Κάτι, κάπως, ίσως ποιητικό | #Topic_Week

Η Λούνα ξεροκαταπίνει, πίνει ακόμη μια γουλιά καφέ. Είναι αρκετά νευρική τις τελευταίες μέρες. Κάνει ζέστη έξω. Έβαλε καφέ στο μπολ με τα δημητριακά πριν, καταλάθος. Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, σκέφτεται όλα όσα πρέπει να κάνει, όλα αυτά που έχουν συμβεί, νιώθει αδύναμη και κουρασμένη. Παίζει με το στυλό της και συνειδητοποιεί πολύ αργά πως…

Ο κύκλος και το περιθώριο | #Topic_Week

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το περιθώριο έχει δύο εκδοχές: Ή έχεις το περιθώριο, ή είσαι στο περιθώριο. Διαφορετικές σημασίες, μα η σύνδεση είναι αξιοπρόσεκτη. Αυτός που βρίσκεται στο περιθώριο δεν έχει και πολλά να χάσει.Έχεις ευκαιρίες να ζήσεις εντός του «κύκλου», αλλά ποιος μπαίνει εκεί μέσα τώρα.Τα χαμηλά φώτα ευνοούν το σκοτάδι, μόνο…

Wallflower | #Topic_Week

Όταν ήμουν μικρή πήγαινα για χορό. Κάναμε διάφορες χορογραφίες γνωστών pop τραγουδιών της εποχής και εγώ πάντα βρισκόμουν στις πίσω σειρές- γεγονός που καθιστούσε αδύνατο για τη μαμά μου να με τραβήξει ωραίες φωτογραφίες όταν ερχόταν να με καμαρώσει στις καλοκαιρινές παραστάσεις, για τις οποίες δουλεύαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Δεν καταλάβαινα τότε…

Οι παραλίγο | #Topic_Week

Φύγανε πλέον όλοιγνωστοί και άγνωστοιξέμεινα,ζαλισμένος απ’ το ποτόσκέφτηκατους παραλίγο. Τον έρωτα που ξέφευγε,πάντοτε για λίγοτις νύχτες που απέφευγα,για το επόμενο πρωίαγάπη που δεν μοίρασα,μην χρειαστεί αλλού. Όταν η σιγουριά με άφησεμόνο, παρατημένοόλοι τους γύρισαν πικροί,θύματα δίχως αντίρρησητης ευκολίας που διάλεξαχωρίς να μου ταιριάζει. Σίσυφος Photography Credits: Kornilia H.

Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week

Είναι απότομο, το σκασμένο, είναι εκεί για να σου πονάει την ψυχή ολόκληρη, δεν κάνει μισές δουλειές. Έχοντας αποκτήσει εικοσαετή περίπου "εμπειρία" στο θέμα θέλω να πω κάνα δύο από τις "αλήθειες" μου. Είναι γλυκόπικρο το περιθώριο, που λες. Nαι μεν μόνος σου πορίζεσαι -και πονάει πολύ αυτό- όμως σου δείχνει πολλά πράγματα. H παρατηρητικότητά…

Το περιθώριο ενός κενού | Topic_Week

Σπρώχνω στο περιθώριοδεκάδες μικρά πράγματα,πέτρες περιττές που περιστοιχίζουν το χωράφι,ένα μυαλό που οργώνω με ό,τι μένει,λάσπη από τεχνητά καθαρό χώμα. Δεκάδες ανάγκες σιωπηλές με κοιτούνμε σκούρα, μυστηριώδη μάτια,κρυμμένοι οφθαλμοί στα βάτα των ορίων,αγκάθια από «αν», ξεραμένα χόρτα από «όχι»και πεταμένα κλαδιά από «δεν πρόλαβα».Και το μυαλό μου μένει στρωτό,απέριττα απλοποιημένο, ένα μακρύ άδειο πεδίο,σκαμμένο με…

