Παλέτα δίχως χρώματα. | #Topic_Week

Άλλοτε αγαπούσα πολύ τα χρώματα. Τα γύρευα σε κάθε τι που αγαπούσα και τα έθετα ως αναγκαίο στοιχείο για κάθε τι που κατηγοριοποιούσα ως όμορφο. Μου άρεσε να θαυμάζω τα ηλιοβασιλέματα και να αγναντεύω με τις ώρες μπλε μάτια που θύμιζαν φουρτουνιασμένο πέλαγος. Και δεν θα πω ψέματα, ακόμα χαζεύω τα ηλιοβασιλέματα κι ακόμα δενΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παλέτα δίχως χρώματα. | #Topic_Week».

Σπάνια χρώματα. | #Topic_Week

Δεν θα σου πω για το γαλάζιο του ουρανού και το μπλε της θάλασσας Ούτε για το τετριμμένο κόκκινο του πάθους, το λευκό των σύννεφων και το μοβ του ηλιοβασιλέματος.

Η ελπίδα έχει χρώμα πράσινο. | #Topic_Week

Το πρίσμα με το οποίο έβλεπα τον κόσμο ήταν πάντα πράσινο. Δεν ξέρω αν φταίει το πράσινο των ματιών με τα οποία ήρθα στον κόσμο, πάντως από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η σκέψη μου είχε πάντα αυτό το χρώμα. Κανένα άλλο χρώμα δε συμβολίζει τόσο την ελπίδα και την αναγέννηση. Κάθε χειμώνα ηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η ελπίδα έχει χρώμα πράσινο. | #Topic_Week».

Almost Blue. | #Topic_Week

Σεντόνια ποτισμένα με θάλασσα απομεινάρια μιας άλλης τρικυμίας μπλέκονται άτσαλα με το γυμνό σου σώμα και με τραβάνε πίσω στο ναυάγιο.

Το χρώμα της μοναξιάς. |#Topic_Week

Αν είχε χρώμα η μοναξιά μου ίσως να ‘ταν άσπρη. Σαν τους τοίχους των δωματίων που με κλείνουν. Σαν τα σεντόνια του κρεβατιού που με πνίγουν. Άσπρη σαν τις κόλλες Α4 που στεγάζουν τον πόνο μου και κουβαλούν τον καημό μου. Ή και όχι.

Με άσπρο και με μαύρο. | #Topic_Week

Σαν «ταπεινός ζωγραφίσκος της σειράς» Μπλέκω μαύρο με λίγο άσπρο στην παλέτα μου Μέχρι το γκρι να ξεπροβάλει δειλά δειλά απ’ τον συνδυασμό Μόνο αυτό το χρώμα ξέρω, μου φτάνει, ισχυρίζομαι.