Ένα Άγγιγμα Αλλιώτικο | #Topic_Week

Στιγμές απελπισίας, ένα άγγιγμα στο μεταξύ, δεν ξέρεις τι να σκεφτείς και τι να νιώσεις. Προτιμάς όλα να γίνουν σκοτεινά και αχνά. Περπατάς σε ομίχλη.Θες να αγγίξεις και να αγγιχτείς αλλά φοβάσαι, τόσο πολύ. Μήπως χάσεις και μήπως χαθείς.

Η Έκτη Αδελφή | #Topic_Week

Οι πέντε αδελφές μου πολύ αγαπούν να με ανακρίνουν πού και πού, ειδικά όταν τους μαρτυρώ το μελλον.  «Μα πώς το ξέρεις πως θα γίνει;», με ρώτησε ένα απόγιομα η Ορ και πετάρισαν τα βλέφαρά της απορημένα, στην προσπάθειά τους να ξεδιαλύνουν το μυστήριο. «Τι είδες και σε τάραξε;».  «Τίποτε», τα μάτια μου τα σφράγισαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η Έκτη Αδελφή | #Topic_Week».

Αφή, ο βασιλιάς των αισθήσεων | #Topic_Week

Αφή. Η αίσθηση που αναπτύσσουμε στη ζωή μας πριν από όλες τις άλλες, ήδη από έμβρυα, και όμως παράλληλα η αίσθηση που έχουμε στερηθεί περισσότερο. Δε μιλάω μόνο για τις επίκαιρες συνθήκες, αλλά και για τη ζωή μας γενικά. Σκεφτείτε το, και ειδικά όσο μεγαλώνουμε. Ως ενήλικες, πόσες φορές έχουμε κάνει κάποιον μια δυνατή καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Αφή, ο βασιλιάς των αισθήσεων | #Topic_Week».

Η αγαπημένη μου αίσθηση | #Topic_Week

Η ζωή μας δύσκολη και επίπονη, μα οι αισθήσεις μας είναι τα εργαλεία της επιβίωσής μας. Οσμή, γεύση, αφή, ακοή και όραση είναι οι βασικές αισθήσεις μας αλλά εγώ θεωρώ πως η σημαντικότερη και κρυφή είναι η ηδονή.

Γεύμα νησιώτικης πλαγιάς | #Topic_Week

Υπό το παραλήρημα της ζέστηςμάσησα κλωνάρι από θυμάρι,το συμπυκνωμένο άρωμα πικρόλόγχισε το μυαλό μου με τα ηλιοκαμμένα βράχια,τους αλμυρούς ανέμουςκαι το ξανθωπό τοπίο.

Κάτι, κάπως, ίσως ποιητικό | #Topic_Week

Η Λούνα ξεροκαταπίνει, πίνει ακόμη μια γουλιά καφέ. Είναι αρκετά νευρική τις τελευταίες μέρες. Κάνει ζέστη έξω. Έβαλε καφέ στο μπολ με τα δημητριακά πριν, καταλάθος. Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, σκέφτεται όλα όσα πρέπει να κάνει, όλα αυτά που έχουν συμβεί, νιώθει αδύναμη και κουρασμένη.

Ο κύκλος και το περιθώριο | #Topic_Week

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το περιθώριο έχει δύο εκδοχές: Ή έχεις το περιθώριο, ή είσαι στο περιθώριο. Διαφορετικές σημασίες, μα η σύνδεση είναι αξιοπρόσεκτη.

Wallflower | #Topic_Week

Όταν ήμουν μικρή πήγαινα για χορό. Κάναμε διάφορες χορογραφίες γνωστών pop τραγουδιών της εποχής και εγώ πάντα βρισκόμουν στις πίσω σειρές- γεγονός που καθιστούσε αδύνατο για τη μαμά μου να με τραβήξει ωραίες φωτογραφίες όταν ερχόταν να με καμαρώσει στις καλοκαιρινές παραστάσεις, για τις οποίες δουλεύαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Δεν καταλάβαινα τότεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Wallflower | #Topic_Week».

Οι παραλίγο | #Topic_Week

Φύγανε πλέον όλοιγνωστοί και άγνωστοιξέμεινα,ζαλισμένος απ’ το ποτόσκέφτηκατους παραλίγο. Τον έρωτα που ξέφευγε,πάντοτε για λίγοτις νύχτες που απέφευγα,για το επόμενο πρωίαγάπη που δεν μοίρασα,μην χρειαστεί αλλού. Όταν η σιγουριά με άφησεμόνο, παρατημένοόλοι τους γύρισαν πικροί,θύματα δίχως αντίρρησητης ευκολίας που διάλεξαχωρίς να μου ταιριάζει. Photography Credits: Kornilia H.

Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week

Είναι απότομο, το σκασμένο, είναι εκεί για να σου πονάει την ψυχή ολόκληρη, δεν κάνει μισές δουλειές. Έχοντας αποκτήσει εικοσαετή περίπου «εμπειρία» στο θέμα θέλω να πω κάνα δύο από τις «αλήθειες» μου. Είναι γλυκόπικρο το περιθώριο, που λες. Nαι μεν μόνος σου πορίζεσαι -και πονάει πολύ αυτό- όμως σου δείχνει πολλά πράγματα. H παρατηρητικότητάΣυνεχίστε να διαβάζετε «Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week».

Το περιθώριο ενός κενού | Topic_Week

Σπρώχνω στο περιθώριοδεκάδες μικρά πράγματα,πέτρες περιττές που περιστοιχίζουν το χωράφι,ένα μυαλό που οργώνω με ό,τι μένει,λάσπη από τεχνητά καθαρό χώμα.

Κείμενο γραμμένο σε ροζ χαρτοπετσέτα – Ίσως μια μαρτυρία | Women’s Week

Disclaimer: Δεν βάζω όλους τους άντρες στο ίδιο τσουβάλι, ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί υπέροχοι εκεί έξω, αλλά τώρα δε μιλάμε για αυτούς, μιλάμε για τους άλλους.(Και ίσως λίγο trigger warning)

Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

Για την Ημέρα της… Δημιουργού, 8/3.       Αιδοιο-δ’ηνία     Όταν στις κλίνες των λεξικών πάψουν οι μήτρες να γεννούν υστερίεςκαι η αιδώς αποκληρώσει το παιδί που έκρυψε ανάμεσα στα πόδια μας,τότε ίσως κρυφτούν οι ταλαντωτές πεοπαλινδρομήσεωναπ’ τη σκιά των υ-πέρλ-αμπρων ωοθηκών μας.~~~~

Έργα τέχνης οι γυναίκες | Women’s Week

Έργα τέχνης οι γυναίκες Με την Κραυγή του Munch να κρύβεται στα φοβισμένα τους μάτιαΜε την λαχτάρα τους για την τρυφερότητα του Φιλιού του KlimtΜε τον δυναμισμό της Ελευθερίας που οδηγεί τον λαό του Delacroix

Καθημερινός σεξισμός | Women’s Week

Φεμινισμός είναι η ριζοσπαστική αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι άνθρωποι. ~ Cheris Kramarae Έχω ακούσει πολλούς να αναρωτιούνται γιατί κάνουμε τόσο μεγάλο θέμα την ημέρα της γυναίκας. Γιατί δεν υπάρχει μέρα του άντρα; Έχω ακούσει εξίσου πολλούς να λένε ότι «όλη αυτή η ιστορία με το φεμινισμό γίνεται πολύ μεγάλο θέμα». Γιατί δε μιλάει κανείςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Καθημερινός σεξισμός | Women’s Week».

Η Δευτερόπλαστη | Women’s Week

Ήρθες στον κόσμο δεύτερη, φτιαγμένη από το πλευρό του πρώτου, γιατί η θέσησου είναι στο πλευρό του.Η σάρκα σου, ένα κομμάτι με ιδιοκτησία, εν τέλει.

Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

IΤον τοκετό εσύ ανέχεσαιΓι’αυτό είσαι ξεχωριστή για μέναΤίποτα δεν θα σε άλλαζεΔιότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την αγάπη σου

Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

Ξύπνα! Καινούρια μέρα, μια νέα μάχη.  Μην παραδίδεις τα όπλα· μοιάζουν που μοιάζουν παιδικές σφεντόνες μπροστά στα δικά τους. Για πρωινό τι θα φας; Ορίστε, ΦΑΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. Μελάτο, αφού μιλάμε για «αμελέτητους».  Κι ας είναι δύσπεπτος. Και ας στριμώχνεται στου στομάχου τα τοιχώματα, όπως στριμώχνουν οι νταήδες του αθώα παλικάρια σε χαντάκια. 

Σινεμάτικ εφιάλτης | #Topic_Week

Εφιάλτες, εφιάλτης, ωραία λέξη… περίπου. Είναι σαν όλα αυτά τα άσχημα που έχει η ζωή, σε πονάνε αλλά και τα ποθείς στα κρυφά. Ξέρεις… αυτά τα τραχιά πτωτικά αισθήματα που κάνουν ηχώ. Ο εφιάλτης, λοιπόν, είναι μια λέξη σχετικά προβλέψιμη, ίσως ακόμη και ζεστή.

