Φθινόπωρο, η αδυναμία μου

Ναι, εντάξει, κανείς δεν περίμενε να το πει αυτό κάποιος σαν εμένα – που έχει φάει τα αυτιά όλων με το πόσο αγαπά το χειμώνα. Και εξακολουθώ, αλλά στο φθινόπωρο έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, και περί αυτής σήμερα ο λόγος.

Αφή, ο βασιλιάς των αισθήσεων | #Topic_Week

Αφή. Η αίσθηση που αναπτύσσουμε στη ζωή μας πριν από όλες τις άλλες, ήδη από έμβρυα, και όμως παράλληλα η αίσθηση που έχουμε στερηθεί περισσότερο. Δε μιλάω μόνο για τις επίκαιρες συνθήκες, αλλά και για τη ζωή μας γενικά. Σκεφτείτε το, και ειδικά όσο μεγαλώνουμε. Ως ενήλικες, πόσες φορές έχουμε κάνει κάποιον μια δυνατή καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Αφή, ο βασιλιάς των αισθήσεων | #Topic_Week».

Κύπρος – Το νησί με τα χίλια πρόσωπα | Topic Travellers

Όταν η ζωή με έφερε για σπουδές εις τη νήσον Κύπρον (ναι, κανένας δεν τη λέει Τζιύπρον, αυτό είναι μύθος) δεν είχα ιδέα τι θα έβλεπα. Ναι, θεωρείται η “μικρή αδερφή” της Ελλάδας, αλλά και τι με αυτό; Ούτε εγώ με τα αδέρφια μου μοιάζουμε τόσο ως χαρακτήρες, άρα μένει να ανακαλύψουμε το καινούριο μέρος.

Το μόνο «φυσιολογικό» είναι η ισότητα

Την περασμένη εβδομάδα στη Βαρκελώνη, ο 24χρονος Samuel ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου. Όσο τον χτυπούσαν, τον πρόσβαλλαν με χαρακτηρισμούς που αφορούσαν τη σεξουαλική του ταυτότητα. Ο Samuel δολοφονήθηκε επειδή, ω Θεοί, τόλμησε να είναι γκέι.

«Δεν πρέπει να πιάνω (τόσο) χώρο»

Η περίπτωση του μόλις 14χρονου κοριτσιού που πέθανε λόγω ιατρικού λάθους κατά την τοποθέτηση δακτυλίου στομάχου, με πόνεσε ίσως λίγο περισσότερο απ’ όλα τα γεγονότα της επικαιρότητας. Ίσως γιατί μου πάτησε έναν δικό μου κάλο. Όσο και να μεγαλώσαμε πλέον, να ωριμάσαμε, να αγαπάμε το σώμα μας, είναι τόσο εύκολο ένα οποιοδήποτε γεγονός (πόσο μάλλονΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Δεν πρέπει να πιάνω (τόσο) χώρο»».

Το βολικό κουτί

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο πάρα πολλά και διαφορετικά συναισθήματα πίσω από ποικίλες ιστορίες ήρθαν να μας επισκεφτούν. Κι όμως, ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση, κάποια από αυτά θεωρούνταν περισσότερο φυσιολογικά και κοινωνικά αποδεκτά. Στην περίπτωση της πανδημίας, το “σωστό” ήταν στο πρώτο lockdown να πάθουμε έκρηξη ενεργητικότητας και να αποφασίσουμε να μάθουμε αγγειοπλαστική καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το βολικό κουτί».

Όλα καλά

Υπάρχουν απίστευτα πολλά άτομα που βλέπεις και λες πως είναι πραγματικά η χαρά της ζωής, ότι τα έχουν όλα. Και τελικά όταν βλέπεις την αλήθεια, είναι πολύ αργά.

Στις περιοχές του αβέβαιου

“Να διαταράξω την τάξη, να συντρίψω το πρωτόκολλο, να ξεστρατίσω από τους προγόνους. Να αλητεύσω στ’ απαγορευμένα, στις αγέρωχες κι επικίνδυνες περιοχές του αβέβαιου. Να έχω το θάρρος να είμαι μόνος…”~ Νίκος Καζαντζάκης

Εκείνοι που ξέρουν ν’ ακούν

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν το ταλέντο να ακούν. Ωραία, τι; Να ακούει μπορεί ο καθένας. Κι όμως, όχι.

Καθημερινός σεξισμός | Women’s Week

Φεμινισμός είναι η ριζοσπαστική αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι άνθρωποι. ~ Cheris Kramarae Έχω ακούσει πολλούς να αναρωτιούνται γιατί κάνουμε τόσο μεγάλο θέμα την ημέρα της γυναίκας. Γιατί δεν υπάρχει μέρα του άντρα; Έχω ακούσει εξίσου πολλούς να λένε ότι «όλη αυτή η ιστορία με το φεμινισμό γίνεται πολύ μεγάλο θέμα». Γιατί δε μιλάει κανείςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Καθημερινός σεξισμός | Women’s Week».

