«Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα».

Είναι ένα από τα μαύρα βραδιά σήμερα. Τα χέρια μου στρίβουν τα προβλήματα μου Ο λαιμός μου κατεβάζει ούζα μπας και ξεχάσω Δέκα βήματα και βρέθηκα δίπλα στο σπίτι του αδελφού μου Αυτός δεν νοιάζεται που δεν μπορώ να επεξεργαστώ τον κόσμο σας. Μετά φεύγω και πάω στην σπηλιά μου Το ενθύμιο που έχω ακόμα … Συνεχίστε να διαβάζετε «Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα»..

Κάποιος, κάπου.

Και σήμερα ξύπνησες κουρασμένη, νομίζοντας πως θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Έφτιαξες έναν καφέ. Ξεκίνησες τη μέρα σου χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Οι απαιτήσεις μιας -όχι και τόσο εύκολης- καθημερινότητας για ακόμα μια μέρα δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις. Ρίχνεις λίγο νερό στο πρόσωπό σου και πιέζεις τον εαυτό σου να ανταποκριθεί σε … Συνεχίστε να διαβάζετε Κάποιος, κάπου..

Όσα δεν έκανες.

Ενός λεπτού σιγή μου είπες μα δε σώπασες Τις λέξεις που αγαπάς να μου λες δεν ξεστόμισες Και πίστεψες πως το χαμόγελό μου μας ευλόγησε Μα έκλαψες και ας μην πόνεσες. Το χώμα που έπλασες δεν πότισες Το νόημα μου έθαψες Έψαξες να βρεις κάτι που δεν γνώρισες Το ''ποίημα'' αυτό ξαναδιάβασες και εν τέλει … Συνεχίστε να διαβάζετε Όσα δεν έκανες..

Τα κατάφερα (;)

Και τελικά, τα κατάφερα. Έφυγα. Πέρασα κάπου εκτός. Μακριά. Από την πόλη που μεγάλωσα, τα μέρη που έκανα σπίτι, τους φίλους που μου έμαθαν τι σημαίνει αγάπη - και εκείνους που μου δίδαξαν το μίσος. Τα κατάφερα και τώρα ζω μόνη μου. Στο δικό μου σπίτι. Αλλά μόνη μου. Και ήταν αρκετό. Και είναι αρκετό. … Συνεχίστε να διαβάζετε Τα κατάφερα (;).

Στα μικρά που χάνουμε.

Όσα προλάβεις να σκεφτείς, στα κενά που σκεπάζουν οι νύκτες στα διάκενα των συρμών και ανάμεσα στα «έχω», όσα πεπερασμένα προλάβεις, δεν είναι παρά πνοές θαμπές, μικρές χαραγματιές στον καθρέφτη που βάζουμε μπροστά μας, να κόβει όσα θα βλέπαμε, κι’ όσα μας κρατούν. Μένει εκεί αυτός, αλλόκοτα ανθεκτικός να θυμίζει πως το κεντρικό μας θέμα … Συνεχίστε να διαβάζετε Στα μικρά που χάνουμε..

Οριακά δίπολα.

Για άλλον δαίμονες, για άλλον αδελφές. Η μαστούρα του πρωινού για το βάλτο της νύχτας. Οι διακυμάνσεις στο εγώ, στο συναίσθημα. Μα το έντονο γέλιο με το κλάμα ίδιο ήχο έχουν. Θα φάω πολύ σήμερα. Χθες βαριόμουν. Θα γίνεις λιώμα ή θα μείνεις νηφάλιος; Θα διαβάσεις μέχρι αηδίας ή καθόλου. Το οριστικό «αντίο» δεν υπάρχει, … Συνεχίστε να διαβάζετε Οριακά δίπολα..

