ας λεν' παλαβομάρες οι άλλοι Το βάρος της απόδειξης είναι ασήκωτο Όμως δεν συγκρίνεται με το βάρος μνήμης σου. Αν ακόμα σε σιχτιρίζω άσε με Έτσι μου έμαθες να σε αγαπάω Ακόμα … Συνεχίστε να διαβάζετε Πατρικό «συμπλήρωμα»..

Η μαγεία της παρατήρησης. | #Topic_Week

Ανεβαίνουμε μαζί βουνά Κατεβαίνουμε γκρεμούς Δαμάζουμε τα κύματα Ο αέρας σε περιέχει Η ζωή σε προσφέρει. Μαζί σου γνωρίζω κόσμους. Δικούς μου κάθε φορά, μα από διαφορετική πλευρά. Με ένα μαγικό σου κόλπο με ένα κούνημα του ραβδιού σου Ξετυλίγεται μπρος στα μάτια μου Ένα άλλο σκηνικό. Και τα αποτελέσματα τα καθόριζα εγώ Κάθε φορά … Συνεχίστε να διαβάζετε Η μαγεία της παρατήρησης. | #Topic_Week.

Το τέταρτο κύμα. | Topic-U

Βουλιάζω. Δεν σταματώ να βουλιάζω. Προσπαθώ να βγω στην επιφάνεια. Τα καταφέρνω. Μα μόνο για λίγο. Τα κύματα έρχονται καταπάνω μου. Ένα-ένα με σπρώχνουν στο μαύρο βυθό. Ξέρεις... έχουν όνομα τα κύματα. Το πρώτο το λένε άγχος. Το δεύτερο λύπη. Το τρίτο θυμό. Το τέταρτο, και τελευταίο, έχει τ'όνομά σου. Αυτό με ωθεί προς τα … Συνεχίστε να διαβάζετε Το τέταρτο κύμα. | Topic-U.

Είμαι τέλεια…;

Από μικρή ήθελα σε ό,τι κάνω να είμαι τέλεια. Να μην είχε κανείς να μου προσάψει το οποιοδήποτε ψεγάδι. Να μην είχα εγώ να μου προσάψω το οποιοδήποτε ψεγάδι. Ακόμα και όταν ζωγράφιζα, ήμουν τόσο προσεκτική να μην ξεφύγω από τις γραμμές, που εν τέλη αγχωνόμουν παρά διασκέδαζα… Και άμα τελικά το κακό συνέβαινε, δε … Συνεχίστε να διαβάζετε Είμαι τέλεια…;.

Η καρδερίνα.

Οι γονείς μου είχαν μια καρδερίνα. Τα φτερά της ήταν μαύρα και κίτρινα και γκρι. Το ράμφος της κι' αυτό μαύρο. Όσο για τα μάτια της, ποτέ δεν τα 'χα δει. Η μάνα λέει ότι της κελαηδούσε όλο το πρωί. Και ο πατέρας πως συντροφιά του κρατούσε λίγο πριν να κοιμηθεί. Μου λένε πως τους … Συνεχίστε να διαβάζετε Η καρδερίνα..

Η φυλακή μας. | Topic-U

Τι πιο άσχημο και αξιοθαύμαστο από την περίεργη λειτουργία του εγκεφάλου μας να συνδέει αντικείμενα, ήχους, εικόνες, μέρη με πρόσωπα; Όλοι μας έχουμε ένα αγαπημένο τραγούδι που μόλις το ακούσουμε, μόλις ηχήσει στα αυτιά μας η μελωδία του, το μυαλό μας έχει ταξιδέψει χιλιόμετρα για να συναντήσει ένα γνωστό – ή ακόμη και άγνωστο – … Συνεχίστε να διαβάζετε Η φυλακή μας. | Topic-U.

Ποιος αντέχει αστιγμάτιστος;

Μπορεί να είναι έτσι, μα ο αναβρασμός δεν λύνεται, έρχεται και δήθεν παραμένοντας φεύγει, ώστε να κλείσει τον κύκλο, χτυπώντας ξανά, -ξυπνώντας ξανά- υπενθύμιση ζάλης οξείας, μέσ’ την καθημερινή ανασφάλεια ενοχλητικό ξυπνητήρι. Είτε ραθυμία, είτε υστερία, το πλαίσιο παραμένει σχεδιάγραμμα σχετικά λιτό, με τον «αναβρασμό» αυτόν πνιγμό λυτρωτικό. Η όλη συσσώρευση, οι δεσμεύσεις σαν αλυσίδες, … Συνεχίστε να διαβάζετε Ποιος αντέχει αστιγμάτιστος;.

Κοινές φράσεις.

