Νοσταλγία | #Topic_Week

Είσαι και εσύ από αυτούςΣαν εμένα και εκείνονΠου ζούμε μέσα από τις ζωές που δε ζούμεΝοσταλγούμε τις στιγμές των άλλων γιατί πιστεύουμε πως έτσι θα έπρεπε να είναι και οι δικές μας Να σου πω κάτι;Δεν έχουν ιδέα πώς πρέπει να ζουνΟύτε εσύ έχεις και δεν χρειάζεται πολύ ώρα κάποιος για να το καταλάβειΌταν μιλάς…

Το Πιόνι | #Topic_Week

Στέκω μπροστά στη θάλασσα σαστισμένος,τα κύματα χόρευαν μπροστά μου ράθυμαπροτού με παρασύρουν απρόθυμαστην επόμενη φουριόζα μέρα. Το βλέμμα μου διέσχισε την ακτή,μήπως στην αφρισμένη άμμο κρύφτηκετο φως μιας αυγής πλακωμένης από νύχτεςγεμάτες σιωπή και θολό ουρανό. Γύρω μου ήχοι στη σίγαση,στον επίμονο αέρα παγιδεύονταιμα πριν το κύμα τους ξεβγάλει χάνονται,αν ήταν ποτέ να ακουστούν. Ανάμεσα…

Ο Ερμαφρόδιτος | #Topic_Week

Ήρεμος σήμερα ο αέρας, η βλάστηση σε συνδυασμό με τον καταγάλανο ουρανό διαμορφώνουν αξεπέραστες αισθήσεις. Αφημένος στη μέθη που προκαλείται από τα φυτά, τα ζώα και τις μυρωδιές που απαρτίζουν το τοπίο και ακολουθώντας το μονοπάτι που επιτόπου αποφασίζω την πορεία του, αρχίζω να νιώθω μια δροσιά ανεξήγητη. Σαν κοντά μου να υπάρχει νερό. Μετά…

Ο Καταρράκτης | #Topic_Week

Τα βήματα δεν ενδιαφέρουν τα πιασίματα,όσα γλιστερά αποτρέπουν την ιστορία να κυλίσει ομαλά.Καθώς περπατάς, σταματάς,και λόγω της πολλής δυσανεξίας για όσα ανόητασε διοχετεύουν,γυρνάς πίσω αντίθετα στο ρεύμα. Το να μετράς ανάποδα τις στιγμέςμοιάζει σαν να ζουλάς χαλασμένο σταφύλι ανάμεσα στα χείλη,αλλά καθώς δεν σε ενδιαφέρεικάθε τι, έτσι, μοιάζει ενδιαφέρον.Τραβάς τα πόδια κόντρα στο ποτάμικαι αφήνεις…

H Ρουλέτα | #Topic_Week

Κρατάω τη Μπίλια σφιχτά, νιώθω κάθε της καμπύληΖεσταίνεται το χέρι μου, ιδρώνωΘέλω τόσο πολύ να φτάσει σε εκείνο το σημείο, θέλω να μπορούσα να την κατευθύνω εγώ σφίγγοντάς την περισσότεροΦυσάω τη γροθιά μου και τη ρίχνωΤότε αρχίζει το τρελό παιχνίδι, η ρουλέτα στριφογυρνάει και η Μπίλια αλλάζει θέσεις συνεχώςΧαίρομαι και εκνευρίζομαι αλλεπάλληλα, μέσα σε μερικά…

Τι όρισε η φύση τελικά; | #Topic_Week

Δεν υπάρχουν φύλα στην αγάπη.Μονάχα «φίλα» και από δίπλα ένα «με». Ή φύλλα. Ενός τετραδίου νοτισμένου με δάκρυα ή αρώματα που σαν τα κύματα την άμμο και τα βότσαλα, έτσι κι αυτά, σκεπάζουν προστατευτικά, σκόρπια γράμματα και συγκινήσεις. Δε χωρά η βία στην αγάπη.  Το αίμα δεν πρέπει να χυθεί από πληγές ερωτευμένων, μονάχα γιατί η αγάπη τους…

