Ζαλίζομαι πολύ και δεν μπορώ να περπατήσω. Πάλι μεθυσμένος είμαι. Ποτέ θα σταματήσω να κάνω λάθη; Πότε. Αυτή είναι η απάντηση. Όμως κάτι μου λέει ότι είμαι καλύτερα τώρα. Δίχως αυτή την έκφραση. Χωρίς να χρειάζεται 8 από τα 10 τηλέφωνα να σκέφτομαι το ίδιο: Αξίζω γι’αυτήν;

Ξέρεις… Πάντοτε μου το έλεγαν. Μια ζωή αυτό έβγαινε από το στόμα όλων: «Να γίνεις καλύτερος» ή ακόμα «Ο καλύτερος». Πάντοτε αναρωτιόμουν, όμως, ποιος μπορεί να είναι αυτός ο «Καλύτερος». Πόσο ακριβώς αξίζει αυτή η θέση; Γιατί να μην είμαι όσο καλός επιλέγω; Το ταξίδι, αν γίνει, συνολικά θα με κάνει μόνο καλύτερο; Ή τον …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Θα ήθελα να είσαι μαζί στο ταξίδι μου. Άμα θες και συ έλα να φτιάξουμε τον δρόμο μας. Αυτόν που κανείς δεν θα καταλαβαίνει και όλοι θα κρίνουν. Τον δρόμο που θα δείχνεις συνέχεια, παρά μόνο σε σημεία.

Επομένη μέρα από την καταστροφή μας σκεπτόμαστε τι πάει λάθος στον κόσμο. Άλλος έχει λίγα, άλλος έχει πολλά, οι υπόλοιποι ακόμη λιγότερα και ο επόμενος τα πάντα και συνάμα τίποτα.

Με αργό και ασταθές βήμα περπατάω σκυφτός. Κοιτάω κάτω και περιμένω να φτάσω στον προορισμό μου. Δεν είναι μακριά. Δύο στενά μου έμειναν. Αυτό της Αγάπης και της Ελπίδας να διασχίσω. Ποτέ δεν μπορούσα να κοιτάξω τι έχουν αυτά τα δύο σοκάκια. Μόνο το πλακόστρωτο του πεζόδρομου κοιτάω.

Κάποιες φορές νομίζω ότι ο εθισμός δεν υπάρχει. Άλλες κόβω το χέρι μου για την ύπαρξη του. Τον φαντάζομαι σαν ένα φάντασμα που θέλει την προσοχή σου για να ζήσει. Η μορφή του ποικίλει απίστευτα. Έχει την ικανότητα να κρύβεται, να αναπτύσσεται και τελικά να παίρνει τον έλεγχο -με τις κατάλληλες συνθήκες, όμως- προκειμένου να …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Έχουμε πολλές επιλογές στην ζωή μας που ο καθένας μας τις χαρακτηρίζει καλές ή κακές. Εγώ θέλω να μιλήσω για την αντικειμενικά κακή λύση, την καταστροφή του χαρακτήρα, τη γραμμή που χωρίζει αυτή, από την απόλαυση του εγώ.

Ξαπλωμένος με το ελιξίριο της χαλάρωσής μου σκέφτομαι πώς θα γίνω ευτυχισμένος. Αδυνατώ να καταλάβω γιατί το σκεφτόμαστε κάθε μέρα και περιτριγυριζόμαστε όλοι γύρω από την ευτυχία με τόση μανία.Το πρώτο θέμα που βρίσκω στην αναζήτησή της είναι η μη ύπαρξή της. Δεν υπάρχει, δεν χρειάζεται να υπάρχει και δεν είμαστε φτιαγμένοι για να υπάρχει.

Περιστροφή στον κόσμο της προβολής. Αυτό κάνουμε καθημερινά ψάχνοντας επιβράβευση για τα λάθη που βαφτίζουμε ως θέλω. Κάποια στιγμή θα πρέπει να φτιάξει ο καθένας ξεχωριστά την πραγματικότητά του. Έτσι θα μπορέσουμε επιτυχημένα να συνεχίσουμε στο καζίνο της ανεκτίμητης κατάστασης που λέμε ζωή.

H πιο όμορφη απάντηση στην κερδοσκοπία είναι η αναζήτηση για το δίκαιο του συνόλου. Άμα καταφέρουμε να την φέρουμε στην ζωή μας θα έχουμε καλύψει 10 βήματα ακόμα προς στην Γη της Επαγγελίας. Βέβαια, δεν είναι εφικτό να το κάνουμε.

Φίλε, πρόσεχε να μην χάσεις την κριτική σου. Είναι σημαντικότατη για την εξέλιξη σου. Εφόσον την χάσεις μετά οι αποφάσεις σου είναι σαν τα πλαστά χρήματα: φαίνονται αληθινά, άλλα δεν είναι. Διώξε από τη ζωή σου την κακόβουλη αμφιβολία και βάλε μέσα την εξέλιξη. Αυτή είναι η κατάσταση που καλό είναι να κυνηγάς.