Διαβάζοντας τις τελευταίες γραμμές, το έκλεισε με λύπη. Ο γεράκος δίπλα της την παρακολουθούσε χαμογελώντας. Σηκώθηκε από την καρεκλά του και την πλησίασε. Τράβηξε την καρέκλα που βρισκόταν στο πλάι της και σέρνοντας την, έκατσε δίπλα της. Άρχισε να τη ρωτάει για την ζωή της, τις σπουδές, για την δουλειά της…

Λοιπόν… η πιο κλασσική ερώτηση απ’ όλες: Τι θα έκανες αν ήξερες ότι σε λίγο καιρό θα πεθάνεις; Θα μου πεις: θα έκλαιγα όλη μέρα και θα πάθαινα κατάθλιψη. Ωραία θα σου πω ότι είχες 50% πιθανότητες να ζήσεις. Άντε 55% για μια νότα αισιοδοξίας.

Συμβαίνει να είμαι ένας από τους ανθρώπους που μαζεύονται υπέρ του δέοντος από το σύμπαν και τα όσα έχουν να κάνουν με αυτό. Κοιτώντας τον ουρανό, δεν λογίζομαι ρομαντικά ραντεβουδάκια και αγάπες υπό το φως του φεγγαριού. Μέχρι πρότινος η εικόνα του ουρανού συνεπαγόταν την ελάχιστη σημασία, πλην μέγεθος, της ύπαρξης μου. Κοιτώντας τον βραδινό …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ένα συλλογικό κείμενο από την ομάδα μας. Ένα απόσπασμα από τον καθένα μας, για κάθε μία ξεχωριστή μας γυναίκα. Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες της γης και του ουρανού. Σας ευχαριστούμε.

Αυτή σε γέννησε, μέσα από τα έγκατα της. Αυτή σε θρέφει. Χάρη σε αυτή έχεις ένα σπίτι το οποίο σε κρατάει ζωντανό. Εκείνη είναι που παράγει οξυγόνο για την πάρτη σου και που αποτρέπει κακά πράγματα από το να συμβούν σε εσένα.

Ποιο είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο; Ευκολάκι, θα μου πεις! Μα φυσικά οι σχέσεις των ανθρώπων. Όλες. Μερικές όμως είναι πιο ύπουλες από τις άλλες γιατί δίνουν μια εντελώς άλλη ψευδαίσθηση.

Δεν είμαστε, ούτε ήμασταν, κάποια ανώτερη ουσία μέσα σε απλές σάρκες, γιατί μια τέτοια αντίληψη είναι μια περίπτωση πανανθρώπινα υιοθετημένου εγωισμού. Θέλουμε κάτι παραπάνω, θέλουμε να είμαστε κάτι παραπάνω από πολλά άλλα «αντικείμενα». Θέλουμε να πιστεύουμε πως θα έχουμε ή θα προσεγγίζουμε κάτι παραπάνω από τη ζωή είτε όσο ζούμε, είτε αφού πεθάνουμε.

Ο χρόνος, λέει μια θεωρία, είναι σταθερός, προκαθορισμένος και αιώνιος κι εμείς είμαστε αυτοί που περνάμε από μέσα του. Απλά υπάρχει κι εμείς τον δρασκελίζουμε. Ένας δρόμος που πηγαίνει μόνο μπροστά και ό,τι και να γίνει, δεν υπάρχει η δυνατότητα να γυρίσεις πίσω, είσαι αναγκασμένος να περπατάς μόνο μπροστά, μέχρι το τέλος. Εύκολο θα ήταν, …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Έμπνευση: Τι είναι; Πώς μοιάζει; Έχει υπόσταση ή μήπως στο μυαλό μας είναι όλα; Πάντα αναρωτιόμουν πώς θα ήταν αν μπορούσα να τη δω… Κάτι μαγικό λαμβάνει χώρα την ώρα που εμπνεόμαστε. Μια σύγχυση αισθήσεων, αισθημάτων, αναμνήσεων… Μια δυσφορία, μια ζάλη και ξάφνου βρισκόμαστε στην επιφάνεια με ένα αίσθημα έκπληξης και διαύγειας.