Το κενό των φευγαλέων κορμιών | #Topic_Week

Δεν θυμάμαι τι έκαιγε περισσότερο·το παραδομένο από τον πόθο βλέμμα σουή τα χείλη μου καθώς κούρνιαζανσε όποια σπιθαμή ζωής έβγαζε το κορμί σου. Δεν κράτησα ποτέ ημερολόγιοτων δαχτύλων που πάνω μου γραπώθηκανκι ’ανέβασαν την τρεμάμενη καρδιάμέχρι τα μαύρα παλλόμενα μάτια μου. Δεν ένιωσα ποτέ πνιγμένοςστον χείμαρρο των μαλλιών σουγιατί η πυξίδα στην ανάσα σουμε ξέβγαλε…

Βαριές ανάσες, ζεστή ομίχλη | #Topic_Week

Το στήθος μου ημιβυθισμένο σε παγωμένο υγρό,απόσταγμα από κολλώδεις αναμνήσεις,το τρυπά πτώση σε καστανά μάτια.Νήματα μαύρες καμπύλες σηκώνονται και σφίγγουν τα ένστικτά μου,αναδύεται η μορφή σώματος στα περιγράμματα τους,σχοινιά που δένουν τα πλευρά μου και μου περνάν λαβίδα στον λαιμό,παγωμένο αιχμηρό μέταλλο που κατεβαίνει και γλείφει τα σωθικά μου. Δέχομαι το χαστούκι σαν πυρωμένα κύματα,το…

Έρωτας, ηδονή, απόλαυση | #Topic_Week

Το τρίπτυχό σαςΈρωτας, ηδονή, απόλαυσηΜάτια δίχως ιστορία εν τέλειΤα αποτελέσματα σας;Πράξεις δίχως στόχοΜόνο σκοπό, κέρδος.Θέλουμε πολλά μαΤίποτα δεν κάνουμε γι' αυτόΜόνο γεμίζουμε επιβεβαίωσηΚαι σεβασμό κούφιο Μαζί με αβέβαιη ικανοποίηση.Αν έχουμε μάτιαΑς τα βγάλουμε Να μην βλέπουνεΠως καταντήσαμε, καρντάσηΚαλύτερα είναι έτσιΚαλύτερα τίποτα ποτέ παράΣεξουαλικότητα με εγωισμόΔίχως σεβασμό καθόλουΜόνο η ηδονήΟ έρωτας και απόλαυσηΜετράτε για σεξουαλικότητά μαςΑφού…

Κάθε μέρος, ένας άνθρωπος | #Topic_Week

Δεν αναζητώ ανθρώπους αλλά μέρη. Γιατί κάθε μέρος είναι ένας άνθρωπος. Άλλα πιο μοναχικά που επισκέπτονται εκλεκτοί.Άλλα αποκτούν αξία μόνο τα βράδια και στο φως του ήλιου η μοναξιά τα καταπλακώνει. Αδιάφορη και αμήχανη ίσως η πρώτη γνωριμία. Μα έμαθες να πηγαίνεις και να το αναζητάς, οι συχνές σου επισκέψεις απέκτησαν νόημα και τα βράδια…

Η σπηλιαχτίδα | #Topic_Week

Η σπηλιαχτίδαΠαιδεύτηκα αρκετά να βρω τίτλο για αυτό το ποίημα. Πώς να περιγράψεις, με μια λέξη, κάτι τόσο φαινομενικά σκοτεινό, μα εν τω βάθει υπέρλαμπρο;  Ω ναι, για σπηλιά πρόκειται. Μα και για ηλιαχτίδα συνάμα. Εκεί που το φως παιχνιδίζει με το σκοτάδι, σε μια σπηλιά στης Σκιάθου, τα Λαλάρια, βρήκαμε τη φωλιά μας, μια δροσερή σκιά να εναποθέσουμε τα πυρωμένα…

