Άλεξ – Ανδρός

Περίεργη ετοιμολογία, με όλα αυτά που συμβαίνουν, με κάνει και αναρωτιέμαι.«Άλεξ» σημαίνει «προστασία από» & «ανδρός».Μα γιατί να συνδυάσουν αυτές τις λέξεις και να φτιάξουν ένα ανδρικό όνομα; Το αρσενικό να απωθήσει το ίδιο του το φύλο, με στόχο την υπεράσπιση ενός θύματος, πιθανότατα γυναίκας.Μου θυμίζει ήρωα παραμυθιού.Φαίνεται πως οι αρχαίοι γνώριζαν ότι ο κύριος…

W | Topic-U

Η ψυχολογία λέει πως o εγκέφαλος διαγράφει τα πιο τραυματικάγεγονότα, αλλά εγώ θυμάμαι• δεν θυμάμαι πάντα, αλλά μια στοτόσο εμφανίζεται κάτι μπροστά μου που πατά τα σωστά-λάθοςκουμπιά στο μυαλό μου και τα θυμάμαι όλα. Πρώτη φορά πουθυμήθηκα ήμουν έκτη δημοτικού και βρήκα ένα λεύκωμα από τονηπιαγωγείο, με μια σημείωση της δασκάλας “μιλήστε στην κόρησας, δεν…

H Κόρη της Κολάσεως

Κοχλάζει από καιρό μέσα στο ψέμα της.  Κάθε μπουρμπουλήθρα του παραβρασμένου της πολτού  μαρτυρά κι από έναν όλεθρο∙  κάτι βουλιάζει εντός της,  λιώνει και παραδίδεται στο βυθό του ελέους της.  Στην αλληλογραφία της δηλώνει διεύθυνση:  καζάνι υπ’ αριθμόν 3, οδός Κολάσεως.  Λαθραία τη βαστά η Γη που καλεί σπίτι της.  Ντυμένη πορφυρή, σ’ όλης της…

Πύρινες Σκέψεις

Στη γη του δήμου, ο δήμος ο πραγματικός μαζί με τη γη παραγκωνίζονται. Για της ενέργειας την "ανάγκη". Παντού στάχτη όμως οι ηγεμόνες όλα σωστά τα καναν', λεν'. Βήμα βήμα θα το όλο κτήσουμε ξανά, για του μέλλοντος την ύπαρξη Δίνουμε ό,τι έχουμε και δεν φτάνει, αυτός είναι ο αιώνιος πόλεμος των "από κάτω" Αφού…

Τέσσερα στοιχεία

Σήμερα η ρουτίνα άλλαξε. Ο ήχος κλήσης με ξύπνησε στο καλύτερο σημείο, όχι το ξυπνητήρι, το αφεντικό καλεί όμως. 《Έλα, τι έγινε; Γιατί; Αύριο οχτώμιση; Ντάξει ντάξει. Προσπάθησα να του απαντήσω, ελπίζω να τα κατάφερα, ηρεμία, ρεπό, ξεκούραση. Δύο ώρες μετά ξυπνάω σαν να μην κουράστηκα ποτέ στη ζωή μου. Ώρα για βόλτα, πρώτη στάση,…

«Δεν πρέπει να πιάνω (τόσο) χώρο»

Η περίπτωση του μόλις 14χρονου κοριτσιού που πέθανε λόγω ιατρικού λάθους κατά την τοποθέτηση δακτυλίου στομάχου, με πόνεσε ίσως λίγο περισσότερο απ' όλα τα γεγονότα της επικαιρότητας. Ίσως γιατί μου πάτησε έναν δικό μου κάλο. Όσο και να μεγαλώσαμε πλέον, να ωριμάσαμε, να αγαπάμε το σώμα μας, είναι τόσο εύκολο ένα οποιοδήποτε γεγονός (πόσο μάλλον…

Φετίχ και κοινωνία

Η ερωτική δραστηριότητα κάθε ανθρώπου είναι αχανής και υπερβολικά ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση. Προσωπικά, θεωρώ πως ο καθένας μας πρέπει να σπάσει τα σεξουαλικά του ταμπού και να αναζητήσει, να εκπληρώσει (πάντα με σεβασμό και συναίνεση) τα φετίχ που υποβόσκουν στην ερωτική του σκέψη. Ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που κρύβουν την αρεσκεία τους και…

Σώμα βιωμένο (Μια εισαγωγή)

Το σώμα, ουσιαστικό ή «ουσιαστικό», ένα σώμα. Το σώμα είναι ζωντανό, το σώμα μου είναι εγώ και το σώμα σου είναι εσύ.Το σώμα, μια μικρή ιστορία. Κάθε σώμα έχει. Ζούμε σε ένα κόσμο που θεωρούμε τοσώμα κάτι ξεχωριστώ από εμάς σαν έναν έτοιμο πηλό που εμείς έχουμε τηνδυνατότητα να επεξεργαστούμε στο ελάχιστό. Τα πάντα είναι…

Στο χέρι μας

Ίσως γίνουμε καλύτεροι,όταν οι εχθροί νικηθούνοι φωνές σωπάσουντα παιδιά συνετιστούν. Ίσως τα πράγματα ηρεμήσουνμε την αναγκαία καθοδήγηση,φυσικά για το καλό μαςφυσικά χωρίς εμάς.Ίσως εντέλει χαλαρώσουμεόταν μεθύσουμε αρκετάαπό ποτά κερασμένα,χρεωμένα διπλά στους απέναντι.Ίσως βρούμε συντροφιάστους εικονικούς μας φίλουςαγκιστρωμένοι από τα κινητάπιανόμαστε όλοι στο ίδιο δίχτυ.(Είναι τουλάχιστον αυτό παρήγορο.)Ίσως πάλι γίνουμε χειρότεροιίσως τα πράγματα ξεφύγουνίσως δεν ηρεμήσουμε…

Aνεμελιά με μυρωδιά σφετερισμού

1)Από το ειδικό στο γενικό ή το αντίθετο; Τι σημασία έχει; Πάλι αύριο στης έξι και μισή δουλεύω και η πλάτη μου πονάει. Βλέπεις, η οικοδομή δεν είναι καναπές, δεν σου δίνει λεφτά αν δεν βγάλεις αίμα. Ακόμα το πόδι μου πονάει απ' όταν έπεσα από τη σκαλωσιά, αλλά η δουλειά δουλειά. Η μάνα μου…

Nature Morte

Παρθένα, από βελούδο κεντημένα χείλη,ακουμπισμένα μονάχα απ’ τ’ απαλό αγέρι,δεν έχουν να δαγκάσουν παρηγοριάς μαντήλι.Τις πίκρες που γεύτηκαν, ποιος να τις ξέρει… Παλάμες άδειες από ταίρι που δε βρήκαν, αγνές δυο τούφες που ανεμίζουν με χάρη.Ξεραμένα μάτια που βρεγμένα γινήκαν’με δάκρυα, βροχή για ένα χέρσο χορτάρι. Κλαίνε που η θάλασσα στέγνωσε πάλι,που τα βουνά απ’…

Κείμενο γραμμένο σε ροζ χαρτοπετσέτα – Ίσως μια μαρτυρία | Women’s Week

Disclaimer: Δεν βάζω όλους τους άντρες στο ίδιο τσουβάλι, ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί υπέροχοι εκεί έξω, αλλά τώρα δε μιλάμε για αυτούς, μιλάμε για τους άλλους.(Και ίσως λίγο trigger warning) Αυτά. Που λέτε, την ώρα που πήγαινα να γράψω μια ποιητικότατη ωδή στο πλάσμα αυτό που είναι η γυναίκα (δεν θα προσπαθήσω να τη χαρακτηρίσω,…

Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

Για την Ημέρα της… Δημιουργού, 8/3.       Αιδοιο-δ’ηνία     Όταν στις κλίνες των λεξικών πάψουν οι μήτρες να γεννούν υστερίεςκαι η αιδώς αποκληρώσει το παιδί που έκρυψε ανάμεσα στα πόδια μας,τότε ίσως κρυφτούν οι ταλαντωτές πεοπαλινδρομήσεωναπ’ τη σκιά των υ-πέρλ-αμπρων ωοθηκών μας.~~~~ Κάνει σε καμία/κανέναν εντύπωση γιατί η λέξη υστερία μοιάζει τόσο με τη λέξη «υστέρα»(στα…

Κρατική βία in a nutshell

«Η απρόσωπη εξάρτηση γίνεται πιο καταπιεστική γιατί, ενώ περιορίζεται η φυσική βία, τη θέση της παίρνει η εσωτερίκευση της βίας δια μέσου της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου. Γι’ αυτό υποστηρίζεται ότι το κράτος δεν είναι μόνο το μονοπώλιο της βίας, αλλά και η πηγή της»-Krohn-Hansen 1994:378  Τα σύγχρονα έθνη-κράτη μονοπωλούν τη βία. Ο νόμος τους…

Η Δευτερόπλαστη | Women’s Week

Ήρθες στον κόσμο δεύτερη, φτιαγμένη από το πλευρό του πρώτου, γιατί η θέσησου είναι στο πλευρό του.Η σάρκα σου, ένα κομμάτι με ιδιοκτησία, εν τέλει. Εύα σε ονόμασαν τότε. Ενσαρκώνεις την ολότητα της έννοιας της αμαρτίας, για έναμήλο που δεν έπρεπε να δαγκώσεις. Γίνεσαι η πρώτη εχθρός της ιστορίας. Το γυμνό σου αίμα θεωρείται αμαρτωλό…

Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

IΤον τοκετό εσύ ανέχεσαιΓι'αυτό είσαι ξεχωριστή για μέναΤίποτα δεν θα σε άλλαζεΔιότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την αγάπη σου IIΙστορική η αντοχή που σε διακατέχειΣαν όλους τους στρατούς του κόσμο μαζίΜόνο που ζείς, που υπάρχεις ο άνθρωπος κέρδισεΓιατί εσύ είσαι το γένος, εσύ είσαι η βάση IIIΑπερίγραπτη η έμπνευση κάθε γυναίκαςΔιότι η ύπαρξή σου επιβεβαιώνει…

Νεφέλη

Οι στίχοι πέταξαν μακριά,έγιναν καθρέφτης ικανόςσε μάτια πρόθυμα να δείξει,λάμψεις ξένων μεγαλείων. Σαγήνευσαν μυαλά επιρρεπήσε άλλων τα πρωτεία,έτσι ποτέ δεν πρόλαβαννα φτάσουν στο δικό τους βάθρο.Μα είναι το μελάνι πρόσκαιρο,οι ποιητές μικροίτην αύρα άλλων ανώνυμωννα κρύψουν στο σκοτάδι.Το βλέμμα δεν χαμήλωσεςστης εξουσίας το χέριτο νου σου δεν συγκράτησανσε εκβιαστικά κελιά.Φωνή δεν ξέρω αν ύψωσεςσε όσους…

Η Αρχή της Ποίησης

Πριν αρχίσω, ας βγάλω κάποια πράγματα από τη μέση. Αυτό ΔΕΝ είναι ποίημα. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για αυτό, αφενός εγώ δεν είμαι ποιητής. Ο κύριος λόγος είναι ότι τώρα δεν είναι καιρός για ποιήματα, ακόμα και να είναι όμως, αυτά έχουν γραφτεί και ξεχαστεί καιρό τώρα. Βρίσκω παρηγοριά να καλύπτω τους δικούς μου στίχους…

Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

Ξύπνα! Καινούρια μέρα, μια νέα μάχη.  Μην παραδίδεις τα όπλα· μοιάζουν που μοιάζουν παιδικές σφεντόνες μπροστά στα δικά τους. Για πρωινό τι θα φας; Ορίστε, ΦΑΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. Μελάτο, αφού μιλάμε για «αμελέτητους».  Κι ας είναι δύσπεπτος. Και ας στριμώχνεται στου στομάχου τα τοιχώματα, όπως στριμώχνουν οι νταήδες του αθώα παλικάρια σε χαντάκια.  Μήπως εφιάλτης…

Γυναίκα | #Topic_Week

Κόβω κομμάτια από το σώμα μου και τα κολλάω στον τοίχοΘα έλεγε κανείς πως δημιουργώ τέχνηΜα εγώ ξέρω ότι η τέχνη βρίσκεται σε αυτό που απομένεικαι στέκεται όρθιο και πολεμά και αντιστέκεται Δεν είμαστε έργα τέχνης, να κοιτάτεΔεν είμαστε πεδία μάχηςΟύτε και βραβεία,να μάχεστε στο όνομά μας ΔΕΝ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ Τα κορμιά μας δεν…

Παρειδωλία | #Topic_Week

Παρειδωλία: /ουσ. ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Προϊόν της παρειδωλίας είναι αυτό το μακρόστενο πρόσωπο με το ορθάνοιχτο στόμα και τα ορθάνοιχτα μάτια κάπου ανάμεσα στα "νερά" του παρκέ πατώματος του δωματίου σου, η γυναικεία μορφή με το πονηρό βλέμμα που σχηματίζει…

Τοξική θετικότητα

Αυτόν τον όρο τον χρησιμοποιώ όλο και περισσότερο όσο προχωρώ στις σπουδές ψυχολογίας και μάλιστα ένα παραπάνω αυτή τη δύσκολη εποχή της γνωστής και μη εξαιρετέας πανδημίας. Ναι, αυτό που σοφά ονομάζεται "τοξική θετικότητα", υπάρχει. Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλες τις κοινωνίες ή μόνο σε αυτές όπως η δική μας, αλλά παρατηρώ μια τάση…

Τους ζυγούς λύσατε!