Τι συμβαίνει με τους αριθμούς; Και γιατί τους αφήνουμε να εξουσιάζουν τη ζωή μας; «Σήμερα ήπια 4 καφέδες» εθισμένη. «Έφαγα 2 κρουασάν με σοκολάτα» δεν προσέχει τη διατροφή της. «Πρέπει να πίνουμε 2 λίτρα νερό την ημέρα»! Οι αριθμοί διευκρινίζουν. Υπάρχει το γενικό, υπάρχει και το ειδικό. Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη το συγκεκριμένο για να …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ρατσισμός (ράτσα/ razza = φυλή): Η αντίληψη ότι ένας λαός είναι ανώτερος ή κατώτερος από κάποιον άλλον, βασιζόμενη σε φυλετικές, βιολογικές, θρησκευτικές, σεξουαλικές, ιδεολογικές και κοινωνικές διαφορές και στερεότυπα. Τέτοιες συμπεριφορές συναντώνται, συνήθως, εις βάρος των μειονοτήτων, των αδύναμων, των διαφορετικών και γενικά των περιθωριακών ανθρώπων.

Το βλέμμα βυθισμένο στο προπατορικό αμάρτημα: τον απαγορευμένο καρπό της προσδοκίας γεύεται. Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου πέρασε πίστη κάποτε. – Κική Δημουλά, «Φωτογραφία 1948» Ένα κλικ, ένα άγγιγμα. Όποια συσκευή, όποιος τρόπος.

Τα χέρια μου ψάχνουν τυφλά δεξιά-αριστερά την πηγή του ήχου «Γρήγορα βρες το» διατάζω τον εαυτό μου. Αυτός ο ήχος είναι ενοχλητικός! Αρπάζω το κινητό και κλείνω το αναθεματισμένο ξυπνητήρι. Ανοίγω τα μάτια μου, έρχομαι στην πραγματικότητα. Κοιτάω το ρολόι 8 παρά είκοσι. Δουλειά. Όχι πάλι, συλλογίζομαι, άλλη μια μέρα χαμένη. Το πρόσωπο μου σκοτεινιάζει …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ήθελα από καιρό να γράψω ένα κείμενο για την κακοποίηση, ειδικότερα κατά των γυναικών, όμως κώλωνα. Έλεγα στον εαυτό μου να κάτσει στα αυγά του, εφόσον δεν το έχει βιώσει, γιατί δε θα μπορεί να το περιγράψει. Εξάλλου, πάντα προσπαθούσα να βρω δικαιολογίες γι’ αυτά που με δυσκόλευαν. Έτσι, με τη δικαιολογία ότι είναι ένα …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Το παρόν κείμενο δεν αποτελεί ούτε κάποιου είδους επιστημονική ανάλυση σε σχέση με τα (παρα)δικαστικά »δρώμενα», ούτε οιανδήποτε προσπάθεια φενακισμού. Απλά, λιτά και απέριττα είναι μια προσωπική δήλωση αηδίας ,που προσπάθησα αρκετά να αποφύγω είναι η αληθεία, δίοτι δεν ήθελα να γράψω κάτι παρωχυμένο ή ακομη χειρότερα ανακριβές!

Σαν μικρό παιδί πίστευα ότι, αν ένα μυαλό ανοίξει, δεν μπορεί να κλείσει ξανά. Αν συμβεί αυτό, τότε μάλλον ήταν μισάνοιχτο, έλεγα. Η μαγική λεξούλα ήταν εκείνο το «αλλά» (Δεν είμαι ρατσιστής/ομοφοβικός κλπ, αλλά…). Τότε έβλεπα μια μισάνοιχτη πορτούλα να κλείνει δειλά δειλά. Θεωρούσα ότι αν δεις την αλήθεια -όπως την ορίζει ο Πλάτωνας, τουλάχιστον- …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Οι άνθρωποι, ψάχνοντας την ευτυχία και την ολοκλήρωση, παίρνουν διαφορετικούς δρόμους. Επειδή δεν ακολουθούν το δρόμο που ακολουθείς εσύ, δεν σημαίνει ότι έχουν χαθεί. H. Jackson Brown, Jr., 1940-, Αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας Διαφορετικότητα: Μια λέξη, ένας ορισμός, μια τελείως εναλλακτική προσέγγιση για όλους. Διαφορετικότητα μπορεί να υπάρξει σε ό,τι μπορεί να αντιληφθεί ο νους σου. …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Τον Φεβρουάριο του 1943 η Επιτροπή Ρόζενμπεργκ με επικεφαλής τους αξιωματούχους ναζί Αλόις Μπρούνερ (Alois Brunner) και Ντίτερ Βισλιτσένι (Dieter Wisliceny) οργάνωσαν τις εκτοπίσεις των Εβραίων στα στρατόπεδα εξόντωσης, αφού τους περιόρισαν σε γκέτο στις συνοικίες τους και τους υποχρέωσαν να κρεμούν στο πέτο το «κίτρινο αστέρι» για να μην αποδράσουν. Σαν σήμερα, 15 Μαρτίου …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Σήμερα το πρωί έσκασε η είδηση ότι ο λαμπρότατος θεωρητικός επιστήμονας, Στήβεν Χόκινγκ, απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών. Δεν θα ήταν ακριβώς «σύμπαν», αν δεν κατοικούσαν εκεί οι άνθρωποι που αγαπάς. -Stephen Hawking

Με αφορμή την πρώτη έκδοση Βρετανικής εφημερίδας, της Daily Courant, στις 11 Μαρτίου του έτους 1702, θεώρησα πολύ ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία της εφημερίδας και πώς αυτή καθιερώθηκε ως μέσο επικοινωνίας και διάδοσης ειδήσεων και -κάποιες φορές- προπαγάνδας.

Για μια ακόμα φορά θα θίξω την αναισθησία σας, γιατί αυτή περισσότερο απ’ όλα τα άλλα με τρελαίνει. Δεν χρειάζεται να είσαι φιλόζωος, ούτε καν να έχεις ιδιαίτερη συνείδηση για να μπορείς να καταλάβεις πως το να αφαιρέσεις τη ζωή ενός πλάσματος με τον οποιοδήποτε τρόπο είναι απάνθρωπο. Κι επιτρέψτε μου να σας αφηγηθώ ένα περιστατικό …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο κόσμος είναι μια πύρινη λαίλαπα, μα αυτός κάθεται στον καναπέ αραχτός. Η κοιλάρα του εξέχει από την μπλούζα και μια μπίρα βρίσκεται στο χέρι του. Η τηλεόραση μπροστά του παίζει ειδήσεις. Σκέψου τον επιχειρηματία, με λεφτά και κύρος. Ή έναν απλό υπάλληλο με χρήματα ίσα να συντηρεί την οικογένεια του. Σκέψου τον να τρώει …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Καλώς ήρθες στο πάρτι μας, αγαπητέ επισκέπτη. Έχεις την τιμή να βρίσκεσαι στο μεγαλύτερο πάρτι του σύμπαντος! Κυριολεκτικά… Μιλάμε για 510.100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 7,442 δισεκατομμύρια καλεσμένους. Όλοι είμαστε καλεσμένοι στο πάρτι. 