Μην περιμένεις κανέναν…

Κάπου διάβασα πως κάποτε θα έρθει κάποιος και θα μου αλλάζει όλη τη ζωή. Τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο, τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα, το πώς βλέπω τον ίδιο μου τον εαυτό. Κάποιος που θα έχει τόση ισχύ πάνω μου, που με το που μπει στη ζωή μου θα συνταράξει τα θεμέλιά μου... … Συνεχίστε να διαβάζετε Μην περιμένεις κανέναν….

Πέρα από το πέπλο.

Ξύπνησα ένα βαρύ χειμερινό πρωινό και τα σύννεφα έκρυβαν κάθε ίχνος ηλιαχτίδας μα η κοιμισμένη αναπνοή σου δίπλα μου φώτισε ολόκληρο το δωμάτιο. Έτρεξα να φτιάξω την πρώτη στάλα καφέ μήπως ανασηκωθούν ελάχιστα τα ράθυμά μου βλέφαρα μα αυτά άνοιξαν διάπλατα από την επίγευση του πρώτου απαλού φιλιού το πρωί. Ο θόρυβος της κίνησης ηχούσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Πέρα από το πέπλο..

Ε, και;

Εγώ θα σου πω Πώς είναι η κατάσταση Γιατί; Διότι βγήκα έξω. Πλέον δεν έχεις τρόπο να κρυφτείς Ξέρω όλη την αλήθεια μου Δεν με ορίζεις πλέον Σε φαντάζομαι και σε λυπάμαι ταυτόχρονα. Αυτό που έχεις σου αξίζει Βλέπεις, η δύναμη σου φάνηκε Νόμισες πως παλάβωσα ή εσύ με έκανες να το πιστεύω Όμως άσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Ε, και;.

Εσύ πώς παίζεις Jenga;

«Καλή χρονιά!» ευχόμαστε και ξαναευχόμαστε τις τελευταίες 3 - 4 μέρες σε φίλους, σε συγγενείς, σε άγνωστους και περαστικούς. Η ευθυμία των γιορτών και ο ερχομός της νέας χρονιάς μάς γεμίζει ευχάριστα συναισθήματα. Πολλοί είναι αυτοί που απολαμβάνουν ακόμα τη χριστουγεννιάτικη άδειά τους αλλά ακόμα και αυτοί που έχουν γυρίσει στη ρουτίνα τους είναι υπό … Συνεχίστε να διαβάζετε Εσύ πώς παίζεις Jenga;.

Σε εκείνα.

Σε εκείνες τις σιωπηλές στιγμές Σε εκείνα τα κλεφτά αμοιβαία βλέμματα Σε εκείνα τα συχνά βουρκωμένα μάτια Σε εκείνες τις καρδιές που αγνόησα Σε εκείνες τις θωρακισμένες αγκαλιές Σε εκείνα τα όνειρα που πραγματοποίησα, αλλά και σε εκείνα που δεν ακούμπησα Σε εκείνα τα κρύα χέρια που μ'άρεσε να ζεσταίνω Σε εκείνες τις μυστικές συναντήσεις … Συνεχίστε να διαβάζετε Σε εκείνα..

Γίνε αυτό που εύχεσαι.

Το 2020 ξεδιπλώνει τις πρώτες του ημέρες και οι ευχές δίνουν και παίρνουν. Άλλες τυπικές, άλλες εγκάρδιες, άλλες σύντομες, άλλες μακροσκελείς. Τα ίδια όμως δε λέμε και κάθε χρόνο; Τι αλλαγή περιμένουμε ακριβώς να φέρει ο καινούριος χρόνος; Τι ευχόμαστε συνήθως; Προσωπικά, πέρα από “υγεία πάντα, κι όλα τ’ άλλα έρχονται” δεν έχω να πω … Συνεχίστε να διαβάζετε Γίνε αυτό που εύχεσαι..

Εξομολόγηση.

Μερικές φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν έφυγες και άλλες πως δεν ήρθες ποτέ. Η αλήθεια είναι πως δεν μπόρεσα να καταλάβω την ανάγκη της παρουσίας, μέχρι να νιώσω τον πόνο της απουσίας. Σαν ποτέ να μην ήταν εδώ κάποιος μέχρι να έρθεις εσύ.Σαν ποτέ να μην μου έλειψε κάποιος μέχρι να … Συνεχίστε να διαβάζετε Εξομολόγηση..

Με ένα σπίρτο τη φορά.

Κάψαμε το παρελθόν μας, ένα σπίρτο τη φορά. Με δύο κουτιά σπίρτα -ένα για την κάθε μία- και με την υπόσχεση στους εαυτούς μας ότι δεν θα κάνουμε τα ίδια λάθη και αυτήν τη χρονιά. Έκαψα με ευκολία αυτή την ιδέα που είχα για χρόνια, ότι θα μεγαλώσουμε μαζί. Ότι θα ξαπλώνουμε στο ίδιο κρεβάτι … Συνεχίστε να διαβάζετε Με ένα σπίρτο τη φορά..

Ένα ψιλόβροχο δεν αρκεί.

Βρέχει, σαν αναμονή, αργό, επίμονο ψιχάλισμα προσπαθεί, σχεδόν παστρικά, να ξεπλύνει το πρωινό στρώμα παγωμένης λύπης. Από το κοιμισμένο κούνημα της απέναντι λεύκας, το λεπτό ανακάτεμα του νερού κάτω απ’ τους τροχούς, νιώθω τα γκρίζα σύννεφα κουβέρτα αν όχι ζεστή, οικεία να παρατείνει την νύκτα, διεισδυτικό υγρό στις ρωγμές μεσημεριού, μουρμούρα απ’ τις ακίνητες γωνιές … Συνεχίστε να διαβάζετε Ένα ψιλόβροχο δεν αρκεί..

Χαθήκαμε στον καπνό.

Σε έχασα μέσα στον καπνό του τσιγάρου σου Έφυγες κι έμεινα από συνήθεια, έτσι δε κάνουμε; Το χόμπι μου να με τρώει το συναίσθημα, για σένα ταινία μικρού μήκους. Χαθήκαμε ή χάθηκες; Έχει μπόρα. Έλα, θα βραχείς. Δε χωράμε στην ίδια ομπρέλα όμως κι εσύ έχεις κουκούλα. Στρίβεις στο ματωμένο στενό Προχωρώ στη φρεσκοστρωμένη άσφαλτο … Συνεχίστε να διαβάζετε Χαθήκαμε στον καπνό..

Η γιαγιά.

Αν είσαι από τους τυχερούς που πρόλαβαν τη γιαγιά τους χωρίς προβλήματα, θα ξέρεις την αδρεναλίνη της φράσης «Πάω στη γιαγιά». Γιατί ξέρεις ότι μόλις φτάσεις 12 το μεσημέρι, έχει ήδη ετοιμάσει το τραπέζι. Ξέρεις ότι έχει μαγειρέψει αυτά τα κεφτεδάκια και το κοτόπουλο με τον μαγικό τρόπο που μόνο εκείνη ξέρει. Δε φτάνουν όμως, … Συνεχίστε να διαβάζετε Η γιαγιά..

Κολυμβητής στο χείμαρρο.

Περιπλανιέμαι σε στενά γεμάτα καπνό, βιτρίνες και ζωή μα στενάζω για τα χείλη που πέρασαν χωρίς να με ζητήσουν. Τα σκεπάσματα ξεστρώθηκαν κούρνιασα ξεβολεμένος μέσα τους αναμένοντας τη σκέψη σου να με κρατήσει ξάγρυπνο το βράδυ. Δάγκωσα τα χείλη μου, ώσπου αίμα ξεχείλισε και κύλισε μέσα μου φόρος τιμής στα στεγνωμένα μου δάκρυα. Βγήκα να … Συνεχίστε να διαβάζετε Κολυμβητής στο χείμαρρο..

Η ερωμένη από «Κ».

Η ύπαρξή της είναι μαύρη μα αισθησιακή μέχρι κορυφώσεως Έχει παράξενη ομορφιά και σε μαγεύει Είναι εκεί όταν είσαι απελπισμένος Έχεις δύο λεπτά να φύγεις από αυτήν Ή μια ζωή να χαραμίσεις πλάι της Αν κάτσεις ένα βράδυ μαζί της η ζωή σου μεταβλήθηκε Ένας παράγοντας που πάντα θα σε στιγματίζει Μια σκέψη που ορίζει … Συνεχίστε να διαβάζετε Η ερωμένη από «Κ»..

Τώρα.

Οι δεκατέσσερις στάσεις έγιναν τρεις. Οι άσχημες μέρες πέρασαν. Θα ξαναέρθουν, το ξέρω. Εκλιπαρώ τον Θεό να αργήσουν. Αλήθεια. Μιλάω με αλήθειες. Θα ήθελα να μιλάω με αλήθειες για να πω την αλήθεια. Λάθος στιγμές διαλέγω για αλήθειες και τα ψέματα δεν θα έπρεπε να βγαίνουν από το στόμα μου κάθε τότε και τώρα. Οι … Συνεχίστε να διαβάζετε Τώρα..

Μετανάστρια για ένα όνειρο.

Όταν ήρθαν και πέρασαν οι Πανελλήνιες και ας μην πω τι πήρα, κατάλαβα ότι δε θα συμβιβαζόμουν με μια σχολή που απλώς πέρασα. Ή αυτό που ήθελα ή τίποτα. Κι επειδή όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων, θέλοντας και μη, πήγα στο εξωτερικό. Όπως όλοι οι μαθητές που μεταβαίνουν στο φοιτητικό στάδιο με διαφορετικό τρόπο απ' αυτόν … Συνεχίστε να διαβάζετε Μετανάστρια για ένα όνειρο..

Αεροπλάνα.

Πολλές φορές κάθομαι κοντά στη θάλασσα και παρατηρώ το σημείο που ενώνεται με τον ουρανό. Σκέφτομαι πως φαίνεται απέραντη, σαν το κενό που νιώθω μέσα μου. Φροντίζω να έχω πάντα μουσική στα ακουστικά μου οπότε κοιτάζω τα κύματα. Όταν σκάνε με μανία πάνω στα βράχια βάζω κάτι χαλαρό. Όταν πάλι είναι ήρεμα, και φαίνεται σαν … Συνεχίστε να διαβάζετε Αεροπλάνα..

Ξύλινη αναμονή.

Βιάζομαι να σκιαγραφήσω όσα με προσπερνούν -τρέχοντας με την δική μου φυγόκεντρη ταχύτητα- ενώ ένα ψύχος παράλληλο του σημερινού τονίζει τις γωνίες των σκέψεων. Χαράσσουμε τους δρόμους με τα στίγματα των αναμνήσεών μας, όπως διευκρινίζονται τα χιλιοπατημένα μονοπάτια, βαθαίνοντας, λειαίνοντας, καταστρέφοντας, ποδοπατώντας το κατειλημμένο σημείο του καμβά που, ασυνείδητα, διεκδικουμε για δικό μας. Βιάζομαι, και … Συνεχίστε να διαβάζετε Ξύλινη αναμονή..

Recuerdos de amigos.

Άραγε, τι μένει από τους ανθρώπους; Υπάρχει όντως αγάπη εκεί έξω ή απλά ζούμε για να χωρίζουμε και να μοιράζουμε; Και μετά σκέφτομαι... Τη φίλη που όταν άλλαξα σχολείο, μου τηλεφωνούσε κάθε απόγευμα για να μου πει τα κουτσομπολιά. Το φίλο που ερχόταν μέχρι το σπίτι μου, για να μου κουβαλήσει την κιθάρα, μαζί με … Συνεχίστε να διαβάζετε Recuerdos de amigos..

Ανθισμένα διαλείμματα.