-Πάνε δυο ώρες που κλειστήκαμε στο ασανσέρ. Τι θα γίνει, Ηρακλή, μου λες;  -Τι βαράς; Είναι ώρα αιχμής κι όλοι λείπουν. Ποιος περιμένεις να σ’ ακούσει;  Ποιος περιμένω να μ’ ακούσει γενικά; -Σωστά, όλοι οι γειτόνοι εργάζονται, μόνο εγώ νοικοκυρούλα χαρωπή.  -Και με τι αφεντικό, και με τι μισθό! Ίσα ίσα προλαβαίνεις να ξεπαγώσεις το κοτόπουλο, μέχρι να γυρίσει η…

Δύσκολες μέρες. Κάθε μέρα εικόνες φρίκης. "Για το καλό μας" είπαν. Άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, τα μεροκάματα τους, δε γνωρίζουν αν αύριο θα έχει φαγητό το τραπέζι τους. Προσπαθούν να σπείρουν το φόβο, τον πανικό. Ο φόβος όμως γίνεται θυμός, οργή. Η αστυνομική βία σήμερα μας θυμίζει άλλες εποχές. Παντού καταστολή. Προσαγωγές άνευ λόγου,…

Τα κορίτσια και οι φιγούρες.

Όταν άκουσα ένα κοριτσάκι, μόλις δώδεκα χρονών, να υποστηρίζει ότι δεν τρώει τίποτα και ότι δεν της αρέσει τίποτα, και ύστερα τη δασκάλα του να αναφέρει εμπιστευτικά ότι έχει εντοπίσει προβλήματα με τη διατροφή και την εμφάνισή της, ένιωσα μέσα μου κάτι να καταρρέει... Ένιωσα το χρόνο να πηγαίνει πίσω, σε ένα άλλο κοριτσάκι του…

Για κάθε γυναίκα, για κάθε άνθρωπο

Ας μιλήσουμε για τη σημασία των λέξεων.Ας πάρουμε για παράδειγμα το "όχι". Αρνητική απόφανση σε κάποιο ερώτημα. Μπορεί να εκφραστεί λεκτικά, μέσω κάποιου νεύματος, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και μέσω της απουσίας οποιασδήποτε καταφατικής απόκρισης στο εν λόγω ερώτημα. Ας περάσουμε στην επόμενη λέξη. "Ισότητα". Το δικό μου όχι, έχει ίδια σημασία με το δικό…

Βικτώρια

Αφιερωμένο στη μητέρα μου, ιατρό της πρώτης γραμμής της μάχης με τον κορωνοϊό, για την ονομαστική της εορτή (11/11).  Βικτώρια, Βικτώριαπου όνομα ομορφότερο-ηλίου φαεινότερο-στην πλάση άλλος κανείς!  Βικτώρια, Βικτώρια,πλακούντα για ασπίδα μου,μου ‘δωσες, κορωνίδα μουμα και πνοή ζωής Βικτώρια, Βικτώρια, από τη μήτρα συντροφιά, σου στέλνω μεσ’ απ’ την καρδιάκουράγιο ώσπου να ‘ρθεις Βικτώρια, Βικτώρια, τη μάχη με…

Χειμώνας και καραντίνα.

Ο χειμώνας μπήκε επιτέλους στην πόλη. Κάθε βράδυ ο αέρας χτυπάει με μανία τα παραθυρόφυλλα. Οι άνθρωποι περπατούν στους δρόμους. Δεν ξέρω αν είναι χαρούμενοι, θλιμμένοι, θυμωμένοι. Προσπαθώ να τους παρατηρώ αλλά δυσκολεύομαι. Βρίσκω την ευκαιρία να κρύβω το πρόσωπό μου περπατώντας στο δρόμο. Μάσκα, γυαλιά ηλίου και κουκούλα. Κανείς δεν ξέρει αν κλαίω, αν…

Ταξί! Ταξί!

Σε κατακλέβει. Κρατάει ρέστα για την πάρτη του. Δεν είναι το ρημάδι το εικοσάλεπτο που σου λείπει τόσο απεγνωσμένα απ’ την τσέπη, αλλά θες ο άλλος να σου φερθεί επαγγελματικά και να μη σε εκμεταλλεύεται στρογγυλοποιώντας την ταρίφα, ούτε να κάνει κύκλους επίτηδες για μια διαδρομή που είναι καθαρή ευθεία έτσι ώστε να κερδίσει χρόνο…

Μη σηκωθείς

«Εγέρθουτου».Η πρώτη εντολή, τύπος γραμματικά ανύπαρκτος στις βιβλιογραφίες.«Εγέρθητι».Η δεύτερη εντολή, β’ ενικό πρόσωπο προστακτικής αορίστου του ρήματος «εγείρομαι».«Εγέρθητε», β’ πληθυντικό, θα ήταν το «σωστό» παράγγελμα των ποδοκίνητων δηλητηριωδών ερπετών πουαπ’ τη λαχτάρα τους για τη γλώσσα τη γερμανική,ξεχάσανε τη μητρική ελληνική τους… Τη γλώσσα εκείνη, στο όνομα της οποίας διέπραξαν τόσα και τόσα εγκλήματα,αφαίρεσαν ζωές,κηλίδωσαν…