«Για τη ζωή που μας αξίζει»

Μόνη συντροφιά η τέχνη Και δυο γάτες. Τα γραπτά μου, ο μόνος τρόπος έκφρασης. Δε μάθαμε να λέμε τις σκέψεις μας Μάθαμε, όμως, να νιώθουμε Μάθαμε ν' αγαπάμε Μάθαμε να παλεύουμε Μαζί παλεύουμε για τον κόσμο που μας αξίζει Καθένας με τρόπο δικό του Για τη ζωή που μας αξίζει 13/VI/19 Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας Photography credits: … Συνεχίστε να διαβάζετε «Για τη ζωή που μας αξίζει».

Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week

Συναίσθημα: Αποστροφή Κάθε μέρα που θα περάσει, μας αφήνει πλήθος συναισθημάτων φεύγοντας... Κυρίαρχο αισθάνομαι να είναι η αποστροφή. Αποστροφή. Πόσο αρνητικό αυτό το συναίσθημα; Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι οι λέξεις έχουν φόρτιση, τότε η συγκεκριμένη έχει σίγουρα αρνητική. Μία κυρίαρχη μορφή της -δυστυχώς ακόμα στις μέρες μας- είναι, θα έλεγα, η αποστροφή μιας ολόκληρης … Συνεχίστε να διαβάζετε Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week.

Πρωινή μου σκέψη.

Πρωινό τσιγάρο στην αυλή Ο καφές πάλι έλειπε από την κίτρινη κούπα Στο μυαλό μου πολλά τριγυρίζουν Άραγε να είσαι καλά; Άλλοι μέρα με τη μέρα μας μαθαίνουν Μοιραστήκαμε στιγμές Και τι μένει στο τέλος; Όμορφες εικόνες στη μνήμη μας Μέσα απ' τα μάτια σου με μαθαίνω 13/11/2018 Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας Photography credits: Panagiotis Vikatos   … Συνεχίστε να διαβάζετε Πρωινή μου σκέψη..

Η κατάρρευση των πάντων.

Το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος. Τα βράδια πλέον είναι δροσερά στο κέντρο της πόλης. Όμορφες στιγμές και χαμόγελα κάνουν τις μέρες ομορφότερες. Απότομες όλες οι αλλαγές. Αλλαγές, κάτι τόσο αντιφατικό πάντα. Αλλαγές ευχάριστες, είναι σίγουρα κάτι θετικό, γιατί να μας τρομάζουν τόσο; Γιατί ο φόβος έρχεται να ταράξει κάτι όμορφο; Γιατί να φοβόμαστε να εμπιστευτούμε; … Συνεχίστε να διαβάζετε Η κατάρρευση των πάντων..

Βράδια στη βεράντα.

Κάθε βράδυ μπύρες και άραγμα στη βεράντα. Ιούλιος σε νησί. Πεταλούδες της νύχτας έρχονται να ταραξουν την ηρεμία. Ως τα μεσάνυχτα παιδικές φωνές, άλλοτε γλυκές, άλλοτε απερίγραπτα εκνευριστικές. Ακόμα μια μέρα το τηλέφωνο δε χτύπησε. Βασικά, χτύπησε αλλά στην άλλη μεριά της γραμμής δεν ήταν αυτός που περίμενες. Το σπίτι που όλα ησύχαζαν πριν τις … Συνεχίστε να διαβάζετε Βράδια στη βεράντα..

Ως πότε;

Σκέψεις που δε διώξαμε Πού θα βρούμε λέξεις να τις εκφράσουμε; Σκόρπιες σε τετράδια και πακέτα από τσιγάρα. Ίσως μείνουν ακόμα μια μέρα στην άκρη της γλώσσας μας Ως πότε; Παράπονα στέκονται πεισματικά εκεί Στην άκρη της γλώσσας Ως πότε; Πότε θα μάθεις να διεκδικείς; Κοκκινόμαλλο Τέρας Photography credits: Μαρίνα Λαζαρη         … Συνεχίστε να διαβάζετε Ως πότε;.

