Κάτι, κάπως, ίσως ποιητικό | #Topic_Week

Η Λούνα ξεροκαταπίνει, πίνει ακόμη μια γουλιά καφέ. Είναι αρκετά νευρική τις τελευταίες μέρες. Κάνει ζέστη έξω. Έβαλε καφέ στο μπολ με τα δημητριακά πριν, καταλάθος. Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, σκέφτεται όλα όσα πρέπει να κάνει, όλα αυτά που έχουν συμβεί, νιώθει αδύναμη και κουρασμένη. Παίζει με το στυλό της και συνειδητοποιεί πολύ αργά πως…

Ο κύκλος και το περιθώριο | #Topic_Week

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το περιθώριο έχει δύο εκδοχές: Ή έχεις το περιθώριο, ή είσαι στο περιθώριο. Διαφορετικές σημασίες, μα η σύνδεση είναι αξιοπρόσεκτη. Αυτός που βρίσκεται στο περιθώριο δεν έχει και πολλά να χάσει.Έχεις ευκαιρίες να ζήσεις εντός του «κύκλου», αλλά ποιος μπαίνει εκεί μέσα τώρα.Τα χαμηλά φώτα ευνοούν το σκοτάδι, μόνο…

Wallflower | #Topic_Week

Όταν ήμουν μικρή πήγαινα για χορό. Κάναμε διάφορες χορογραφίες γνωστών pop τραγουδιών της εποχής και εγώ πάντα βρισκόμουν στις πίσω σειρές- γεγονός που καθιστούσε αδύνατο για τη μαμά μου να με τραβήξει ωραίες φωτογραφίες όταν ερχόταν να με καμαρώσει στις καλοκαιρινές παραστάσεις, για τις οποίες δουλεύαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Δεν καταλάβαινα τότε…

Οι παραλίγο | #Topic_Week

Φύγανε πλέον όλοιγνωστοί και άγνωστοιξέμεινα,ζαλισμένος απ’ το ποτόσκέφτηκατους παραλίγο. Τον έρωτα που ξέφευγε,πάντοτε για λίγοτις νύχτες που απέφευγα,για το επόμενο πρωίαγάπη που δεν μοίρασα,μην χρειαστεί αλλού. Όταν η σιγουριά με άφησεμόνο, παρατημένοόλοι τους γύρισαν πικροί,θύματα δίχως αντίρρησητης ευκολίας που διάλεξαχωρίς να μου ταιριάζει. Σίσυφος Photography Credits: Kornilia H.

Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week

Είναι απότομο, το σκασμένο, είναι εκεί για να σου πονάει την ψυχή ολόκληρη, δεν κάνει μισές δουλειές. Έχοντας αποκτήσει εικοσαετή περίπου "εμπειρία" στο θέμα θέλω να πω κάνα δύο από τις "αλήθειες" μου. Είναι γλυκόπικρο το περιθώριο, που λες. Nαι μεν μόνος σου πορίζεσαι -και πονάει πολύ αυτό- όμως σου δείχνει πολλά πράγματα. H παρατηρητικότητά…

Το περιθώριο ενός κενού | Topic_Week

Σπρώχνω στο περιθώριοδεκάδες μικρά πράγματα,πέτρες περιττές που περιστοιχίζουν το χωράφι,ένα μυαλό που οργώνω με ό,τι μένει,λάσπη από τεχνητά καθαρό χώμα. Δεκάδες ανάγκες σιωπηλές με κοιτούνμε σκούρα, μυστηριώδη μάτια,κρυμμένοι οφθαλμοί στα βάτα των ορίων,αγκάθια από «αν», ξεραμένα χόρτα από «όχι»και πεταμένα κλαδιά από «δεν πρόλαβα».Και το μυαλό μου μένει στρωτό,απέριττα απλοποιημένο, ένα μακρύ άδειο πεδίο,σκαμμένο με…