Γυναίκα | #Topic_Week

Κόβω κομμάτια από το σώμα μου και τα κολλάω στον τοίχοΘα έλεγε κανείς πως δημιουργώ τέχνηΜα εγώ ξέρω ότι η τέχνη βρίσκεται σε αυτό που απομένεικαι στέκεται όρθιο και πολεμά και αντιστέκεται

Παρειδωλία | #Topic_Week

Παρειδωλία: /ουσ. ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Προϊόν της παρειδωλίας είναι αυτό το μακρόστενο πρόσωπο με το ορθάνοιχτο στόμα και τα ορθάνοιχτα μάτια κάπου ανάμεσα στα «νερά» του παρκέ πατώματος του δωματίου σου, η γυναικεία μορφή με το πονηρό βλέμμα που σχηματίζειΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παρειδωλία | #Topic_Week».

Ξύπνα και ξόρκισε | #Topic_Week

Πώς ορίζεις τον εφιάλτη;Είναι αυτό που ο καθένας φοβάται περισσότερο; Είναι αυτό που ζει χωρίς να μπορεί να ξεφύγει; Είναι αυτό που δε θέλει να κλείσει τα μάτια για να το δει;

Κενά σκεπάσματα | #Topic_Week

Δεν ήρθες ποτέ να κοιμηθούμε μαζί. Ούτε στον πόνο,ας ήταν η αγκαλιά παρηγοριάχωμένη στα σεντόνια θα σκέπαζεκάθε νυσταγμένη μας σκέψη.

Εφιαλτική διαδρομή | #Topic_Week

Μακρύς λευκός διάδρομος. Το πάτωμα είναι από μάρμαρο και τα σχέδιά του με αποσυντονίζουν. Κάθε βήμα και τρεις πόρτες. Μια ευθεία, μια δεξιά και μια αριστερά. Πάντα πρέπει να διαλέξω, κάτι που με φοβίζει περισσότερο και απ’ το θάνατο. Τουλάχιστον αυτός δεν ρωτάει να διαλέξεις.

Άσε με μόνο | #Topic_Week

Τα κουδούνια, με μικρούς λεπτούς ήχους, σημαδεύουν τις στιγμές στον αέρα. Άσχετοι ήχοι, σαν παρασυρμένα φύλλα στην ροή του, κατακάθονται μέσα μου σαν να πέφτουν σε πηγάδι. Αναπνέω το κρύο προσπαθώντας να γευτώ την φυσική υφή της σιωπής… Mόνο θροΐσματα και φυσήματα ακούγονται, πιο πολύ τονίζοντας παρά διασπώντας την ηρεμία. Είμαι μόνος, κάθε εικόνα εσώκλειστηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Άσε με μόνο | #Topic_Week».

Το γλέντι | #Topic_Week

Από τις κόκκινες και μπλε βουλίτσες που βλέπω όταν κλείνω τα μάτια μου, μεταφέρομαι στην πραγματικότητα του υποσυνείδητου.Αυτή η πραγματικότητα μοιάζει λίγο με την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, αλλά τη ζω με κάθε μου ανάσα.Βρίσκομαι σε μια σούβλα, γυμνή πάνω από μια αναζωπυρωμένη φωτιά. Γύρω μου βλέπω δαίμονες. Όχι κόκκινους μινώταυρους, δαιμονικές ψυχές μεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το γλέντι | #Topic_Week».

Νοσταλγία | #Topic_Week

Είσαι και εσύ από αυτούςΣαν εμένα και εκείνονΠου ζούμε μέσα από τις ζωές που δε ζούμεΝοσταλγούμε τις στιγμές των άλλων γιατί πιστεύουμε πως έτσι θα έπρεπε να είναι και οι δικές μας

Το Πιόνι | #Topic_Week

Στέκω μπροστά στη θάλασσα σαστισμένος,τα κύματα χόρευαν μπροστά μου ράθυμαπροτού με παρασύρουν απρόθυμαστην επόμενη φουριόζα μέρα.

Ο Ερμαφρόδιτος | #Topic_Week

Ήρεμος σήμερα ο αέρας, η βλάστηση σε συνδυασμό με τον καταγάλανο ουρανό διαμορφώνουν αξεπέραστες αισθήσεις. Αφημένος στη μέθη που προκαλείται από τα φυτά, τα ζώα και τις μυρωδιές που απαρτίζουν το τοπίο και ακολουθώντας το μονοπάτι που επιτόπου αποφασίζω την πορεία του, αρχίζω να νιώθω μια δροσιά ανεξήγητη. Σαν κοντά μου να υπάρχει νερό.