Πεσμένη σε τέλμα.

Μέσα μου ένα κενό. Έπιασα χαρτί και στυλό. Μα τι να γράψω; Τι ενδιαφέρον νοιώθω για να το αποτυπώσω; Γιατί να τραυματίσω τις λέξεις ακόμα μια φορά; Ακόμα μια ήττα μέσα μου. Κάθε μου μέρα αδιάφορη και ίδια με την προηγούμενη. Η γάτα ακόμα ένα πρωί, χαϊδεύει τα μαλλιά μου και το πρόσωπο μου για … Συνεχίστε να διαβάζετε Πεσμένη σε τέλμα..

Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

Η πραγματικότητα των πολλών, φαντάζει βάρβαρη στα δικά μας μάτια. Δε μπορέσαμε πότε να κατανοήσουμε πράγματα για τους πολλούς αυτονόητα. Μας λένε φρικιά και περιθώριο γιατί δε γίναμε ένα με τη σαπίλα τους. Κι όμως εμείς είμαστε εδώ και συνεχίζουμε. Πώς γίνεται αυτή η δήθεν αντικειμενική πραγματικότητα να έρχεται πάντα για να μας προσγειώσει, να … Συνεχίστε να διαβάζετε Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week.

Μα δεν ήσουν εδώ…

Αναψαμε μαζί ένα τσιγάρο Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μοιραστηκαμε μια βόλτα Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μαζί περπατησαμε Κι ας μην ήσουν εδώ Κι ας μην ήμουν εκεί Παράξενο Στη μοναξιά μας νιώσαμε λιγότερο μόνοι Τα χιλιόμετρα είναι μόνο αριθμοί Κοκκινομαλλο Τέρας Photography credits: Jenni Zampeli             … Συνεχίστε να διαβάζετε Μα δεν ήσουν εδώ….

Για τη Στάχτη…

Στη μνήμη της Στάχτης... Αν και η σχέση μου με τα πολύ στενάχωρα κείμενα είναι κάπως κακή τελευταία, δυστυχώς οι συνθήκες με ανάγκασαν να γράψω ένα τέτοιο. Πάντα αντιμετωπίζω τα ζώα μου σα μέλη της οικογένειας, δένομαι μαζί τους πιο εύκολα απ' ό,τι θα δεθώ με έναν άνθρωπο. Όσοι σκέφτεστε με τον ίδιο ή παρόμοιο … Συνεχίστε να διαβάζετε Για τη Στάχτη….

Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

Όπως λέω αρκετά συχνά, κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή. Μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για περισσότερες. Οι αλλαγές δεν είναι πάντα κάτι εύκολο ή ευχάριστο. Όταν λοιπόν καλείται κανείς να αλλάξει σπίτι και γειτονιά είναι σίγουρα μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Η λογική λέει ότι πας για κάτι καλύτερο. Η … Συνεχίστε να διαβάζετε Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή..

Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

Κάθε μυρωδιά πάντα κάτι μας θυμίζει. Πόσες φορές κάναμε τη βόλτα μας ένα μεσημέρι Κυριακής και νιώσαμε να μυρίζει όλη η γειτονιά από ένα ωραίο φαγητό, χωρίς να το σκεφτούμε μας ήρθαν στο μυαλό τα φαγητά της γιαγιάς μας. Περπατώντας στο δρόμο σε όλους μας έχει τύχει να έρθει στη μύτη μας ένα άρωμα που … Συνεχίστε να διαβάζετε Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week.

Ένα μήνυμα για καλημέρα.