Νεμέα | #Topic_Week

Το προσευχητάρι στο λαιμό να κρέμεται Στέκει Ένας άντρας ρώτησε αν πρέπει να σβήσει το τσιγάρο Στην Κωλέττη τα πικρά βλέμματα να υποφώσκουν  Τα αέρινα φορέματα στο βαγόνι 3296 Το λεωφορείο ήρθε στην ώρα του Ο θεός Διόνυσος έπαιζε με το δαχτυλίδι του  Τα σανδάλια του τα δροσερά αγκάλιαζαν το πέλμα του  Το κρασί στεκόταν…

Στο λαβύρινθο του νου | #Topic_Week

Φρέσκια μπογιά σε τοίχους χτισμένους ως εκεί που δεν φτάνει το ανθρώπινο μάτι, καμουφλαρισμένους ώστε να θυμίζουν έναστρο ουρανό σε νύχτα πανσελήνου.Εκεί, χαμένες σε λαβύρινθο γεμάτο αγκάθια, βρύα και άνθη ποτισμένα στη νεραϊδόσκονη – γνωρίσαμε η μία την άλλη. Χορέψεις μαζί μου σε στιγμές που δεν ήξερα τα βήματά. Εσύ με έπιασες από το χέρι…

Στο αεροπλάνο | #Topic_Week

Όταν κάποιος άνθρωπος έχει διασκορπίσει την καρδιά του σε πολλά μέρη σπουδαία για αυτόν, ποτέ δε νιώθει εντελώς ολόκληρος. Έχει φτιάξει ένα παζλ από εμπειρίες, όμως δεν του είναι ορατά πάντα όλα τα κομμάτια. Ποιο είναι το πιο ιδιαίτερο μέρος για έναν τέτοιο άνθρωπο; Μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι το αεροπλάνο. Και θα…

Φθινοπωρινή διασταύρωση | #Topic_Week

Στον αέρα είχε μείνει η μυρωδιάμιας βροχής που δεν προλάβαμεκαι κάθε λίμνη με νερό στο δάπεδοκαθρέφτιζε το πρόσωπό σου. Σταματήσαμε αβέβαια στη διάβασημα πριν ανοίξει το φανάρι σ ’ερωτεύτηκα,νόμιζα η κίνηση πως σώπασετα βήματά μας καλύτερα ν ’αφουγκραστώ. Τα δέντρα τριγύρω μας ψιθύριζανόσα δεν τολμούσα να ψελλίσωμα έφταναν σε σένα αεράκι ελαφρύχάνονταν σε πεσμένα φύλλα…

Το σπίτι στην άκρη του δρόμου | #Topic_Week

Στο μέρος που θέλεις να πάμε,μαζί μάλλον δεν θα ξαναπάμε ποτέ. Αν κάποια στιγμή πάω μόνη,αν με βλέπεις από κάπου, θα χαρείς.Κι εγώ αν σκεφτώ πως θα χάρηκες,θα σε φέρω κοντά με το μυαλό μου.Κάπως έτσι θα 'μαστε πάλι οι δυο μας,σ' ένα μπαλκόνι με θέα τη θάλασσα,σ' ένα σπίτι στην άκρη του δρόμου. ΒΑΣΙΛΙΚΗ…

Το νοσοκομείο της ψυχής | #Topic_Week

Όλοι λίγο πολύ έχουμε ένα ιδιαίτερο μέρος. Ένα μέρος που δεν είναι το σπίτι μας, αλλά σαν αυτό μας κάνει να νιώθουμε. Ποτέ δεν νιώσαμε άσχημα εκεί, πάντοτε είχε έναν ρόλο θεραπευτικό για την ψυχή μας , σαν να είναι το νοσοκομείο της. Για μένα αυτό το μέρος είναι η "ζώνη". Ένα σπίτι ενός που…