Κείμενο γραμμένο σε ροζ χαρτοπετσέτα – Ίσως μια μαρτυρία | Women’s Week

Disclaimer: Δεν βάζω όλους τους άντρες στο ίδιο τσουβάλι, ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί υπέροχοι εκεί έξω, αλλά τώρα δε μιλάμε για αυτούς, μιλάμε για τους άλλους.(Και ίσως λίγο trigger warning) Αυτά. Που λέτε, την ώρα που πήγαινα να γράψω μια ποιητικότατη ωδή στο πλάσμα αυτό που είναι η γυναίκα (δεν θα προσπαθήσω να τη χαρακτηρίσω,…

Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

Για την Ημέρα της… Δημιουργού, 8/3.       Αιδοιο-δ’ηνία     Όταν στις κλίνες των λεξικών πάψουν οι μήτρες να γεννούν υστερίεςκαι η αιδώς αποκληρώσει το παιδί που έκρυψε ανάμεσα στα πόδια μας,τότε ίσως κρυφτούν οι ταλαντωτές πεοπαλινδρομήσεωναπ’ τη σκιά των υ-πέρλ-αμπρων ωοθηκών μας.~~~~ Κάνει σε καμία/κανέναν εντύπωση γιατί η λέξη υστερία μοιάζει τόσο με τη λέξη «υστέρα»(στα…

Έργα τέχνης οι γυναίκες | Women’s Week

Έργα τέχνης οι γυναίκες Με την Κραυγή του Munch να κρύβεται στα φοβισμένα τους μάτιαΜε την λαχτάρα τους για την τρυφερότητα του Φιλιού του KlimtΜε τον δυναμισμό της Ελευθερίας που οδηγεί τον λαό του Delacroix Με την κομψότητα του Κοριτσιού με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι του VermeerΜε την ένταση των κηλίδων του PollockΜε την οριοθετημένη έκφραση…

Όπως θέλει… | Women’s Week

Κοιτιέμαι στον καθρέφτη και βυθίζωμια υπόσταση παράλληλο φύλλο,σαν συμπαγές διεπιφανειακό αίσθημα,σε παύση. Παγώνω το βλέμμα,ακίνητο πρόσωπο,σκάβω να βρω τις κρυμμένες πτυχές,να βρω ό,τι αγνοώ καθημερινά μεσ’τον θόρυβο.Νιώθω λευκή σαν γάλα μια χορδή να με διαπερνά,νερουλιάζοντας το σχήμα, την ιδεά.Αλλά παίρνω ανάσα ξανάκαι βλέπω, με την γλυκιά γεύση της περασμένης παύσης,καμία διαφορά σε εμένα,μα μόνο στην…

Καθημερινός σεξισμός | Women’s Week

Φεμινισμός είναι η ριζοσπαστική αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι άνθρωποι. ~ Cheris Kramarae Έχω ακούσει πολλούς να αναρωτιούνται γιατί κάνουμε τόσο μεγάλο θέμα την ημέρα της γυναίκας. Γιατί δεν υπάρχει μέρα του άντρα; Έχω ακούσει εξίσου πολλούς να λένε ότι "όλη αυτή η ιστορία με το φεμινισμό γίνεται πολύ μεγάλο θέμα". Γιατί δε μιλάει κανείς…

Η Δευτερόπλαστη | Women’s Week

Ήρθες στον κόσμο δεύτερη, φτιαγμένη από το πλευρό του πρώτου, γιατί η θέσησου είναι στο πλευρό του.Η σάρκα σου, ένα κομμάτι με ιδιοκτησία, εν τέλει. Εύα σε ονόμασαν τότε. Ενσαρκώνεις την ολότητα της έννοιας της αμαρτίας, για έναμήλο που δεν έπρεπε να δαγκώσεις. Γίνεσαι η πρώτη εχθρός της ιστορίας. Το γυμνό σου αίμα θεωρείται αμαρτωλό…

Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

IΤον τοκετό εσύ ανέχεσαιΓι'αυτό είσαι ξεχωριστή για μέναΤίποτα δεν θα σε άλλαζεΔιότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την αγάπη σου IIΙστορική η αντοχή που σε διακατέχειΣαν όλους τους στρατούς του κόσμο μαζίΜόνο που ζείς, που υπάρχεις ο άνθρωπος κέρδισεΓιατί εσύ είσαι το γένος, εσύ είσαι η βάση IIIΑπερίγραπτη η έμπνευση κάθε γυναίκαςΔιότι η ύπαρξή σου επιβεβαιώνει…

Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

Ξύπνα! Καινούρια μέρα, μια νέα μάχη.  Μην παραδίδεις τα όπλα· μοιάζουν που μοιάζουν παιδικές σφεντόνες μπροστά στα δικά τους. Για πρωινό τι θα φας; Ορίστε, ΦΑΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. Μελάτο, αφού μιλάμε για «αμελέτητους».  Κι ας είναι δύσπεπτος. Και ας στριμώχνεται στου στομάχου τα τοιχώματα, όπως στριμώχνουν οι νταήδες του αθώα παλικάρια σε χαντάκια.  Μήπως εφιάλτης…

Σινεμάτικ εφιάλτης | #Topic_Week

Εφιάλτες, εφιάλτης, ωραία λέξη... περίπου. Είναι σαν όλα αυτά τα άσχημα που έχει η ζωή, σε πονάνε αλλά και τα ποθείς στα κρυφά. Ξέρεις... αυτά τα τραχιά πτωτικά αισθήματα που κάνουν ηχώ. Ο εφιάλτης, λοιπόν, είναι μια λέξη σχετικά προβλέψιμη, ίσως ακόμη και ζεστή. Εφιάλτης, καταρχάς, σημαίνει ότι θα καταφέρω να κοιμηθώ το βράδυ, ότι…

Γυναίκα | #Topic_Week

Κόβω κομμάτια από το σώμα μου και τα κολλάω στον τοίχοΘα έλεγε κανείς πως δημιουργώ τέχνηΜα εγώ ξέρω ότι η τέχνη βρίσκεται σε αυτό που απομένεικαι στέκεται όρθιο και πολεμά και αντιστέκεται Δεν είμαστε έργα τέχνης, να κοιτάτεΔεν είμαστε πεδία μάχηςΟύτε και βραβεία,να μάχεστε στο όνομά μας ΔΕΝ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ Τα κορμιά μας δεν…

Παρειδωλία | #Topic_Week

Παρειδωλία: /ουσ. ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Προϊόν της παρειδωλίας είναι αυτό το μακρόστενο πρόσωπο με το ορθάνοιχτο στόμα και τα ορθάνοιχτα μάτια κάπου ανάμεσα στα "νερά" του παρκέ πατώματος του δωματίου σου, η γυναικεία μορφή με το πονηρό βλέμμα που σχηματίζει…

Ξύπνα και ξόρκισε | #Topic_Week

Πώς ορίζεις τον εφιάλτη;Είναι αυτό που ο καθένας φοβάται περισσότερο; Είναι αυτό που ζει χωρίς να μπορεί να ξεφύγει; Είναι αυτό που δε θέλει να κλείσει τα μάτια για να το δει; Είναι αυτό που απρόσκλητο επισκέπτεται τον πιο στενό χώρο, τις πιο βαθιές σου σκέψεις; Τι είναι για 'σένα ο εφιάλτης;Όποιος και να είναι,…

Κενά σκεπάσματα | #Topic_Week

Δεν ήρθες ποτέ να κοιμηθούμε μαζί. Ούτε στον πόνο,ας ήταν η αγκαλιά παρηγοριάχωμένη στα σεντόνια θα σκέπαζεκάθε νυσταγμένη μας σκέψη. Ούτε στη χαρά,κάθε στιγμή που σχεδιάζαμεο ένας στο βλέμμα του άλλουδεν είδε το κενό μας να κλείνει. Ούτε στο παρελθόν,κάθε νύχτα μας χώριζε απρόθυμακάθε επόμενο πρωί πάσχιζαπως ξεμάκρυνες τόσο να δεχτώ. Ούτε στο μέλλον,δυο βράδια…

Εφιαλτική διαδρομή | #Topic_Week

Μακρύς λευκός διάδρομος. Το πάτωμα είναι από μάρμαρο και τα σχέδιά του με αποσυντονίζουν. Κάθε βήμα και τρεις πόρτες. Μια ευθεία, μια δεξιά και μια αριστερά. Πάντα πρέπει να διαλέξω, κάτι που με φοβίζει περισσότερο και απ' το θάνατο. Τουλάχιστον αυτός δεν ρωτάει να διαλέξεις. Φως ελάχιστο. Ίσα ίσα βλέπω στο μισό μέτρο. Αρχίζω να…

Άσε με μόνο | #Topic_Week

Τα κουδούνια, με μικρούς λεπτούς ήχους, σημαδεύουν τις στιγμές στον αέρα. Άσχετοι ήχοι, σαν παρασυρμένα φύλλα στην ροή του, κατακάθονται μέσα μου σαν να πέφτουν σε πηγάδι. Αναπνέω το κρύο προσπαθώντας να γευτώ την φυσική υφή της σιωπής... Mόνο θροΐσματα και φυσήματα ακούγονται, πιο πολύ τονίζοντας παρά διασπώντας την ηρεμία. Είμαι μόνος, κάθε εικόνα εσώκλειστη…

Το γλέντι | #Topic_Week

Από τις κόκκινες και μπλε βουλίτσες που βλέπω όταν κλείνω τα μάτια μου, μεταφέρομαι στην πραγματικότητα του υποσυνείδητου.Αυτή η πραγματικότητα μοιάζει λίγο με την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, αλλά τη ζω με κάθε μου ανάσα.Βρίσκομαι σε μια σούβλα, γυμνή πάνω από μια αναζωπυρωμένη φωτιά. Γύρω μου βλέπω δαίμονες. Όχι κόκκινους μινώταυρους, δαιμονικές ψυχές με…

Νοσταλγία | #Topic_Week

Είσαι και εσύ από αυτούςΣαν εμένα και εκείνονΠου ζούμε μέσα από τις ζωές που δε ζούμεΝοσταλγούμε τις στιγμές των άλλων γιατί πιστεύουμε πως έτσι θα έπρεπε να είναι και οι δικές μας Να σου πω κάτι;Δεν έχουν ιδέα πώς πρέπει να ζουνΟύτε εσύ έχεις και δεν χρειάζεται πολύ ώρα κάποιος για να το καταλάβειΌταν μιλάς…

Το Πιόνι | #Topic_Week

Στέκω μπροστά στη θάλασσα σαστισμένος,τα κύματα χόρευαν μπροστά μου ράθυμαπροτού με παρασύρουν απρόθυμαστην επόμενη φουριόζα μέρα. Το βλέμμα μου διέσχισε την ακτή,μήπως στην αφρισμένη άμμο κρύφτηκετο φως μιας αυγής πλακωμένης από νύχτεςγεμάτες σιωπή και θολό ουρανό. Γύρω μου ήχοι στη σίγαση,στον επίμονο αέρα παγιδεύονταιμα πριν το κύμα τους ξεβγάλει χάνονται,αν ήταν ποτέ να ακουστούν. Ανάμεσα…

Ο Ερμαφρόδιτος | #Topic_Week

Ήρεμος σήμερα ο αέρας, η βλάστηση σε συνδυασμό με τον καταγάλανο ουρανό διαμορφώνουν αξεπέραστες αισθήσεις. Αφημένος στη μέθη που προκαλείται από τα φυτά, τα ζώα και τις μυρωδιές που απαρτίζουν το τοπίο και ακολουθώντας το μονοπάτι που επιτόπου αποφασίζω την πορεία του, αρχίζω να νιώθω μια δροσιά ανεξήγητη. Σαν κοντά μου να υπάρχει νερό. Μετά…

Ο Καταρράκτης | #Topic_Week

Τα βήματα δεν ενδιαφέρουν τα πιασίματα,όσα γλιστερά αποτρέπουν την ιστορία να κυλίσει ομαλά.Καθώς περπατάς, σταματάς,και λόγω της πολλής δυσανεξίας για όσα ανόητασε διοχετεύουν,γυρνάς πίσω αντίθετα στο ρεύμα. Το να μετράς ανάποδα τις στιγμέςμοιάζει σαν να ζουλάς χαλασμένο σταφύλι ανάμεσα στα χείλη,αλλά καθώς δεν σε ενδιαφέρεικάθε τι, έτσι, μοιάζει ενδιαφέρον.Τραβάς τα πόδια κόντρα στο ποτάμικαι αφήνεις…

H Ρουλέτα | #Topic_Week

Κρατάω τη Μπίλια σφιχτά, νιώθω κάθε της καμπύληΖεσταίνεται το χέρι μου, ιδρώνωΘέλω τόσο πολύ να φτάσει σε εκείνο το σημείο, θέλω να μπορούσα να την κατευθύνω εγώ σφίγγοντάς την περισσότεροΦυσάω τη γροθιά μου και τη ρίχνωΤότε αρχίζει το τρελό παιχνίδι, η ρουλέτα στριφογυρνάει και η Μπίλια αλλάζει θέσεις συνεχώςΧαίρομαι και εκνευρίζομαι αλλεπάλληλα, μέσα σε μερικά…

Τι όρισε η φύση τελικά; | #Topic_Week

Δεν υπάρχουν φύλα στην αγάπη.Μονάχα «φίλα» και από δίπλα ένα «με». Ή φύλλα. Ενός τετραδίου νοτισμένου με δάκρυα ή αρώματα που σαν τα κύματα την άμμο και τα βότσαλα, έτσι κι αυτά, σκεπάζουν προστατευτικά, σκόρπια γράμματα και συγκινήσεις. Δε χωρά η βία στην αγάπη.  Το αίμα δεν πρέπει να χυθεί από πληγές ερωτευμένων, μονάχα γιατί η αγάπη τους…

Το κενό των φευγαλέων κορμιών | #Topic_Week

Δεν θυμάμαι τι έκαιγε περισσότερο·το παραδομένο από τον πόθο βλέμμα σουή τα χείλη μου καθώς κούρνιαζανσε όποια σπιθαμή ζωής έβγαζε το κορμί σου. Δεν κράτησα ποτέ ημερολόγιοτων δαχτύλων που πάνω μου γραπώθηκανκι ’ανέβασαν την τρεμάμενη καρδιάμέχρι τα μαύρα παλλόμενα μάτια μου. Δεν ένιωσα ποτέ πνιγμένοςστον χείμαρρο των μαλλιών σουγιατί η πυξίδα στην ανάσα σουμε ξέβγαλε…

Βαριές ανάσες, ζεστή ομίχλη | #Topic_Week

Το στήθος μου ημιβυθισμένο σε παγωμένο υγρό,απόσταγμα από κολλώδεις αναμνήσεις,το τρυπά πτώση σε καστανά μάτια.Νήματα μαύρες καμπύλες σηκώνονται και σφίγγουν τα ένστικτά μου,αναδύεται η μορφή σώματος στα περιγράμματα τους,σχοινιά που δένουν τα πλευρά μου και μου περνάν λαβίδα στον λαιμό,παγωμένο αιχμηρό μέταλλο που κατεβαίνει και γλείφει τα σωθικά μου. Δέχομαι το χαστούκι σαν πυρωμένα κύματα,το…