Ανοίγω το φως

Ανοίγω το φως,διώχνω το σκοτάδι οι άνθρωποι υπερόπτεςκοιτάνε μιλάνε όλα τα ξέρουν(!) ικανοί να φτάσουν το τέλειομα αποφασισμένοι να μείνουν στο εύκολο.

Άλεξ – Ανδρός

Περίεργη ετοιμολογία, με όλα αυτά που συμβαίνουν, με κάνει και αναρωτιέμαι.«Άλεξ» σημαίνει «προστασία από» & «ανδρός».Μα γιατί να συνδυάσουν αυτές τις λέξεις και να φτιάξουν ένα ανδρικό όνομα;

W | Topic-U

Η ψυχολογία λέει πως o εγκέφαλος διαγράφει τα πιο τραυματικάγεγονότα, αλλά εγώ θυμάμαι• δεν θυμάμαι πάντα, αλλά μια στοτόσο εμφανίζεται κάτι μπροστά μου που πατά τα σωστά-λάθοςκουμπιά στο μυαλό μου και τα θυμάμαι όλα. Πρώτη φορά πουθυμήθηκα ήμουν έκτη δημοτικού και βρήκα ένα λεύκωμα από τονηπιαγωγείο, με μια σημείωση της δασκάλας “μιλήστε στην κόρησας, δενΣυνεχίστε να διαβάζετε «W | Topic-U».

H Κόρη της Κολάσεως

Κοχλάζει από καιρό μέσα στο ψέμα της.  Κάθε μπουρμπουλήθρα του παραβρασμένου της πολτού  μαρτυρά κι από έναν όλεθρο∙  κάτι βουλιάζει εντός της,  λιώνει και παραδίδεται στο βυθό του ελέους της. 

Πύρινες Σκέψεις

Στη γη του δήμου, ο δήμος ο πραγματικός μαζί με τη γη παραγκωνίζονται. Για της ενέργειας την «ανάγκη». Παντού στάχτη όμως οι ηγεμόνες όλα σωστά τα καναν’, λεν’.

Τέσσερα στοιχεία

Σήμερα η ρουτίνα άλλαξε. Ο ήχος κλήσης με ξύπνησε στο καλύτερο σημείο, όχι το ξυπνητήρι, το αφεντικό καλεί όμως. 《Έλα, τι έγινε; Γιατί; Αύριο οχτώμιση; Ντάξει ντάξει. Προσπάθησα να του απαντήσω, ελπίζω να τα κατάφερα, ηρεμία, ρεπό, ξεκούραση. Δύο ώρες μετά ξυπνάω σαν να μην κουράστηκα ποτέ στη ζωή μου.

«Δεν πρέπει να πιάνω (τόσο) χώρο»

Η περίπτωση του μόλις 14χρονου κοριτσιού που πέθανε λόγω ιατρικού λάθους κατά την τοποθέτηση δακτυλίου στομάχου, με πόνεσε ίσως λίγο περισσότερο απ’ όλα τα γεγονότα της επικαιρότητας. Ίσως γιατί μου πάτησε έναν δικό μου κάλο. Όσο και να μεγαλώσαμε πλέον, να ωριμάσαμε, να αγαπάμε το σώμα μας, είναι τόσο εύκολο ένα οποιοδήποτε γεγονός (πόσο μάλλονΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Δεν πρέπει να πιάνω (τόσο) χώρο»».

Φετίχ και κοινωνία

Η ερωτική δραστηριότητα κάθε ανθρώπου είναι αχανής και υπερβολικά ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση. Προσωπικά, θεωρώ πως ο καθένας μας πρέπει να σπάσει τα σεξουαλικά του ταμπού και να αναζητήσει, να εκπληρώσει (πάντα με σεβασμό και συναίνεση) τα φετίχ που υποβόσκουν στην ερωτική του σκέψη. Ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που κρύβουν την αρεσκεία τους καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Φετίχ και κοινωνία».

Aνεμελιά με μυρωδιά σφετερισμού

1)Από το ειδικό στο γενικό ή το αντίθετο; Τι σημασία έχει; Πάλι αύριο στης έξι και μισή δουλεύω και η πλάτη μου πονάει. Βλέπεις, η οικοδομή δεν είναι καναπές, δεν σου δίνει λεφτά αν δεν βγάλεις αίμα. Ακόμα το πόδι μου πονάει απ’ όταν έπεσα από τη σκαλωσιά, αλλά η δουλειά δουλειά. Η μάνα μουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Aνεμελιά με μυρωδιά σφετερισμού».

Nature Morte

Παρθένα, από βελούδο κεντημένα χείλη,ακουμπισμένα μονάχα απ’ τ’ απαλό αγέρι,δεν έχουν να δαγκάσουν παρηγοριάς μαντήλι.Τις πίκρες που γεύτηκαν, ποιος να τις ξέρει… Παλάμες άδειες από ταίρι που δε βρήκαν, αγνές δυο τούφες που ανεμίζουν με χάρη.Ξεραμένα μάτια που βρεγμένα γινήκαν’με δάκρυα, βροχή για ένα χέρσο χορτάρι. Κλαίνε που η θάλασσα στέγνωσε πάλι,που τα βουνά απ’Συνεχίστε να διαβάζετε «Nature Morte».

Κείμενο γραμμένο σε ροζ χαρτοπετσέτα – Ίσως μια μαρτυρία | Women’s Week

Disclaimer: Δεν βάζω όλους τους άντρες στο ίδιο τσουβάλι, ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί υπέροχοι εκεί έξω, αλλά τώρα δε μιλάμε για αυτούς, μιλάμε για τους άλλους.(Και ίσως λίγο trigger warning)

Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

Για την Ημέρα της… Δημιουργού, 8/3.       Αιδοιο-δ’ηνία     Όταν στις κλίνες των λεξικών πάψουν οι μήτρες να γεννούν υστερίεςκαι η αιδώς αποκληρώσει το παιδί που έκρυψε ανάμεσα στα πόδια μας,τότε ίσως κρυφτούν οι ταλαντωτές πεοπαλινδρομήσεωναπ’ τη σκιά των υ-πέρλ-αμπρων ωοθηκών μας.~~~~

Κρατική βία in a nutshell

«Η απρόσωπη εξάρτηση γίνεται πιο καταπιεστική γιατί, ενώ περιορίζεται η φυσική βία, τη θέση της παίρνει η εσωτερίκευση της βίας δια μέσου της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου. Γι’ αυτό υποστηρίζεται ότι το κράτος δεν είναι μόνο το μονοπώλιο της βίας, αλλά και η πηγή της»-Krohn-Hansen 1994:378  Τα σύγχρονα έθνη-κράτη μονοπωλούν τη βία. Ο νόμος τουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Κρατική βία in a nutshell».

Η Δευτερόπλαστη | Women’s Week

Ήρθες στον κόσμο δεύτερη, φτιαγμένη από το πλευρό του πρώτου, γιατί η θέσησου είναι στο πλευρό του.Η σάρκα σου, ένα κομμάτι με ιδιοκτησία, εν τέλει.

Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

IΤον τοκετό εσύ ανέχεσαιΓι’αυτό είσαι ξεχωριστή για μέναΤίποτα δεν θα σε άλλαζεΔιότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την αγάπη σου

Η Αρχή της Ποίησης

Πριν αρχίσω, ας βγάλω κάποια πράγματα από τη μέση. Αυτό ΔΕΝ είναι ποίημα. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για αυτό, αφενός εγώ δεν είμαι ποιητής. Ο κύριος λόγος είναι ότι τώρα δεν είναι καιρός για ποιήματα, ακόμα και να είναι όμως, αυτά έχουν γραφτεί και ξεχαστεί καιρό τώρα. Βρίσκω παρηγοριά να καλύπτω τους δικούς μου στίχουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η Αρχή της Ποίησης».

Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

Ξύπνα! Καινούρια μέρα, μια νέα μάχη.  Μην παραδίδεις τα όπλα· μοιάζουν που μοιάζουν παιδικές σφεντόνες μπροστά στα δικά τους. Για πρωινό τι θα φας; Ορίστε, ΦΑΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. Μελάτο, αφού μιλάμε για «αμελέτητους».  Κι ας είναι δύσπεπτος. Και ας στριμώχνεται στου στομάχου τα τοιχώματα, όπως στριμώχνουν οι νταήδες του αθώα παλικάρια σε χαντάκια. 

Γυναίκα | #Topic_Week

Κόβω κομμάτια από το σώμα μου και τα κολλάω στον τοίχοΘα έλεγε κανείς πως δημιουργώ τέχνηΜα εγώ ξέρω ότι η τέχνη βρίσκεται σε αυτό που απομένεικαι στέκεται όρθιο και πολεμά και αντιστέκεται

Παρειδωλία | #Topic_Week

Παρειδωλία: /ουσ. ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Προϊόν της παρειδωλίας είναι αυτό το μακρόστενο πρόσωπο με το ορθάνοιχτο στόμα και τα ορθάνοιχτα μάτια κάπου ανάμεσα στα «νερά» του παρκέ πατώματος του δωματίου σου, η γυναικεία μορφή με το πονηρό βλέμμα που σχηματίζειΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παρειδωλία | #Topic_Week».