Κρυμμένες βόλτες | #Topic_Week

Μία στάση λεωφορείου τυχαίαβαμμένη με σκοτεινό μωβ περασμένου ήλιου,το πρώτο αστέρι πάνω απ’ τα μαύρα κτήρια,κόντρα στο μεταλλικό πλαίσιο,έτοιμο να κρυφτεί απ’ τα πολλά πρόσωπα πίσω απ’ τα τζάμια. Ένα πεζοδρόμιο πλατύ να δεχτεί άσκοπους περιπάτους,και κάποιος δαίδαλος από σοκάκια νοτισμένα χλωμά χρώματα της νύκτας.Η μεταλλική γέφυρα που κρέμεται πάνω απ’ το τραίνο,εξώστης στην ρυθμική…

Αχρωματιστά. |#Topic_Week

Σε ένα κόσμο άσπρο μιλάμε για όλα τα χρώματα, ενώ δεν έχουμε ιδέα πώς είναι το μαύρο Φοράμε πολύχρωμα ρούχα και προσποιούμαστε πως μας αντιπροσωπεύουν Αναλύουμε με τις ώρες την αξία του κόκκινου και μόλις γίνει μπορντό πιστεύουμε πως κάτι τρομερό συνέβη στη ζωή μας Συνδέουμε τις μέρες μας με όλες τις σκούρες αποχρώσεις, ενώ…

Παλέτα δίχως χρώματα. | #Topic_Week

Άλλοτε αγαπούσα πολύ τα χρώματα. Τα γύρευα σε κάθε τι που αγαπούσα και τα έθετα ως αναγκαίο στοιχείο για κάθε τι που κατηγοριοποιούσα ως όμορφο. Μου άρεσε να θαυμάζω τα ηλιοβασιλέματα και να αγναντεύω με τις ώρες μπλε μάτια που θύμιζαν φουρτουνιασμένο πέλαγος. Και δεν θα πω ψέματα, ακόμα χαζεύω τα ηλιοβασιλέματα κι ακόμα δεν…

Σπάνια χρώματα. | #Topic_Week

Δεν θα σου πω για το γαλάζιο του ουρανού και το μπλε της θάλασσας Ούτε για το τετριμμένο κόκκινο του πάθους, το λευκό των σύννεφων και το μοβ του ηλιοβασιλέματος. Θα σου μιλάω για αναγεννησιακό γαλάζιο για το βασιλικό κόκκινο και για το μαύρο του μπαρόκ ενώ στεκόμαστε μπροστά από πολυκαιρισμένες μπρονζέ κορνίζες. Θα σου…

Η ελπίδα έχει χρώμα πράσινο. | #Topic_Week

Το πρίσμα με το οποίο έβλεπα τον κόσμο ήταν πάντα πράσινο. Δεν ξέρω αν φταίει το πράσινο των ματιών με τα οποία ήρθα στον κόσμο, πάντως από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η σκέψη μου είχε πάντα αυτό το χρώμα. Κανένα άλλο χρώμα δε συμβολίζει τόσο την ελπίδα και την αναγέννηση. Κάθε χειμώνα η…

Almost Blue. | #Topic_Week

Σεντόνια ποτισμένα με θάλασσα απομεινάρια μιας άλλης τρικυμίας μπλέκονται άτσαλα με το γυμνό σου σώμα και με τραβάνε πίσω στο ναυάγιο. Μάτια γνώριμα, αλλοτινά με βάρυναν η γαλάζια λάμψη τους αραιωμένη από δάκρυα που ξέπλεναν τον χρόνο και άφηναν το βλέμμα σου κενό. Το πουκάμισο που φόραγα όταν βγαίναμε· ας ήταν φωτεινό για την αύρα…

Το χρώμα της μοναξιάς. |#Topic_Week

Αν είχε χρώμα η μοναξιά μου ίσως να 'ταν άσπρη. Σαν τους τοίχους των δωματίων που με κλείνουν. Σαν τα σεντόνια του κρεβατιού που με πνίγουν. Άσπρη σαν τις κόλλες Α4 που στεγάζουν τον πόνο μου και κουβαλούν τον καημό μου. Ή και όχι. Αν είχε χρώμα η μοναξιά μου, ίσως να 'ταν κόκκινη. Σαν…