Σκόρπιες λέξεις και σκέψεις. Πάνω σε χαρτιά και μέσα σε οθόνες. Δύσκολο πράγμα η επικοινωνία. Δύσκολο να εκφράσεις όσα σκέφτεσαι. Γιατί μας φοβίζει τόσο η απόρριψη;  Κάθε βράδυ η ίδια ερώτηση τριγυρίζει στο μυαλό μας: Τι είναι, τελικά, αυτό που μας φοβίζει τόσο; Πάντα για ό,τι στραβό κατηγορούμε πολύ εύκολα τον εαυτό μας. Γιατί είμαστε … Συνεχίστε να διαβάζετε Ένα μήνυμα για καλημέρα..

Πάσχα στην Αθήνα.

Κάποιες γιορτές παραδοσιακά θεωρούνται οικογενειακές. Υποσυνείδητα, μας έχουν επιβληθεί πράγματα που πρέπει να κάνουμε σε συγκεκριμένες μέρες. Όταν επιλέγεις να πας κόντρα σε όλο αυτό, είναι κάπως δύσκολο. Η ικανοποίηση ότι τα κατάφερες σου δίνει δύναμη. Πρώτο Πάσχα φέτος στην Αθήνα, μέχρι και την τελευταία στιγμή παράπονα από συγγενείς που θα έλειπα από το τραπέζι. … Συνεχίστε να διαβάζετε Πάσχα στην Αθήνα..

Πού πάνε τα γραπτά μας;

Κι ας πούμε πως γράφω. Γράφω ποιήματα, διηγήματα, άρθρα και ένα σωρό πράγματα. Πράγματα που υπάρχουν μέσα μου και μόνα τους ζητούν να βγουν. Τετράδια ολόκληρα γεμίζω. Τι θα γίνουν όμως όλα αυτά; Ίσως μείνουνε για πάντα σε κίτρινες σελίδες τετραδίων. Να ξέρω την ύπαρξή τους μόνο εγώ και λίγοι φίλοι. Να θεωρώ πάντα την … Συνεχίστε να διαβάζετε Πού πάνε τα γραπτά μας;.

Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week

Καθημερινά βλέπουμε πλήθος προσώπων και προσωπικοτήτων γύρω μας. Άλλα πρόσωπα τα θαυμάζουμε, άλλα τα αντιμετωπίζουμε ως παραδείγματα προς αποφυγή. Τα πρόσωπα αυτά ενδέχεται να είναι δημόσια πρόσωπα αλλά και απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Αξίζει, πιστεύω, να σταθούμε στους απλούς ανθρώπους περισσότερο. Με την εικόνα τους μπορούμε ακόμα και να ταυτιστούμε πολλές φορές. Τους συναντάμε κάθε μέρα … Συνεχίστε να διαβάζετε Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week.

Οι τετράποδοι φίλοι μας.

Δύο μικρά ματάκια να σε κοιτούν με λατρεία. Τέσσερα ποδαράκια να πατάνε πάνω σου κάθε πρωί. Βοηθητική η συντροφιά των ζώων. Πάντα τα λάτρευα. Τα προτιμώ απ’ τούς ανθρώπους. Πάντα ξέρουν πώς νοιώθεις. Πάντα θα βοηθήσουν με τον τρόπο τους. Ήταν επιλογή μου να έχω γύρω μου ζώα πάντα. Μεγάλωσα με τη συντροφιά ενός υπέροχου … Συνεχίστε να διαβάζετε Οι τετράποδοι φίλοι μας..

Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week

Είναι και κάτι μέρες τόσο έντονες και κουραστικές που το μόνο πράγμα που θες, είναι να γυρίσεις στο σπίτι, να κουκουλωθείς κατω από το πάπλωμα και να λιώσεις βλέποντας όσα επεισόδια αντέξεις από την αγαπημένη σου σειρά. Λατρεύω τις ελληνικές σειρές, κυρίως της δεκαετίας του '90. Βλέπω συνειδητά τις ίδιες και τις ίδιες συνέχεια. Μπορεί … Συνεχίστε να διαβάζετε Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week.

Ανοιξιάτικη Κυριακή.

Η άνοιξη μπήκε στην πόλη. Ο ήλιος έκαιγε τα πρόσωπά μας. Τα χοντρά μπουφάν, τα καπέλα και τα κασκόλ μάς εγκατέλειψαν για φέτος. Ευδιάθετοι άνθρωποι απολαμβάνουν την Κυριακή τους. Άλλοι, κατσουφιασμένοι, περπατούν με σκυμμένα τα κεφάλια τους στο δρόμο. Τέτοια μέρα τι πιο όμορφο από μία βόλτα δίπλα στη θάλασσα... Κάπως έτσι ο δρόμος μας … Συνεχίστε να διαβάζετε Ανοιξιάτικη Κυριακή..

Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα.

Για κάποιους είναι απλά άψυχα πράγματα. Για κάποιους από μας είναι κάτι πολύ παραπάνω. Το κάθε πράγμα που υπάρχει μέσα στο σπίτι μας είναι και ένα κομμάτι μας. Ακόμα και το πιο μικρό πράγμα μέσα στο σπίτι κουβαλάει κάτι. Θυμίζει πράγματα και είναι συνδεδεμένο με κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και με συγκεκριμένα συναισθήματα. Πάντα είχα … Συνεχίστε να διαβάζετε Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα..

Μέσα σε καλά χέρια…

Μια βόλτα βράδυ στο κέντρο.  Αρκετό περπάτημα με λίγες στάσεις για τσιγάρο. Οι άνθρωποι κάπου διασκεδάζουν, άλλοι κοιμούνται. Πότε δε μπόρεσα να κοιμηθώ τις νύχτες. Επέλεξα να ζω τις ώρες που οι άλλοι κοιμούνται και να κοιμάμαι τις ώρες που οι άλλοι ζούν. Η πολυκοσμία και η βαβούρα πάντα με τρόμαζαν. Δε μπόρεσα ποτέ να … Συνεχίστε να διαβάζετε Μέσα σε καλά χέρια….

Τόλμα να αισθανθείς.

Πόσες φορές θελήσαμε να εκφράσουμε συναισθήματα και κάτι μας κράταγε; Πόσες φορές βαρέσαμε τα κεφάλια μας στον τοίχο επειδή μιλήσαμε ανοιχτά για όσα σκεφτόμαστε; Σίγουρα βρέθηκαν άνθρωποι που μόλις τους ανοίξαμε τα χαρτιά μας, μας πάτησαν κάτω. Άλλοι σεβάστηκαν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες μας. Μακάρι τα συναισθήματα να είχαν κουμπί  on-off, μα -δυστυχώς- για … Συνεχίστε να διαβάζετε Τόλμα να αισθανθείς..

Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω.

Το να είναι κανείς ευαίσθητος, στις μέρες μας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα. Είμαστε όμως κι εμείς που συνειδητά παραμένουμε ευαίσθητοι και συναισθηματικοί μέχρι αηδίας. Ίσως όλοι να έχουμε πει πάνω σε μια έντονη κατάσταση «Μακάρι να ήμουν ένα αναίσθητο πλάσμα, να μην ένοιωθα και να μην καθόμουν τώρα να σκάω». … Συνεχίστε να διαβάζετε Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω..

Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά.

Ζούμε σε μια κοινωνία που κάθε μέρα παλεύει να μας βάλει σ' ένα καλούπι. Λίγο διαφορετικός να είσαι, την πάτησες! Ή τουλάχιστον, έτσι νομίζεις. Κι όμως, έρχεται ένα πρωί που ξυπνάς και λες «Ώπα, τι γίνεται εδώ; Όχι, δε θα χάσω εγώ τον εαυτό μου επειδή πρέπει και καλά να είμαι κάπως αλλιώς». Τότε ξεκινάς … Συνεχίστε να διαβάζετε Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά..