Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;)

Μαυρίλα, αρνητικές σκέψεις, φόβος…. Τι σε φοβίζει; Δεν ξέρεις…. Ποτέ δεν έμαθες τελικά. Νιώθεις πως δεν αντέχεις. Και τι να κάνεις; Δεν έχεις επιλογή πια. Πρέπει για ακόμα μια φορά να πιεστείς, να περάσει και αυτή η μέρα. Αύριο είναι μια άλλη μέρα. Μα γιατί να το λέμε αυτό; Γιατί να συμβιβαστούμε στην ιδέα ότι αύριο είναι μια άλλη μέρα; Συνεχίστε την ανάγνωση Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;)

Κάποιος, κάπου.

Και σήμερα ξύπνησες κουρασμένη, νομίζοντας πως θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Έφτιαξες έναν καφέ. Ξεκίνησες τη μέρα σου χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Οι απαιτήσεις μιας -όχι και τόσο εύκολης- καθημερινότητας για ακόμα μια μέρα δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση Κάποιος, κάπου.

Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων. |#This_Is_Christmas

Ένα ακόμα τσιγάρο έκοβε την ανάσα μου. Μέρες γιορτών, λέει, κάθε άνθρωπος εκεί έξω τέτοιες μέρες θα έχει σίγουρα έντονα συναισθήματα να διαχειριστεί. Άλλος χαίρεται, άλλος λυπάται, άλλος ίσως αδιαφορεί. Κάποιοι περιμένουν πώς και πώς αυτές τις μέρες να τις περάσουν να την οικογένειά τους, με χαρά προετοιμάζουν τα οικογενειακά τραπέζια και κάνουν σχέδια για το πώς θα κυλήσουν σε εορταστικό κλίμα οι επόμενες μέρες. Στολίζουν τα σπίτια τους, φτιάχνουν γλυκά και το χαμόγελό δεν δεν λείπει τα πρόσωπά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων. |#This_Is_Christmas

Ένα κρύο φθινοπωρινό ξημέρωμα.

Η πόλη αρχίζει να ξυπνάει
Ίσως δεν κοιμήθηκε ποτέ
Άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους
Τι θα δεις κοιτώντας τους στα μάτια; Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα κρύο φθινοπωρινό ξημέρωμα.

«Για τη ζωή που μας αξίζει»

Μόνη συντροφιά η τέχνη
Και δυο γάτες.
Τα γραπτά μου,
ο μόνος τρόπος έκφρασης. Συνεχίστε την ανάγνωση «Για τη ζωή που μας αξίζει»

Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week

Συναίσθημα: Αποστροφή

Κάθε μέρα που θα περάσει, μας αφήνει πλήθος συναισθημάτων φεύγοντας… Κυρίαρχο αισθάνομαι να είναι η αποστροφή. Αποστροφή. Πόσο αρνητικό αυτό το συναίσθημα; Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι οι λέξεις έχουν φόρτιση, τότε η συγκεκριμένη έχει σίγουρα αρνητική. Μία κυρίαρχη μορφή της -δυστυχώς ακόμα στις μέρες μας- είναι, θα έλεγα, η αποστροφή μιας ολόκληρης κοινωνίας απέναντι στο διαφορετικό. Συνεχίστε την ανάγνωση Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week

Πρωινή μου σκέψη.

Πρωινό τσιγάρο στην αυλή
Ο καφές πάλι έλειπε από την κίτρινη κούπα
Στο μυαλό μου πολλά τριγυρίζουν
Άραγε να είσαι καλά;
Άλλοι μέρα με τη μέρα μας μαθαίνουν
Μοιραστήκαμε στιγμές
Και τι μένει στο τέλος;
Όμορφες εικόνες στη μνήμη μας
Μέσα απ’ τα μάτια σου με μαθαίνω
13/11/2018

Συνεχίστε την ανάγνωση Πρωινή μου σκέψη.

Η κατάρρευση των πάντων.

Το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος. Τα βράδια πλέον είναι δροσερά στο κέντρο της πόλης. Όμορφες στιγμές και χαμόγελα κάνουν τις μέρες ομορφότερες. Απότομες όλες οι αλλαγές. Συνεχίστε την ανάγνωση Η κατάρρευση των πάντων.

Βράδια στη βεράντα.

Κάθε βράδυ μπύρες και άραγμα στη βεράντα. Ιούλιος σε νησί. Πεταλούδες της νύχτας έρχονται να ταραξουν την ηρεμία. Ως τα μεσάνυχτα παιδικές φωνές, άλλοτε γλυκές, άλλοτε απερίγραπτα εκνευριστικές. Ακόμα μια μέρα το τηλέφωνο δε χτύπησε. Βασικά, χτύπησε αλλά Συνεχίστε την ανάγνωση Βράδια στη βεράντα.

Ως πότε;

Σκέψεις που δε διώξαμε
Πού θα βρούμε λέξεις να τις εκφράσουμε;
Σκόρπιες σε τετράδια και πακέτα από τσιγάρα. Συνεχίστε την ανάγνωση Ως πότε;

Πεσμένη σε τέλμα.

Μέσα μου ένα κενό. Έπιασα χαρτί και στυλό. Μα τι να γράψω; Τι ενδιαφέρον νοιώθω για να το αποτυπώσω; Γιατί να τραυματίσω τις λέξεις ακόμα μια φορά; Συνεχίστε την ανάγνωση Πεσμένη σε τέλμα.

Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

Η πραγματικότητα των πολλών, φαντάζει βάρβαρη στα δικά μας μάτια. Δε μπορέσαμε πότε να κατανοήσουμε πράγματα για τους πολλούς αυτονόητα. Μας λένε φρικιά και περιθώριο γιατί δε γίναμε ένα με τη σαπίλα τους. Κι όμως εμείς είμαστε εδώ και συνεχίζουμε. Συνεχίστε την ανάγνωση Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

Μα δεν ήσουν εδώ…

Αναψαμε μαζί ένα τσιγάρο
Δεν ήσουν εδώ
Ούτε ήμουν εκεί
Μοιραστηκαμε μια βόλτα Συνεχίστε την ανάγνωση Μα δεν ήσουν εδώ…

Για τη Στάχτη…

Στη μνήμη της Στάχτης…

Αν και η σχέση μου με τα πολύ στενάχωρα κείμενα είναι κάπως κακή τελευταία, δυστυχώς οι συνθήκες με ανάγκασαν να γράψω ένα τέτοιο. Πάντα αντιμετωπίζω τα ζώα μου σα μέλη της οικογένειας, δένομαι μαζί τους πιο εύκολα απ’ ό,τι θα δεθώ με έναν άνθρωπο. Όσοι σκέφτεστε με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο σίγουρα θα καταλάβετε όλα τα παρακάτω. Συνεχίστε την ανάγνωση Για τη Στάχτη…

Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

Όπως λέω αρκετά συχνά, κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή. Μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για περισσότερες. Οι αλλαγές δεν είναι πάντα κάτι εύκολο ή ευχάριστο. Συνεχίστε την ανάγνωση Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

Κάθε μυρωδιά πάντα κάτι μας θυμίζει. Πόσες φορές κάναμε τη βόλτα μας ένα μεσημέρι Κυριακής και νιώσαμε να μυρίζει όλη η γειτονιά από ένα ωραίο φαγητό, χωρίς να το σκεφτούμε μας ήρθαν στο μυαλό τα φαγητά της γιαγιάς μας. Περπατώντας στο δρόμο σε όλους μας έχει τύχει να έρθει στη μύτη μας ένα άρωμα που να μας θυμίσει κάποιον άνθρωπο ή μια περίοδο της ζωής μας. Συνεχίστε την ανάγνωση Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

Ένα μήνυμα για καλημέρα.

Σκόρπιες λέξεις και σκέψεις. Πάνω σε χαρτιά και μέσα σε οθόνες. Δύσκολο πράγμα η επικοινωνία. Δύσκολο να εκφράσεις όσα σκέφτεσαι. Γιατί μας φοβίζει τόσο η απόρριψη;  Κάθε βράδυ η ίδια ερώτηση τριγυρίζει στο μυαλό μας: Τι είναι, τελικά, αυτό που μας φοβίζει τόσο; Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα μήνυμα για καλημέρα.

Πάσχα στην Αθήνα.

Κάποιες γιορτές παραδοσιακά θεωρούνται οικογενειακές. Υποσυνείδητα, μας έχουν επιβληθεί πράγματα που πρέπει να κάνουμε σε συγκεκριμένες μέρες. Όταν επιλέγεις να πας κόντρα σε όλο αυτό, είναι κάπως δύσκολο. Η ικανοποίηση ότι τα κατάφερες σου δίνει δύναμη.

Πρώτο Πάσχα φέτος στην Αθήνα, μέχρι και την τελευταία στιγμή παράπονα από συγγενείς που θα έλειπα από το τραπέζι. Συνεχίστε την ανάγνωση Πάσχα στην Αθήνα.

Πού πάνε τα γραπτά μας;

Κι ας πούμε πως γράφω. Γράφω ποιήματα, διηγήματα, άρθρα και ένα σωρό πράγματα. Πράγματα που υπάρχουν μέσα μου και μόνα τους ζητούν να βγουν. Τετράδια ολόκληρα γεμίζω. Τι θα γίνουν όμως όλα αυτά; Συνεχίστε την ανάγνωση Πού πάνε τα γραπτά μας;

Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week

Καθημερινά βλέπουμε πλήθος προσώπων και προσωπικοτήτων γύρω μας. Άλλα πρόσωπα τα θαυμάζουμε, άλλα τα αντιμετωπίζουμε ως παραδείγματα προς αποφυγή. Τα πρόσωπα αυτά ενδέχεται να είναι δημόσια πρόσωπα αλλά και απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Συνεχίστε την ανάγνωση Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week

Οι τετράποδοι φίλοι μας.

Δύο μικρά ματάκια να σε κοιτούν με λατρεία. Τέσσερα ποδαράκια να πατάνε πάνω σου κάθε πρωί. Βοηθητική η συντροφιά των ζώων. Πάντα τα λάτρευα. Τα προτιμώ απ’ τούς ανθρώπους. Συνεχίστε την ανάγνωση Οι τετράποδοι φίλοι μας.

Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week

Είναι και κάτι μέρες τόσο έντονες και κουραστικές που το μόνο πράγμα που θες, είναι να γυρίσεις στο σπίτι, να κουκουλωθείς κατω από το πάπλωμα και να λιώσεις βλέποντας όσα επεισόδια αντέξεις από την αγαπημένη σου σειρά. Συνεχίστε την ανάγνωση Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week

Ανοιξιάτικη Κυριακή.

Η άνοιξη μπήκε στην πόλη. Ο ήλιος έκαιγε τα πρόσωπά μας. Τα χοντρά μπουφάν, τα καπέλα και τα κασκόλ μάς εγκατέλειψαν για φέτος. Ευδιάθετοι άνθρωποι απολαμβάνουν την Κυριακή τους. Άλλοι, κατσουφιασμένοι, περπατούν με σκυμμένα τα κεφάλια τους στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση Ανοιξιάτικη Κυριακή.

Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα.

Για κάποιους είναι απλά άψυχα πράγματα. Για κάποιους από μας είναι κάτι πολύ παραπάνω. Το κάθε πράγμα που υπάρχει μέσα στο σπίτι μας είναι και ένα κομμάτι μας. Ακόμα και το πιο μικρό πράγμα μέσα στο σπίτι κουβαλάει κάτι. Θυμίζει πράγματα και είναι συνδεδεμένο με κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και με συγκεκριμένα συναισθήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα.

Μέσα σε καλά χέρια…

Μια βόλτα βράδυ στο κέντρο.  Αρκετό περπάτημα με λίγες στάσεις για τσιγάρο. Οι άνθρωποι κάπου διασκεδάζουν, άλλοι κοιμούνται. Πότε δε μπόρεσα να κοιμηθώ τις νύχτες. Επέλεξα να ζω τις ώρες που οι άλλοι κοιμούνται και να κοιμάμαι τις ώρες που οι άλλοι ζούν. Συνεχίστε την ανάγνωση Μέσα σε καλά χέρια…

Τόλμα να αισθανθείς.

Πόσες φορές θελήσαμε να εκφράσουμε συναισθήματα και κάτι μας κράταγε; Πόσες φορές βαρέσαμε τα κεφάλια μας στον τοίχο επειδή μιλήσαμε ανοιχτά για όσα σκεφτόμαστε; Σίγουρα βρέθηκαν άνθρωποι που μόλις τους ανοίξαμε τα χαρτιά μας, μας πάτησαν κάτω. Άλλοι σεβάστηκαν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες μας. Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλμα να αισθανθείς.

Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω.

Το να είναι κανείς ευαίσθητος, στις μέρες μας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα. Είμαστε όμως κι εμείς που συνειδητά παραμένουμε ευαίσθητοι και συναισθηματικοί μέχρι αηδίας. Ίσως όλοι να έχουμε πει πάνω σε μια έντονη κατάσταση «Μακάρι να ήμουν ένα αναίσθητο πλάσμα, να μην ένοιωθα και να μην καθόμουν τώρα να σκάω». Ξέρουμε, όμως, καλά πως φυσικά δε θέλουμε κάτι τέτοιο από τους εαυτούς μας, φυσικά και αν το καταφέρναμε δε θα ήμασταν εμείς, αλλά κάποιοι άλλοι. Συνεχίστε την ανάγνωση Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω.

Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά.

Ζούμε σε μια κοινωνία που κάθε μέρα παλεύει να μας βάλει σ’ ένα καλούπι. Λίγο διαφορετικός να είσαι, την πάτησες! Ή τουλάχιστον, έτσι νομίζεις. Κι όμως, έρχεται ένα πρωί που ξυπνάς και λες «Ώπα, τι γίνεται εδώ; Όχι, δε θα χάσω εγώ τον εαυτό μου επειδή πρέπει και καλά να είμαι κάπως αλλιώς». Τότε ξεκινάς να βλέπεις τα «ελαττώματα» σου με άλλο μάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά.