Κατηγορία: Inside Out

  • Το βαρύ κόκκινο της άνοιξης

    Το βαρύ κόκκινο της άνοιξης

    Γύρω γύρω λιβάδια. Παντού πράσινο. Πουλιά κελαηδούν κι ένας απαλός αέρας χαϊδεύει γλυκά όλη την πλάση. Καταγάλανος ουρανός με δύο σύννεφα για παρέα. Και ο ήλιος να καίει καταμεσήμερο, φωτίζοντας όλων των ειδών τα ξαναμμένα λουλούδια. Μαργαρίτες, παπαρούνες, κοράλλια, γαρυφαλλιές και βιολέτες χορεύουν με τη σειρά τους τον χορό της αναγέννησης και της ανεμελιάς. Γαλήνη. […]

  • Τεφροδόχος μιας ημέρας

    Τεφροδόχος μιας ημέρας

    Θέλω να στραγγίξωτα νέφη που βαραίνουν τις υποσχέσεις,σαν με σφουγγάρι να τρίψω

  • Κατά συρροή… εραστής

    Κατά συρροή… εραστής

    Σε ένα διαρκές κυνήγισαν αχόρταγο θηρίο ψάχνει να ξεφύγει απ’ την αδράνεια.

  • Του γιασεμιού σου τ’ άρωμα

    Του γιασεμιού σου τ’ άρωμα

    Μελετώντας τη γη και σένα και προβληματιζόμενος για μήνες ολάκαιρους, βρήκα πως το λουλούδι σου ειν’ το γιασεμί. Αντέχοντάς ‘μαι ελάχιστα για χρόνια, τα πολλά συμπέρανα πως ειν’ ταιριαστά σου. Γι’ αυτό σε άλλα μέρη πας, σε άλλες κουλτούρες , για να μυρίσει η πλάση όλη το γιασεμί σου.

  • Είναι οκ να μην είσαι οκ

    Είναι οκ να μην είσαι οκ

    Ευχήθηκα να έρθουν καλύτερες μέρες και οι μέρες αυτές ήρθαν. Επιτέλους συμφιλιώθηκα με την ιδέα ότι είναι οκ να μην είσαι οκ. Δεν ξέρω αν οφείλεται η αίσθηση του εγκλεισμού για την έλλειψη έμπνευσης, αλλά είμαι εγώ, είμαι εδώ και γράφω λέξεις σε ένα χαρτί. Αν οι αναγνώστες είναι σαν κι εμένα, τότε θα βαριούνται […]

  • Το Πάσχα το παλίο

    Το Πάσχα το παλίο

    Μιας και οι μέρες περάσανε, το αρνί σιγά-σιγά χωνεύτηκε και το αλκοόλ άρχισε να εγκαταλείπει το μυαλό, νομίζω πως είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε το Πάσχα το παλιό, εκείνο/α που ήμασταν παιδιά.

  • Ερινύες και Ευμενίδες – Δύο Ποιήματα

    Ερινύες και Ευμενίδες – Δύο Ποιήματα

    Ερινύες  – ενοχικά μεγαλώνοντας  Δεν απήγγειλα ποτέ ποίημα  στις γιορτές του νηπιαγωγείου. Κι ας ήξερα απέξω τα ποιήματα όλων των παιδιών. Κι ας σκάλιζα τα πρώτα μου στιχάκια, στην ίδια ηλικία.

  • Επιλογή

    Επιλογή

    στο τέλος του παιχνιδιούβρίσκεις τον εαυτό σου.στη μοναξιά της αλήθειαςσυναντάς εσένα.

  • Ακολουθώντας το μονοπάτι μου

    Ακολουθώντας το μονοπάτι μου

    Τι και αν καιν’ οι γάμπες, εγώ θα συνεχίσω, λίγο ακόμα μένει υπολογίζω λανθασμένα μα αποφασιστικά. Κανείς δεν έφτασε ή θα φτάσει στην απόλυτη πράξη ή ιδέα αλλά στην ειλικρινώς επαληθευμένη ουσία της οπτικής του.

  • Αψυχολόγητη κυκλοθυμία

    Αψυχολόγητη κυκλοθυμία

    «Μεγάλα όνειρα της νιότης μας, δεν πραγματοποιηθήκατε ποτέ όμως εσείς είναι που δώσατε αυτό το βάθος στη ματαιότητα» -Τάσος Λειβαδίτης

  • Πρωινό

    Πρωινό

    Η κίτρινη μπανάνα σιγοκαίγεται στον νερουλιασμένο ήλιο, η αντηλιά μού κάθεται σαν πικρός, καμένος καφές στον ουρανίσκο και η ελαφριά ζέστη παραείναι μη ξεκάθαρη.

  • Μη μου τον έρωτα τάραττε!

    Μη μου τον έρωτα τάραττε!

    (σε ελεύθερη μετάφραση: Μη μου ζαλίζετε τον έρωτα!)

  • Δίχως Τίτλο

    Δίχως Τίτλο

    Στη μέση της φωτιάς κείτεται η παρουσία μουδιέξοδο δεν βρίσκειΗ θερμοκρασία στο κορμί

  • Ο ενδιάμεσός τους

    Ο ενδιάμεσός τους

    Λόγια για να εκφραστεί ο πόνος Ψυχολογικά μπαλώματα γίνανε για χάρη της βόλεψης, λυπάμαι.Αναλύσεις για ώρες που ‘ναι άγονες και μάτια πρησμένα.

  • Κοριτσάκι μου

    Κοριτσάκι μου

    Ο πόνος αυτός ήταν η παρακαταθήκη για τη συνέχειά σου, κοριτσάκι μουΉταν η αναγκαία συνθήκη για να φτάσεις εδώ που είσαι,το τίμημα που έπρεπε να πληρώσεις για να είσαι ακόμα ζωντανή,για να βρεις ένα νόημα στη ζωή.

