Φουντούκι κι επανάσταση. | #Topic_Week

Ήταν από τις πιο άσχημες κούπες που έχω δει. Χρώμα μπεζ που ξεθωριάζει και ράγισμα στην άκρη του χείλους. Μια μυρωδιά φουντουκιού ανακατεμένη με καφέ έφτασε με απαλά κύματα στα ρουθούνια μου. Ακούμπησε την κούπα στα χέρια μου και με κοίταζε επίμονα μέχρι να κατεβάσω την πρώτη γουλιά. Ίσως για πρώτη φορά η γεύση του καφέ να ήταν το ίδιο όμορφη με το άρωμα του. Με τις ακτίνες του ηλίου να χτυπάνε την πορσελάνη της, η κούπα φάνταζε πλέον ροζ και το ράγισμα της είχε μετατραπεί σε μικρό σχέδιο από χρυσάφι. Αυτός, έκατσε δίπλα μου, ακούμπησε μαλακά το κεφάλι του στα πόδια μου και τρίβοντας τη μύτη του στο μπούτι μου με έκανε να αναρωτιέμαι αν προσπαθεί να πάρει τζούρα από τον καφέ ή από το δέρμα μου… Συνεχίστε την ανάγνωση Φουντούκι κι επανάσταση. | #Topic_Week

Η ευωδία της μουσικής. | #Topic_Week

Οι μυρωδιές (κάποιες φορές) μάς ταξιδεύουν, μας γαληνεύουν και ξυπνούν μέσα μας όμορφα συναισθήματα που ίσως να είχαμε ξεχάσει. Το ίδιο ακριβώς κάνουν και τα τραγούδια προσεγγίζοντας όμως, όχι την αίσθηση της όσφρησης, αλλά της ακοής. Τι γίνεται όμως όταν αυτά τα δύο στοιχεία συναντηθούν; Συνεχίστε την ανάγνωση Η ευωδία της μουσικής. | #Topic_Week

Με τη μυρωδιά σου… | #Topic_Week

Προτού φύγεις και χαθείς, κάπου μεταξύ πραγματικού κι απίθανου
φρόντισα και τράβηξα μια γερή τζούρα από τη μυρωδιά σου.
Θέλησα, βλέπεις, με τις φρούδες ελπίδες ενός έρωτα που είχε από καιρό εκλείψει να αναζωπυρώσω φλόγες κάτω στα βάθη του ωκεανού. Συνεχίστε την ανάγνωση Με τη μυρωδιά σου… | #Topic_Week

Ο καθένας με τη μυρωδιά του.

Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι οι μνήμες και τα συναισθήματα επανέρχονται πιο έντονα με τις μυρωδιές; Όχι με τα τοπία, ούτε με τα τραγούδια – αλλά με τα αρώματα. Χωρίς να μπορούμε να προσδιορίσουμε το πώς μοιάζει το καθένα, όταν τα μυρίσουμε ξέρουμε αμέσως με τι και ποιον έχουμε συνδέσει το καθένα. Συνεχίστε την ανάγνωση Ο καθένας με τη μυρωδιά του.

Αποκοιμισμένοι πόθοι.

Τις βραδιές που η αϋπνία δανείζεται το πρόσωπό σου
και το παραδομένο μου κορμί νοσταλγεί την αγκαλιά σου
νιώθω τις μνήμες μου να πνίγονται
στον γεννημένο από απόσταση ωκεανό. Συνεχίστε την ανάγνωση Αποκοιμισμένοι πόθοι.

Η μυρωδιά μου. | #Topic_Week

Έχοντας πάνω μου την οσμή της
Διαφέρω από τον έξω κόσμο
Κλεισμένος μες στην τρύπα μου μα θέλω να βγω έξω
Μπας και καταφέρω να μιλήσω με κάποιον άλλο. Συνεχίστε την ανάγνωση Η μυρωδιά μου. | #Topic_Week

Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

Κάθε μυρωδιά πάντα κάτι μας θυμίζει. Πόσες φορές κάναμε τη βόλτα μας ένα μεσημέρι Κυριακής και νιώσαμε να μυρίζει όλη η γειτονιά από ένα ωραίο φαγητό, χωρίς να το σκεφτούμε μας ήρθαν στο μυαλό τα φαγητά της γιαγιάς μας. Περπατώντας στο δρόμο σε όλους μας έχει τύχει να έρθει στη μύτη μας ένα άρωμα που να μας θυμίσει κάποιον άνθρωπο ή μια περίοδο της ζωής μας. Συνεχίστε την ανάγνωση Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week