Με άσπρο και με μαύρο. | #Topic_Week

Σαν «ταπεινός ζωγραφίσκος της σειράς» Μπλέκω μαύρο με λίγο άσπρο στην παλέτα μου Μέχρι το γκρι να ξεπροβάλει δειλά δειλά απ’ τον συνδυασμό Μόνο αυτό το χρώμα ξέρω, μου φτάνει, ισχυρίζομαι. Όλες οι μέρες γκρίζες είναι για μας τους καλλιτέχνες Μόνο έτσι έχει νόημα η τέχνη μας, αποφασίζω κάθε βράδυ Σαν ταινία του τριάντα φαντάσου…

Χρώματα χημικά.| #Topic_Week

Αναίσθητο με λένε, συχνά, που προσπερνώ τις ορέξεις τους , απαξιωτικά τυφλός, ακατάληπτα αδιάφορος. Δεν αμφιβάλλω για την ακρίβεια με την οποία μετριέται, σύμφωνα μ’ αυτές, το πλάνο των ημερών τους, όμως μόνο χρώματα παχιά με συγκινούν, χρώματα μ’ αρώματα τοξικά, χρώματα που μπορώ στα δάκτυλα ν’αναμείξω, σαν λάσπες να αλείψω στις πληγές και το…

Κάποια Χριστούγεννα. | #This_Is_Christmas

Κάποια Χριστούγεννα άλλαξα και έγινα εγώ. Αν έτσι είμαι. Στόλισα το δέντρο με την μαμά μου και δεν γκρίνιαξα ότι είμαι κουρασμένη. Έβαλα χριστουγεννιάτικα τραγούδια -από εκείνα που της αρέσουν- και μιλήσαμε. Κάποια Χριστούγεννα άλλαξα και έγινα εγώ. Αν έτσι είμαι. Αποφάσισα να δώσω ευκαιρίες και να προσπαθήσω για κάτι που δεν ξέρω αν θα…

Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων. |#This_Is_Christmas

Ένα ακόμα τσιγάρο έκοβε την ανάσα μου. Μέρες γιορτών, λέει, κάθε άνθρωπος εκεί έξω τέτοιες μέρες θα έχει σίγουρα έντονα συναισθήματα να διαχειριστεί. Άλλος χαίρεται, άλλος λυπάται, άλλος ίσως αδιαφορεί. Κάποιοι περιμένουν πώς και πώς αυτές τις μέρες να τις περάσουν να την οικογένειά τους, με χαρά προετοιμάζουν τα οικογενειακά τραπέζια και κάνουν σχέδια για…

Γιορτές απάτης. | #This_Is_Christmas

Επίτρεψέ μου να σε τοποθετήσω στους γιορτινούς δρόμους της πρωτεύουσας. Δεν πιστεύω να έχεις χάσει τέτοιο θέαμα... Από τα μέσα Νοεμβρίου στην Αθήνα, αίφνης, γίνεται μια μικρή έκρηξη φωτός που μένει για κάμποσο καιρό μέχρι να επιστρέψει η καθιερωμένη της γκριζίλα. Πιάσε με, λοιπόν, από το χέρι και έλα να περπατήσουμε μαζί για λίγο. Θα είναι…

The one when Capitalism ate Christmas. | #This_Is_Christmas

Το ονομάζουμε δώρο και είναι υλικό, είναι το νούμερο ένα, το βασικό «εργαλείο» των Χριστουγέννων. Παίρνει μορφές πολλές και διαφορετικές. Βγαίνει σε μεγάλο, σε μικρό, μα και σε τεράστιο μέγεθος. Ίσως να τρώγεται, ίσως να φοριέται, ίσως να παίζεις με αυτό. Είναι από αυτά τα πράγματα που σπάνε και χαλάνε εύκολα, μα μην ανησυχείς γιατί…