Γνωστή είναι η πολιτική παρομοίωση του λύκου με τα πρόβατα. Τα τελευταία, σαν ένα κουβάρι, κατευθύνονται όπου τους επιδείξει ο αφέντης τους. Φοβούνται τα πάντα και δεν αντιστέκονται σε τίποτα. Η προσωπική τους βούληση έχει τεθεί στα χέρια ενός ανώτερου, ο οποίος μπορεί να τα οδηγήσει στο σφαγείο και εκείνα να οδευσουν με προθυμία στο …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Στο σχολείο της Ξένης πόλης, ο Άγνωστος έμαθε πως αν εργάζεται σκληρά και αν υπακούει στο αφεντικό του, αν δεν σηκώνει κεφάλι από τη δουλειά και αν είναι πιστός σαν σκύλος στην κυβέρνηση και τις αρχές της, θα κατακτήσει την απόλυτη ευδαιμονία. Γνωστή και ως «Το Αμερικανικό Όνειρο»

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία», γράφει ο Ανδρέας Κάλβος το 1824, στο ποίημα του «Εις Σάμον» και δεν μπορώ παρά να κουνήσω το κεφάλι συγκαταβατικά και να συνεχίσω την ανελεύθερη ζωούλα μου με το κεφάλι κατεβασμένο, υποταγμένη στις βουλήσεις και τις επιτάξεις ενός σατανά που κυριεύει τα μέσα μου. Μα, δεν φταίει κανένας άλλος. …

Συνεχίστε την ανάγνωση

“I’m living everyday like a hustle, another drug to juggle. Another day, another struggle.” –Notorious B.I.G. Κάθε μέρα είναι ένας αγώνας. Ένας αγώνας επιβίωσης, ένα μάθημα που πρέπει να διδαχθείς, ένα ναρκωτικό που πρέπει να πάρεις.

Ακούς εκείνο το γλοιώδες σφύριγμα. Προσπαθείς να μην δώσεις σημασία, παρά την αηδία που διαπερνά τα κόκαλά σου, μαζί με μια δόση φόβου. Το κάλεσμα αυτό, σαν σε κάποιο αδέσποτο, συνοδεύεται (σχεδόν πάντα) από κάποιο σχόλιο. Συνήθως έχει τη μορφή ερώτησης ενδιαφέροντος: Πού πας, κούκλα; Ή ρητορικής: Τι μωρό είσαι εσύ; Υπάρχουν, μάλιστα, φορές που …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Μια διεστραμμένη ιδεολογία και μια μαζική δολοφονία χωρίς προηγούμενο. Η μελανότερη σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας αφήνει πίσω της θύματα ανυπολόγιστα στον αριθμό, με την πιο αξιόπιστη εκτίμηση να δηλώνει 9 ως 11 εκατομμύρια θανάτους. Μια δολοφονία που δεν αποτελεί απλώς πράξη μιας παρανοϊκής ομάδας εγκληματιών ναζί, αλλά το ξέσπασμα μίσους και διακρίσεων κατά των …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Αρκεί μία μόνο ματιά για να διαβάσεις τη χαμένη παιδικότητα στα μάτια της 5χρονης Zahra. Το μικρό κορίτσι ζει με τους γονείς της σε έναν προσφυγικό καταυλισμό της Ιορδανίας, εφόσον η οικογένεια αναγκάστηκε να παρατήσει την πατρίδα τους, τη Συρία.

Έτσι είμαστε οι άνθρωποι, ακούμε μόνο ό,τι μας κάνει. Ό,τι ταιριάζει στο αυτί μας, ό,τι θα μας έκανε να νιώσουμε λίγο καλύτερα εκείνη τη στιγμή. Ό,τι θα μας έκανε σπουδαιότερους στα μάτια των άλλων, ή ό,τι θα φούσκωνε την υπερηφάνεια μας και θα μας γέμιζε ψευδή χαρά και αυτοϊκανοποίηση.

Γνωριζόμαστε από παλιά. Σε έμαθα όταν πήγαινα δημοτικό, αν και δεν σε έβλεπα τόσο συχνά. Αυτό που με κέρδισε σε ‘σένα είναι το άρωμά σου και η ομορφιά σου.

Σταθερός ως το τέλος, με τη φωνή του για όπλο και όχι τις γροθιές του αυτή τη φορά, δεν τον φόβισαν οι απειλές, δεν έκανε πίσω.

    Ο λόγος για τον Cassius Marcellus Clay Jr (γνωστός ως Muhammad Ali), ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα 17/01 το 1942 στο Λούσβιλ των Η.Π.Α..