«Όταν μια πόρτα κλείνει, ένα παράθυρο ανοίγει» Κανείς δε λέει τι φεύγει από την πόρτα. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, λένε. "Ευκόλως", όμως, δεν είναι η αγάπη. Και προφανώς παραλείπεται. Το παράθυρο τι είναι; Έρωτας; «Ο έρωτας με έρωτα πεθαίνει» Ο έρωτας πεθαίνει. Λες και είναι κάτι ζωντανό. Χειροπιαστό. Η αγάπη είναι μια πιο θεωρητική, αλλά … Συνεχίστε να διαβάζετε Κοινές φράσεις..

Μουτζουρώνω. | Topic-U

Μουτζουρώνω τη φιγούρα μου, μηδενίζω το παιχνίδι. Αρχίζω πάλι… Με ξαναζωγραφίζω. Η τοποθεσία άγνωστη, ηλικία, χρόνος όλα άγνωστα! Η ατμόσφαιρα δεν είναι χαρούμενη. Μα γιατί; Αφού εγώ ζωγραφίζω, δεν θέλω το καλό μου; Απογοήτευση. Η κούραση ζωντανεύει τις σκέψεις, το μυαλό σταμάτησε να προσπαθεί. Ίσως ήρθε το τέλος, τελευταία πινελιά. Μουτζουρώνω τη φιγούρα μου, μηδενίζω … Συνεχίστε να διαβάζετε Μουτζουρώνω. | Topic-U.

Ενός λεπτού πληγή.

Ενίοτε κλείνω τα μάτια μου όταν βρίσκομαι στο αστικό και σε θυμάμαι. Ζούμε σε ένα λάκκο σχεδόν αποπνικτικό, κι όμως πάνε περίπου 687 μέρες και λίγες ώρες που δεν έχω ακούσει τη φωνή σου. Τόσο στενός ο λάκκος μας, και αυτή καταφέρνει να μου κρυφτεί, να μην φτάσει ποτέ στο αυτί μου. Καμιά φορά χάνεται … Συνεχίστε να διαβάζετε Ενός λεπτού πληγή..

Ναι, πέτυχα!

Όταν με έκραζες δεν πίστευες πως σήμερα θα πετύχαινα τα όνειρά μου. Μου πες πως δεν αξίζω άλλο παρατσούκλι από το "αχαΐρευτος". Όταν σου πα πως δεν ξέρω τι θα κάνω στην ζωή μου με υποτίμησες με το βλέμμα σου και το πίστεψα. Όταν ονειρεύτηκα, αμέσως μου το διέλυσες, όπως μόνο εσύ ήξερες μέχρι τότε. … Συνεχίστε να διαβάζετε Ναι, πέτυχα!.

«Για τη ζωή που μας αξίζει»

Μόνη συντροφιά η τέχνη Και δυο γάτες. Τα γραπτά μου, ο μόνος τρόπος έκφρασης. Δε μάθαμε να λέμε τις σκέψεις μας Μάθαμε, όμως, να νιώθουμε Μάθαμε ν' αγαπάμε Μάθαμε να παλεύουμε Μαζί παλεύουμε για τον κόσμο που μας αξίζει Καθένας με τρόπο δικό του Για τη ζωή που μας αξίζει 13/VI/19 Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας Photography credits: … Συνεχίστε να διαβάζετε «Για τη ζωή που μας αξίζει».

Ταινία επιστημονικής αγάπης.

Είδα εκείνη την ταινία που λέγαμε να δούμε μαζί. Δεν μ'άρεσε. Μάλλον επειδή την έβλεπα μόνη μου. Βασικά, εκείνη με έβλεπε και στεναχωριόταν που πάει χαμένη με δυο μάτια κενά και χαμένα να την κοιτούν, αναπολώντας όλες εκείνες τις ταινίες που είχαμε δει μαζί. Μπορεί να ήταν απαίσιες. Δεν καταλάβαινα. Το μόνο που καταλάβαινα ήταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Ταινία επιστημονικής αγάπης..

Όσα είναι αρκετά.

Ποτέ δεν ήθελα από σένα πολλά, ένα ανήσυχο βλέμμα και μια δυνατή αγκαλιά. Αυτά τα δύο θα ήταν αρκετά. Θα σου ζήταγα άλλη μια φορά, κι ας ξέρω πώς δε θα βγει πουθενά. Κι ας ξέρω πως πλέον μόνο πονά. Απλά να, Αν ερχόσουν, για λίγο ίσως να ήταν καλά. Ίσως να ήταν όπως παλιά. … Συνεχίστε να διαβάζετε Όσα είναι αρκετά..

Κρατώντας με μ’ ενα ποίημα.

Χωρίς ανάσα ολόκληρα τραχιά χιλιόμετρα, με κοφτές αναπνοές -μισές- ανάμεσα στις ώρες, δεμένα τα πνευμόνια, ένας συνήθης κόμπος, το αίμα νερωμένο, ακατάσχετος ρυθμός, μια καρδιά χαμένη σ’ έναν παραμορφωμένο χρόνο και τα σώματα μας φιγούρες σε θολά σποραδικά καρέ. Ένας ήλιος οξύνει τις κορφές των πεύκων, αδρές γωνίες των δρόμων, ακανόνιστοι κρυφοί χάρτες ξεκινούν από … Συνεχίστε να διαβάζετε Κρατώντας με μ’ ενα ποίημα..