Έσπασες τον κύκλο, μαμά

Όταν με ρωτούσαν ποιος είναι ο ήρωάς μου, έλεγα πάντα από μικρή πως είναι η μαμά μου.Εξακολουθώ να το λέω και σήμερα, αν και μάλλον το έλεγα κάθε φορά για διαφορετικό λόγο.

Ξύπνα και ξόρκισε | #Topic_Week

Πώς ορίζεις τον εφιάλτη;Είναι αυτό που ο καθένας φοβάται περισσότερο; Είναι αυτό που ζει χωρίς να μπορεί να ξεφύγει; Είναι αυτό που δε θέλει να κλείσει τα μάτια για να το δει;

Τοξική θετικότητα

Αυτόν τον όρο τον χρησιμοποιώ όλο και περισσότερο όσο προχωρώ στις σπουδές ψυχολογίας και μάλιστα ένα παραπάνω αυτή τη δύσκολη εποχή της γνωστής και μη εξαιρετέας πανδημίας. Ναι, αυτό που σοφά ονομάζεται «τοξική θετικότητα», υπάρχει. Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλες τις κοινωνίες ή μόνο σε αυτές όπως η δική μας, αλλά παρατηρώ μια τάσηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τοξική θετικότητα».

Παρίες

Έχεις νιώσει ποτέ ότι κουβαλάς το στίγμα του διαφορετικού από τη στιγμή που γεννήθηκες; Μαύρο λες εσύ, άσπρο οι άλλοι. Κοντό λες εσύ, μακρύ λένε οι άλλοι. Μέρα λες εσύ, νύχτα οι άλλοι. Όλοι οι άλλοι όμως.

Η χρονιά της ευγνωμοσύνης

Υπήρξαν φορές που ευχήθηκες για τη νέα χρονιά να μη σου φέρει ντε και καλά κάτι συγκεκριμένο, αλλά μονάχα να μη σου στερήσει αυτά που ήδη έχεις; Ε, λοιπόν, καμία άλλη χρονιά δε μας έκανε να το νιώσουμε αυτό τόσο πολύ στο πετσί μας, όσο η χρονιά που μας πέρασε. Κυριολεκτικά από το πουθενά, αυτήΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η χρονιά της ευγνωμοσύνης».

Τα κορίτσια και οι φιγούρες.

Όταν άκουσα ένα κοριτσάκι, μόλις δώδεκα χρονών, να υποστηρίζει ότι δεν τρώει τίποτα και ότι δεν της αρέσει τίποτα, και ύστερα τη δασκάλα του να αναφέρει εμπιστευτικά ότι έχει εντοπίσει προβλήματα με τη διατροφή και την εμφάνισή της, ένιωσα μέσα μου κάτι να καταρρέει… Ένιωσα το χρόνο να πηγαίνει πίσω, σε ένα άλλο κοριτσάκι τουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τα κορίτσια και οι φιγούρες.».

Ερωτευμένη με τον χειμώνα

Θα ακούσεις πολλούς να γκρινιάζουν όταν έρχεται ο χειμώνας και να αναρωτιούνται πότε θα καλοκαιριάσει. Εμένα ποτέ. Διότι ωραιότατες και οι τέσσερις εποχές, αλλά ο χειμώνας έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. «Μα εσύ γεννήθηκες άνοιξη, γιατί σου αρέσει ο χειμώνας;»

Εραστής των λέξεων.

Γράφω. Γράφω από τότε που άρχισα να σχηματίζω λέξεις, για ό,τι μου έρχεται στο μυαλό,χωρίς περιορισμούς, ανεξαρτήτως ώρας και μέρους. Απλώς γράφω. Γράφω, για μένα σημαίνει ξετυλίγω το κουβάρι των σκέψεων μου.Σημαίνει μετάγγιση του είναι μου σε λέξεις.

Φιλαράκια με ΔΕΠ-Υ: Challenge Accepted

Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Η γνωστή μας ΔΕΠ-Υ δεν είναι άλλη από τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας. Τα τελευταία χρόνια η σχετική έρευνα και θεραπεία στα παιδιά έχει προχωρήσει με μεγάλα άλματα, δε συμβαίνει όμως το ίδιο και για τους ενήλικες. Υπάρχουν πολλοί που στα δικά τους παιδικά χρόνια τα πράγματα δενΣυνεχίστε να διαβάζετε «Φιλαράκια με ΔΕΠ-Υ: Challenge Accepted».

Οι πρώτες μέρες με μια γάτα.

Να ξεκαθαρίσω ότι ανέκαθεν με θεωρούσα σκυλομαμά, ενώ ,αντίθετα, ποτέ δε συμπαθούσα ιδιαίτερα τις γάτες. Το ότι επίσης η μητέρα μου και το αγόρι μου ανταγωνίζονται στην απέχθεια τους για εκείνες, περιττό να πω ότι δε βοήθησε καθόλου την κατάσταση. Μέχρι που η κολλητή βρήκε ένα παραπεταμένο και αρρωστούλι γατάκι, σχεδόν νεογέννητο, έξω από τοΣυνεχίστε να διαβάζετε «Οι πρώτες μέρες με μια γάτα.».

Στο αεροπλάνο | #Topic_Week

Όταν κάποιος άνθρωπος έχει διασκορπίσει την καρδιά του σε πολλά μέρη σπουδαία για αυτόν, ποτέ δε νιώθει εντελώς ολόκληρος. Έχει φτιάξει ένα παζλ από εμπειρίες, όμως δεν του είναι ορατά πάντα όλα τα κομμάτια. Ποιο είναι το πιο ιδιαίτερο μέρος για έναν τέτοιο άνθρωπο; Μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι το αεροπλάνο.

Εγώ θα βοηθάω τον κόσμο.

«Εγώ θα βοηθάω τον κόσμο». Όνειρο ζωής. Δεν ήξερα εξ αρχής πώς μπορώ να το υλοποιήσω, αλλά ήξερα ότι θα το κάνω. Στην αρχή έλεγα, θα γίνω γιατρός. Όμως υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο, ο οποίος στην περίπτωση μου ήταν η τάση μου να υπερασπίζομαι τη μειονότητα.

Το δικαίωμα στη γυναικεία μοναδικότητα.

Όλοι μας έχουμε περάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας κρίση ταυτότητας. Ποιοι είμαστε; Πού πηγαίνουμε και τι θέλουμε; Ποιοι είμαστε στα αλήθεια; Έχω όμως την αίσθηση ότι και το γυναικείο φύλο γενικά περνάει αυτή την κρίση ταυτότητας. Για αιώνες ολόκληρους, η ζωή μιας γυναίκας ήταν πάνω-κάτω η ίδια και μόνο πρόσφατα ήρθαν τα πάνω-κάτω.Συνεχίστε να διαβάζετε «Το δικαίωμα στη γυναικεία μοναδικότητα.».

Όλα και πολύ.

Έτσι ήταν από πάντα. Από μικρή θα έκανα κάτι είτε με την όρεξη μου είτε καθόλου, ενώ αυτά που ήθελα απαιτούσα να γίνονται με το δικό μου τρόπο. Ο οποίος δεν ήταν απαραίτητα και ο καλύτερος, αλλά ήταν ο δικός μου. Κι όταν εκπλήρωνα ένα στόχο, αμέσως έψαχνα έναν καινούριο και υψηλότερο.

Αρτεμίσια Τζεντιλέσκι: Η μαχήτρια του καμβά. | Σαν Σήμερα

«Τι θα γινόταν, αν μπορούσαν οι γυναίκες να ενωθούν;» αναρωτιέται. «Θα μπορούσαμε να πολεμήσουμε όλες μαζί σε έναν κόσμο που κυβερνάται από άνδρες;»

Η ελπίδα έχει χρώμα πράσινο. | #Topic_Week

Το πρίσμα με το οποίο έβλεπα τον κόσμο ήταν πάντα πράσινο. Δεν ξέρω αν φταίει το πράσινο των ματιών με τα οποία ήρθα στον κόσμο, πάντως από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η σκέψη μου είχε πάντα αυτό το χρώμα. Κανένα άλλο χρώμα δε συμβολίζει τόσο την ελπίδα και την αναγέννηση. Κάθε χειμώνα ηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η ελπίδα έχει χρώμα πράσινο. | #Topic_Week».

Τέχνη, ανάσα ζωής.

Τις τελευταίες μέρες το νέο της κατάργησης των καλλιτεχνικών μαθημάτων σε τάξεις του λυκείου σίγουρα δεν έχει περάσει απαρατήρητο. Όμως η υποτίμηση της τέχνης στην παιδεία (που λέει ο λόγος, δηλαδή, παιδεία) στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι καινούριο. Πόσοι θυμούνται τα μαθήματα των Εικαστικών και της Μουσικής στο σχολείο;

Βολικός αντιρατσισμός.

Η δολοφονία του George Floyd έβγαλε στην επιφάνεια -ή μάλλον, μας θύμισε- ότι το κυρίως πιάτο στο μενού του ρατσισμού είναι η υποκρισία. Ή, με άλλα λόγια, ότι ο αντιρατσισμός έχει δυστυχώς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Εκκωφαντικοί μονόλογοι.

Από τότε που ανέλαβε στις ζωές μας σκηνοθέτης η καραντίνα, η καθημερινότητά μας αποτελείται κυρίως από μονόπρακτα, στα οποία, μάλιστα, νιώθουμε να μη συμμετέχουμε καν. Όταν το 2020 μέχρι τώρα σε έχει ξαποστείλει από τη σκηνή στη θέση του θεατή, δεν έχεις και πολλά περιθώρια να ακουστείς. Μήπως όμως ως θεατής, μπορείς να αξιολογήσεις καλύτεραΣυνεχίστε να διαβάζετε «Εκκωφαντικοί μονόλογοι.».

Γιατί υπάρχει η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου; |Σαν Σήμερα

Ο λόγος που η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί από την UNESCO ως η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου είναι διότι είναι και η ημερομηνία που έφυγαν από τη ζωή οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι συγγραφείς Μιγκέλ ντε Θερβάντες και Ουίλιαμ Σαίξπηρ.