  • Εκείνη

    Εκείνη

    Αγαπημένο ζώο: άλογο

  • Λύτρωση

    Λύτρωση

    Για όλους αυτούς που με πλήγωσαν βαθιάαυτούς που μου έμαθαν πώς είναι να πονάωγι’ αυτούς που στάθηκαν μόνο στην επιφάνεια και αγνόησαν την ουσία και το βάθοςσ’ αυτούς οφείλω την ακεραιότητα του χαρακτήρα – εκείνοι με ταρακούνησαν, με έπλασαν, με ξύπνησαν – και τώρα περπατάω σταθερά προς τον Σκοπό.

  • Και δεν πειράζει που…

    Και δεν πειράζει που…

    Και δεν πειράζει που ‘μαι μόνος, ο πόνος πλέον είν’ μικρός και οι ουλές κομψές. Άνθρωποι με αξία την βοήθεια μου ζητάν’, την ευθύνη να κρατήσω σωστά θέλω, κάθε συμβουλή ένα κομμάτι κληρονομιάς άχρηστης και στέρφας λέω μα η αλήθεια διαφέρει η ιστορία δείχνει.

  • Ατύχημα

    Ατύχημα

    Και κάπου εδώ θρηνούμε και κλαίμε.Άλλος στην αρχή, άλλος αργότερα, άλλος στο τέλος.

  • Μυρίζει κάτι ξένο

    Μυρίζει κάτι ξένο

    Την κρατώ, λοιπόν, μακριά να τη βλέπω σημάδι όμορφο σε σκηνικό που θολό πια μοιάζει…

  • Τα χαϊκού της συμφοράς

    Τα χαϊκού της συμφοράς

    Για σε’ θα ‘τρωγα τις σφαίρες του κόσμου όλου. Αρκεί να ρίξεις. 

  • Τα άλλα (τους) πρόσωπα

    Τα άλλα (τους) πρόσωπα

    Προδοσίες,μικρέςΉ έτσι νομίζεις,Γιατί σε έχουν κάνει να νομίζεις,Γιατί έχεις συνηθίσει το πόνο,και πια σου φαίνεται οικείοςΚαι σε σπάνεΣιγά, πολύ σιγάΝωχελικά

  • Κάνε scroll down

    Κάνε scroll down

    Μην κοιτάς! Μόνο φαντάσου τις κρυμμένες λέξεις, μουρμούρα στο μυαλό σου πέντε αναγκαίους στίχους, ξεμπέρδευε.

  • Η αστρονομία ενός αδιεξόδου

    Η αστρονομία ενός αδιεξόδου

    Σαν κοιμηθώ, μη με ξυπνάς, στη λήθη άσε με του ονείρου·  επέλεξα την άγνοια ως αρνητής του κλήρου.  

  • Η καρδιά μου στο καρνέ μου

    Η καρδιά μου στο καρνέ μου

    Λένε ότι γίνεσαι αληθινά ενήλικος όταν χαίρεσαι με τις προσφορές των απορρυπαντικών στο σουπερμάρκετ. Ή όταν τα φρούτα στο ψυγείο σου χαλάνε αντί να ανανεώνονται δια μαγείας. Ή όταν αρχίζεις να ταυτίζεσαι με τον Καλαμάρη αντί για τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη. Εγώ όμως κατάλαβα ότι έγινα και επισήμως ενήλικας όταν άρχισα να λέω στους φίλους […]

  • Η Αυλή Μου

    Η Αυλή Μου

    Ο χώρος γεμάτος πράσινοτα δέντρα τον αγκαλιάζουν,στη σκιά τους μας προσκαλούν.

  • Tίποτα σωστό, μα με νόημα όλα

    Tίποτα σωστό, μα με νόημα όλα

    Tabula rasa και λοιπές φιλοσοφίες σε γωνίες που η συσκότιση και πάλι θριαμβεύει. Διαμορφώνω το εγκέφαλο που μου ανήκει με δέος για το άγνωστο και δίψα για εξέλιξη, ξέροντας πλέον τα κουμπιά που τη χαρά μου προσεγγίζουν αλλά βαριέμαι οικτρά ταυτόχρονα, τι έχω πάθει;

  • Χρυσά αγκάθια

    Χρυσά αγκάθια

    Περιμένω τα πάντα από τους ανθρώπους. Συνήθως αυτοί που αγκαλιάζουν περισσότερο είναι οι πιο ψυχροί εκτελεστές. Αναγκάστηκα να αναγνωρίζω την ψυχή σου από τον τρόπο που κοιτάς.Έμαθα να σε κρίνω από αυτά που δε λες.Η σιωπή μάς αποκαλύπτει περισσότερα.

  • Η χαρά της ζωής

    Η χαρά της ζωής

    Είμ’ αχάριστος, συμπεραίνω. Προσπαθώ να δώσω χαρά στην ζωή ξέροντας πάντοτε την ματαιότητα τούτης της συνθήκης. Η χαρά ειν’ για λιγότερο από μια στιγμή γιατί σε χαλαρώνει και απελευθερώνει στο μυαλό ελπίδες μάταιες και ουτοπικές, πάντοτε με γνώμονα τον συνδυασμό παράλογου συναισθήματος.

  • Fast-Forward

    Fast-Forward

    Οι φιγούρες της άλλης όχθηςσαν αφηρημένες ιστορίες κινούνταικάποιες γοργά, κάποιες μηχανικά,μα σαν στίγματα μου φαίνονται στην μέρα,