Το νόημα των γενεθλίων.

Λατρεύω τις ημέρες γενεθλίων. Το παράξενο, όμως, είναι ότι αγαπώ τις μέρες των άλλων ατόμων, ιδιαίτερα κοντινών, ίσως περισσότερο από τη δική μου. Οι περισσότεροι δεν με καταλαβαίνουν. "Μία μέρα είναι, όπως όλες οι άλλες. Γιατί το κάνεις μεγάλο θέμα;" , "Εμένα δεν μου αρέσουν τα γενέθλια. Γιατί να γιορτάζουμε με τόση χαρά το γεγονός … Συνεχίστε να διαβάζετε Το νόημα των γενεθλίων..

Μια αμυγδαλιά.

Έχω στον κήπο μια αμυγδαλιά Με το που δει τις πρώτες ακτίνες φωτός τον Γενάρη με τις αλκυονίδες μέρες, βιάζεται κι αμέσως πετάει μπουμπούκια Μονό για να της τα κάψει το κρύο λίγες μέρες αργότερα. Έχω στο στερνό μια καρδιά. Χτυπάει σαν τρελή, μόλις ένα ελάχιστα πιο τρυφερό χάδι την αγγίξει Και σκιρτάει, κάθε φορά … Συνεχίστε να διαβάζετε Μια αμυγδαλιά..

Ο προσωπικός μου φιλόσοφος.

Ένα αφιέρωμα στον προσωπικό μου φιλόσοφο. Από τα 15. Μέχρι τώρα. «Είναι.. λουλούδια μέσα στη λάσπη ρε, πρώτα θα δακρύσω και μετά θα τ’ ακουμπήσω, κάτι τέτοιο, πιο καλά δεν μπορώ να το προσεγγίσω. Και.. εγώ δεν είμαι λουλούδι μέσα στην λάσπη, εντάξει; Μπορεί να έκανα πέντε πράγματα για να νιώσω ξεχωριστός Ίσως να έκανα … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο προσωπικός μου φιλόσοφος..

Να σου πω κάτι ένα λεπτό;

Από μικρός άκουγα για τις σχέσεις μεταξύ δύο ανθρώπων και μου φαινόταν μαγικό γεγονός. Αν θες, οι καταστάσεις και το περιβάλλον μου έδειξαν πόσο τρωτές και ευαίσθητες είναι, δυστυχώς. Προφανώς και δεν ξέρω πολλά. Ίσως (ή σίγουρα) είμαι από τους ανθρώπους που δεν θα άκουγες, όμως μια σκέψη σου μου εκμυστηρεύτηκε πως αναρωτιέσαι τι σκέφτεται … Συνεχίστε να διαβάζετε Να σου πω κάτι ένα λεπτό;.

Μεθυσμένη Αγάπη. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Αγάπη Μεθυσμένη αγάπη κάνει βήματα και παραπατά Μεθυσμένη αγάπη λέει λόγια τρυφερά που κατά βάθος εννοεί, μα φοβάται υπερβολικά Μεθυσμένη αγάπη γελά δίχως αστείο να κυλά Μεθυσμένη αγάπη δακρύζει και τον λόγο αναζητά Μεθυσμένη αγάπη εξομολογείται μυστικά που δεν θα έλεγε πουθενά Μεθυσμένη αγάπη θέλει να πει σ' αγαπώ, μα στις αισθήσεις της ξαναγυρνά … Συνεχίστε να διαβάζετε Μεθυσμένη Αγάπη. | #Topic_Week.

Κοντά μεσάνυχτα. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Προσμονή. Κάπου σε ένα παγκάκι, κοντά μεσάνυχτα. Το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι. Προσμένω την άφιξή μου σε έναν παράδεισο σιωπηλά, λες και κάποιος μου είπε πως εκεί ανήκω. Προσμένω μια αγάπη άγρια και εσένα να μου πεις πως θες να διαβάσεις τα γράμματα που σου έχω γράψει. Προσμένω ένα βράδυ ήρεμο, χωρίς να τρέμω … Συνεχίστε να διαβάζετε Κοντά μεσάνυχτα. | #Topic_Week.

Άδειασμα. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Απογοήτευση.  Εύχομαι να μπορούσα να σε μισήσω, ή έστω να ρίξω δάκρυα για χάρη σου Μα η απογοήτευση είναι άδειασμα Και να ξέρεις πως όλα τα "δεν πειράζει" που ξεστόμισα, ήταν μαχαιριές που έκαναν πληγές στο σώμα μου, απ' τις οποίες δεν έτρεξε ούτε στάλα αίμα Έδωσαν απλώς διέξοδο στα συναισθήματα που είχα αρχίσει … Συνεχίστε να διαβάζετε Άδειασμα. | #Topic_Week.