Σου είπα δεν θα ξαναφύγω. Έκατσα να δω την θάλασσα μήπως μαζί με κάποιον γλάρο έρθει και το κουράγιο να κοιτάξω κατάματα τον ξεφτισμένο ουρανό. Έχει περάσει καιρός από τότε. Το κύμα σκάει δυνατότερο τα χρώματα ανοίξανε και μου χαμογελούν και χέρια που φάνταζαν κλειστά έτοιμα πλέον να με αγκαλιάσουν. Αν δεν γυρίσω; Τα κορίτσια … Συνεχίστε να διαβάζετε Ανθισμένα διαλείμματα..

Ερωτικό άσμα.

Στην χιονισμένη πόλη ακουμπάω την βόλτα μου περιμένοντάς σε. Ολες οι νιφάδες αν ενοθουν το όνομα σου θα σχηματίσουν. Ακομα και οι γκρίζοι τοίχοι φαίνονται πανέμορφοι και στρατηγικά τοποθετημένοι. Όταν φτάνω στο σημείο που σε πρώτοειδα τα συναισθήματα χορεύουν το χώρο που μου 'μαθες. Τι να σου πει η κόλαση όταν έχεις τον παράδεισο δίπλα … Συνεχίστε να διαβάζετε Ερωτικό άσμα..

Ναρκώσου.

Το βρήκα, το πήρα, ήμουν καλά Το βρίσκω, το παίρνω, είμαι καλά Κάθε μέρα που τελειώνει, είμαι καλά Τελειώνει; Ξαναπαίρνω Είναι εδώ, είμαι εδώ, είμαι καλά. Τελείωσε, τώρα; Ψάχνεις απεγνωσμένα, τώρα θα μείνεις μόνος Οι φίλοι δεν είναι χρήσιμοι πια Δε σου γεμίζουν το κενό Ματωμένες, κλαμένες νύχτες Ο χρόνος δε μετράει πια, ούτε κι … Συνεχίστε να διαβάζετε Ναρκώσου..

Μακάρι (;)

Μακάρι να περιτριγυριζόμουν από χαμόγελα Μακάρι το δικό μου χαμόγελο να είχε την ανταπόκριση που θα ήθελα Μακάρι να μπορούσα να χαρίσω το χαμόγελο μου και ας μη χαμογελούσα ποτέ ξανά Μακάρι να μην ήμουν τόσο δειλή Μακάρι να υπερασπιζόμουν την αδικία Μακάρι να μην κρυβόμουν πίσω από το ρητό "Φωνάζοντας χάνεις το δίκιο σου" … Συνεχίστε να διαβάζετε Μακάρι (;).

(α)κακος μηχανισμος.

Έχω έναν κακό μηχανισμό, που οπότε τον χρησιμοποιώ γίνεται χειρότερος. Τον βάζω σε λειτουργία μόνο τα περίεργα πρωινά, τα μοναχικά απογεύματα και τα ανυπόφορα βράδια. Κάθε μέρα, επομένως. Μου κάνει κακό και το ξέρω. Τόσο κακό που φορά με τη φορά πείθομαι πως μου κάνει καλό. Δεν είμαι καλή στα ψέματα. Ποτέ δεν ήμουν. Σ' … Συνεχίστε να διαβάζετε (α)κακος μηχανισμος..

Ανάσα βαθιά.

Το ταβάνι πλησιάζει, στάζουν νερά από μέρες Ρούχα απλωμένα στην υγρασία να μουλιάζουν Μία πετσέτα παρατημένη από προχθές στο πάτωμα του μπάνιου και τα πιάτα στοίβα στον νεροχύτη Στοίβα και τα λόγια που ξέχασα να πω, άτσαλα παρατημένη δίπλα σε αυτή με όλα όσα δείλιασα να κάνω. Η υγρασία δεν θα μπορούσε ποτέ να διαπεράσει … Συνεχίστε να διαβάζετε Ανάσα βαθιά..