Τοξική θετικότητα

Αυτόν τον όρο τον χρησιμοποιώ όλο και περισσότερο όσο προχωρώ στις σπουδές ψυχολογίας και μάλιστα ένα παραπάνω αυτή τη δύσκολη εποχή της γνωστής και μη εξαιρετέας πανδημίας. Ναι, αυτό που σοφά ονομάζεται «τοξική θετικότητα», υπάρχει. Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλες τις κοινωνίες ή μόνο σε αυτές όπως η δική μας, αλλά παρατηρώ μια τάσηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τοξική θετικότητα».

Τους ζυγούς λύσατε!

-Πάνε δυο ώρες που κλειστήκαμε στο ασανσέρ. Τι θα γίνει, Ηρακλή, μου λες;  -Τι βαράς; Είναι ώρα αιχμής κι όλοι λείπουν. Ποιος περιμένεις να σ’ ακούσει;  Ποιος περιμένω να μ’ ακούσει γενικά; -Σωστά, όλοι οι γειτόνοι εργάζονται, μόνο εγώ νοικοκυρούλα χαρωπή.  -Και με τι αφεντικό, και με τι μισθό! Ίσα ίσα προλαβαίνεις να ξεπαγώσεις το κοτόπουλο, μέχρι να γυρίσει ηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τους ζυγούς λύσατε!».

Δύσκολες μέρες. Κάθε μέρα εικόνες φρίκης. «Για το καλό μας» είπαν. Άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, τα μεροκάματα τους, δε γνωρίζουν αν αύριο θα έχει φαγητό το τραπέζι τους. Προσπαθούν να σπείρουν το φόβο, τον πανικό. Ο φόβος όμως γίνεται θυμός, οργή.

Τα κορίτσια και οι φιγούρες.

Όταν άκουσα ένα κοριτσάκι, μόλις δώδεκα χρονών, να υποστηρίζει ότι δεν τρώει τίποτα και ότι δεν της αρέσει τίποτα, και ύστερα τη δασκάλα του να αναφέρει εμπιστευτικά ότι έχει εντοπίσει προβλήματα με τη διατροφή και την εμφάνισή της, ένιωσα μέσα μου κάτι να καταρρέει… Ένιωσα το χρόνο να πηγαίνει πίσω, σε ένα άλλο κοριτσάκι τουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τα κορίτσια και οι φιγούρες.».

Για κάθε γυναίκα, για κάθε άνθρωπο

Ας μιλήσουμε για τη σημασία των λέξεων.Ας πάρουμε για παράδειγμα το «όχι». Αρνητική απόφανση σε κάποιο ερώτημα. Μπορεί να εκφραστεί λεκτικά, μέσω κάποιου νεύματος, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και μέσω της απουσίας οποιασδήποτε καταφατικής απόκρισης στο εν λόγω ερώτημα.

Βικτώρια

Αφιερωμένο στη μητέρα μου, ιατρό της πρώτης γραμμής της μάχης με τον κορωνοϊό, για την ονομαστική της εορτή (11/11).  Βικτώρια, Βικτώριαπου όνομα ομορφότερο-ηλίου φαεινότερο-στην πλάση άλλος κανείς! 

Χειμώνας και καραντίνα.

Ο χειμώνας μπήκε επιτέλους στην πόλη. Κάθε βράδυ ο αέρας χτυπάει με μανία τα παραθυρόφυλλα. Οι άνθρωποι περπατούν στους δρόμους. Δεν ξέρω αν είναι χαρούμενοι, θλιμμένοι, θυμωμένοι. Προσπαθώ να τους παρατηρώ αλλά δυσκολεύομαι.

Ταξί! Ταξί!

Σε κατακλέβει. Κρατάει ρέστα για την πάρτη του. Δεν είναι το ρημάδι το εικοσάλεπτο που σου λείπει τόσο απεγνωσμένα απ’ την τσέπη, αλλά θες ο άλλος να σου φερθεί επαγγελματικά και να μη σε εκμεταλλεύεται στρογγυλοποιώντας την ταρίφα, ούτε να κάνει κύκλους επίτηδες για μια διαδρομή που είναι καθαρή ευθεία έτσι ώστε να κερδίσει χρόνοΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ταξί! Ταξί!».